Het vak Nederlands…

Er was deze week iets te doen over het vak Nederlands op middelbare scholen. Leraren Nederlands zeiden dat het vak al 25 jaar niet meer was aangepast, leerlingen vonden het saai en niet uitdagend, en het zou geen inzicht in de literatuur of taal geven. Een op de zeven vijftienjarigen is functioneel analfabeet. Wat voert Prinses Laurentien eigenlijk uit?

Ik ben geen Neerlandicus, maar ik heb 8 jaar Nederlands gevolgd op de middelbare school, en zes jaar taalonderwijs op de basisschool. En ik vond het geen saai vak, ik vond het een verschrikkelijk vak! Tenminste, de laatste vier jaar. Maar vond iemand dat interessant dat ik het een verschrikkelijk vak vond? Neen. Was er sprake van dat de lessen aangepast moesten worden omdat ene Mack er zo’n hekel aan had? Neen. Ik had zo’n hekel aan literatuur dat ik nadat ik ervan verlost was zeker tien jaar geen boek heb aangeraakt. Ik had zo’n hekel aan mijn leraar Nederlands op het Havo, dat ik nu nog rillingen van die man kan krijgen. Ik had zo’n hekel aan mijn medeleerlingen die net deden of ze de kunst van de literatuur wel verstonden. Het interesseerde me geen reet. Nee, het ging verder dan dat. Ik vond het misdadig dat wij met die zielige onzin van bijvoorbeeld Maarten ’t Hart werden opgescheept. Ik werd woest als de leraar het over een motief had, want ik wist absoluut zeker dat de schrijver dat zelf niet in de gaten had.

Goed, ik draaf een beetje door. Waar het allemaal om te doen was, was dat je uiteindelijk foutloos een sollicitatiebrief kon schrijven. Want een sollicitatie met schrijffouten zou linea recta de prullenbak -toen nog prullebak- in verdwijnen. Ik heb me dus nog moeten aanpassen ook nadat ik allang van school was. Hoort u mij klagen?

Ik ben gewoon pissig dat als leraren te beroerd zijn om hun leerlingen te drillen tot ze het snappen, ze de regels gaan aanpassen. Ik ben bang dat straks de regels worden afgeschaft en je zelf mag weten hoe je een woord spelt. En dat ik al die jaren voor niks gedrild ben. Ik ben gewoon jaloers op die heersende gedoogcultuur van tegenwoordig. Het wordt allemaal maar luier en onverschilliger (de Alexander Klöpping mentaliteit) en omdat ik hetzelfde blijf, wordt de onderlinge afstand toch groter en ben ik straks de ouwe zak die niet mee kan met zijn tijd. Kan er nog ingegrepen worden? Of komt het vanzelf weer goed? Ik lees tenslotte ook weer elke avond.

Auteur: Mack

Veertiger die lang geleden begon met bloggen en tot nu toe volhardt. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Ik schrijf dwangmatig. Maar ook omdat ik het leuk vind. Soms ben ik te moe, of staat de tv te hard om me te kunnen concentreren. Maar meestal schrijf ik. Soms een paar dagen niet. Maar ik kom altijd terug naar hier. Want dit is m'n tweede huis.

14 gedachten over “Het vak Nederlands…”

  1. We delen kennelijk hetzelfde verleden tot de intentie van de schrijver van het boek aan toe.

    Ik woon tegenover een basisschool, vier jaar terug was er een pauze tussen half elf en elf uur en van half een tot halftwee, daartussen hoorde je niets buiten de school. Nu is het zo dat nadat de school is begonnen de eerste groep na een half uur al weer buiten aan het spelen is en dat gaat de tot sluiting van de school om twee uur zo door. Ik vraag me af wat de kinderen nog leren.

    1. Mijn zoontje van 10 komt in elk geval nog met rekenwerk thuis. Valt me niks tegen. En allebei mijn kinderen lezen. Tot nu toe geen verdachte signalen waargenomen. Dat van die pauzes herken ik wel. Als ik doordeweeks een dag thuis ben hoor ik ook die pauzegeluiden om 9 uur al.

      1. Conclusie zo droevig is het dus kennelijk niet met het onderwijs gesteld. Ik ben niet meer thuis in het vakkenpakket maar zou het zeer toejuichen als er maatschappelijke onderwerpen (zoals bijvoorbeeld om maar wat te noemen bewustwording wat het betekend om een relatie te hebben en kinderen te krijgen en op te voeden) les zou worden gegeven. De betekenis en het karakter van het verleden op het gebeuren in de toekomst, dat soort dingen.

    1. Als ze naar de universiteit gaan moet rekenen en taal bijgespijkerd worden wordt er gezegd. Dat was vroeger juist het euvel waardoor je niet naar de universiteit mocht.

  2. Taal wordt steevast bepaald door degenen die er het slechtst in zijn, want die blijven het consequent verkeerd doen en op den duur wordt dat de geldige regel.

  3. In 1991 ging ik Nederlands studeren aan het HBO. Alle eerstejaars moesten een spellingtest doen. Let wel: allemaal eerstejaars die *gekozen* hadden voor Nederlands. Van de 100+ leerlingen slaagden er minder dan 20 voor die test. Tja…

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s