Elk huisje heeft zijn kruisje

De derde week zonder mijn favoriete collega gaat in. Ze is ziek en we weten niet wat ze heeft. Ik heb haar een paar keer gesproken maar mij wordt het ook niet duidelijk. Ik kreeg vanavond een mailtje waarin stond dat het waarschijnlijk langdurig is. En daar word ik niet vrolijk van. Dan ga je ineens vrezen of je haar ooit nog terugziet. Thuis gaat het gelukkig goed. Elk huisje heeft zijn kruisje. Linda heeft een dagje op de eerste harthulp rondgebracht wegens pijn op haar borst. Gezien haar medische verleden wordt ze dan direct doorgestuurd naar het ziekenhuis waaruit ze in de loop van de middag weer mocht vertrekken wegens niks aan de hand. Hart en longen goed bevonden.

Ze kreeg wel een standje mee, want ze gebruikt sinds eind 2007 geen medicijnen meer, dat had niet gemogen. Er was toestemming om er tijdelijk mee te stoppen in verband met de komst van Tammar, maar daarna had ze er weer aangemoeten. Ook niemand die dat in de gaten houdt… Maar ja, ze zijn ook zo onduidelijk in zo’n ziekenhuis. Litteken was niet meer te vinden, nooit zekerheid geweest over het hartinfarct, twijfel bij de doktoren over een vernauwing, dus wij vertaalden dat maar als: het zal wel meegevallen zijn. Nu deed het dat ook wel, maar volgens de assistent cardioloog moest ze niet denken dat ze geen hartinfarct heeft gehad, want dat was wel zo. Had dat dan in 2005 gelijk gezegd! In elk geval, nu is ze wederom hartpatiënt, de rest van haar leven aan de medicijnen. Maar ik was blij dat ik haar weer ongeschonden terug had.

Auteur: Mack

Veertiger die lang geleden begon met bloggen en tot nu toe volhardt. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Ik schrijf dwangmatig. Maar ook omdat ik het leuk vind. Soms ben ik te moe, of staat de tv te hard om me te kunnen concentreren. Maar meestal schrijf ik. Soms een paar dagen niet. Maar ik kom altijd terug naar hier. Want dit is m'n tweede huis.

3 gedachten over “Elk huisje heeft zijn kruisje”

  1. Toch is het wel ook wel eens fijn om ook eens van andere kruisjes te horen anders denk je maar dat alleen jij altijd de pineut bent en bij anderen alleen de lol.

  2. Fijn zo! Dat zijn van die schrikmomenten en dan word je weer even met je neus op de feiten gedrukt. Hopelijk komt het met je collega ook allemaal weer goed.

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s