Contradictie

Vorige week, wat later op de avond reed ik terug naar huis en had de radio aan. Er was een interview met een oudere man die ik niet kende en ik heb zijn naam niet onthouden. Ik geloof dat hij een tekenaar was. Maar een deel van zijn verhaal maakte indruk en dat was het deel dat ik onthouden heb. Dat hij als kind zag gebeuren dat een leeftijdsgenootje onder een vrachtwagen kwam. De vrachtwagen reed met een wiel over de buik van het jongetje heen. Hij beschreef hoe het jongetje opstond, met gekromde handen huilend naar huis liep en daar als troost een koekje kreeg. De volgende dag was het jongetje dood omdat inwendig alles kapot was. De geïnterviewde kreeg destijds nog de schuld van het ongeluk, hij zou het jongetje geduwd hebben, maar hij stond aan de overkant van de straat. Hij was ook de enige die het had zien gebeuren.

Alles uit het leven van die man, tot en met zijn afstandelijke maar toch sympathieke stem toe, leek gevormd door die ene tragische gebeurtenis. Het gezicht van het jongetje was snel vervaagd, maar een aantal jaren geleden weer teruggekomen, en nu kon hij hem weer haarscherp tekenen. Het jongetje had overbijt, vertelde hij. Ik weet niet wat de strekking is en waarom ik dit schrijf, maar het was zo’n indrukwekkend verhaal. Zo’n droeve gebeurtenis die iemand zijn leven lang met zich meesleept. En het arme jongetje dat met een koekje werd afgescheept door zijn moeder die waarschijnlijk ook niet beter wist. Het zijn van die tragische passages uit iemand’s leven maar tegelijkertijd zo meeslepend en mooi. De hemel mag dan zonder ellende kunnen, de wereld kan dat zeker niet.

Auteur: Mack

Veertiger die lang geleden begon met bloggen en tot nu toe volhardt. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Ik schrijf dwangmatig. Maar ook omdat ik het leuk vind. Soms ben ik te moe, of staat de tv te hard om me te kunnen concentreren. Maar meestal schrijf ik. Soms een paar dagen niet. Maar ik kom altijd terug naar hier. Want dit is m'n tweede huis.

7 gedachten over “Contradictie”

  1. Ik ben eveneens (op 17 jarige leeftijd) onder de achterwielen van een vrachtwagen gekomen, de ondergrond was zand en ik had kort daarvoor m’n blaas geleegd en kon het uiteindelijk nog navertellen.

  2. zoiets ja…een vrachtauto weegt (?) en als die danover de buik van een jongetje rijdt, dan sta je volgens mij echt niet meer op…maar goed…misschien kan het ook wel

  3. Mijn oudere buurmeisje kwam ook zo aan haar eind, vlak voor onze deur. Ik zag het niet gebeuren, het werd me verteld, jaren heb ik er nooit meer aan gedacht, tot het een tijdje geleden zomaar ter sprake kwam en nu weer…

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s