De Noorderzon

Ik luisterde net even naar het nummer “De Noorderzon” van Conny Vandenbos, onder mijn aandacht gebracht door een logje van Rob Hamilton. Ik kende het nummer wel, want mijn moeder had een cd van Conny waar het opstond. Ik vond het wel een leuke meezinger toen ik achttien was. Maar hoe anders is dat nu! Het gaat over een man die ongelukkig is in zijn gezinsleven en met de Noorderzon vertrekt. IJsland of Canada was de waarschijnlijke bestemming. Zijn zoontje leek op hem en zijn dochtertje op haar. Niemand had iets in de gaten.

Ik moest slikken toen hij op het vliegveld in zijn zak voelde en een wantje van zijn zoontje aantrof. Want potverdorie, wát een egoist! Hoe kún je het hen aandoen? Kijk, ik heb me gewoon neergelegd bij mijn uitgestippelde leven. Wat zeg ik, ik ben er trots op. Ik ben op niets zo trots als op mijn gezin. Zelfs al haal ik straks mijn diploma, dan nog verbleekt dat bij de aanblik van een net gedouchte Tammar in haar pyjama. Bij de smoezen die Hans verzint om ’s avonds nog even zijn bed uit te komen. Bij Linda die hier zorgt dat niemand iets te kort komt.

En ja, we ruziën ook. Ik verdwijn dan niet, want ik wil dat het weer goed komt. Ik ga dan hinderlijk in de weg lopen om de wiedergutmachung af te dwingen. Linda wil nog wel eens verdwijnen in zo’n geval. Dan is ze in de tuin. Onze bruiloft stelde dan wel niet zo veel voor, het huwelijk is volwaardig. Dus al kunnen we soms de wederzijdse schijt krijgen, niets weegt op tegen de stevige basis waarom het gezinsleven draait.

Dus mocht ik ooit met de Noorderzon vertrekken, dan denk ik dat ik bij de afslag Apeldoorn-Noord alweer rechtsomkeert maak.

Auteur: Mack

Veertiger die lang geleden begon met bloggen en tot nu toe volhardt. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Ik schrijf dwangmatig. Maar ook omdat ik het leuk vind. Soms ben ik te moe, of staat de tv te hard om me te kunnen concentreren. Maar meestal schrijf ik. Soms een paar dagen niet. Maar ik kom altijd terug naar hier. Want dit is m'n tweede huis.

19 gedachten over “De Noorderzon”

  1. Het liedje gaat helemaal niet over mij en toch krijgt elk woord, elke zinswending, elke klank mij volledig te pakken, zonder dat ik snap waarom het mij telkens weer de koude rillingen bezorgt.

  2. Omdat je voor je ziet hoe een vrouw en twee kinderen dit wordt aangedaan, en dan denk je aan je eigen vrouw en kinderen en dan breek je al. Neemt niet weg dat de man een lapzwans is, hoezeer Conny ook redenen ter rechtvaardiging aanvoert. Eigenlijk geen redenen maar een gebrek aan spanning. Dat is het dan.

  3. Een vriendin van mij overkwam dat echt. Haar man vertrok met de Noorderzon, liet haar met kleuterdochter en schulden die hij had gemaakt bij het opzetten van zijn psychologie (!) praktijk achter. Hij vertrok naar het buitenland en liet een briefje achter. Ik kom niet meer terug. Mijn vriendin had meer karakter dan hij en gaf zichzelf twee jaar om alles weer op de rit te krijgen. Dat lukte.

  4. Ik kende het liedje niet, dus heb ik het even beluisterd. Mij deed het niet zoveel, terwijl ik een oom heb/had? die in 1948 na 10 jaar huwelijk met de noorderzon vertrokken is. Mij tante heeft altijd moeten wereken om haar 4 kinderen op te voeden. Destijds kwam je nergens voor in aanmerking als niet duidelijk was waar je man was.

    Hij ging weg om een pakje shag te halen en kwam nooit meer terug. Mijn tante is inmiddels overleden en als hij nog leeft is ie 98. Op het internet staat nu wel te lezen dat hij met de boot naar Zuid-Afrika ging 12 jaar nadat hij mijn tante had verlaten en hij staat aangemonsterd als familie. Dwz dat ie later hertrouwd zal zijn. Vanaf daar loopt het spoor dood

  5. Die man van die vriendin waar ik het eerder over had heeft alles aan zijn vrouw te danken. Ze woonden al samen toen hij eerst zijn havo ging afmaken en toen atheneum (bestaat dat nog?) en toen een studie ging doen. Ondertussen brak mijn vriendin haar eigen studie af en ging werken om de kost voor beiden te verdienen. Zij had een goede baan en verdiende goed, vandaar dat zij en hun dochtertje er wel weer bovenop kwamen, nadat hij zijn briefje op de keukentafel achterliet. Ik heb er nooit iets van kunnen begrijpen, behalve dat het een grenzeloze egoïst moet zijn geweest.

  6. Bij mijn laatste examen erfrecht begon de casus ongeveer zo: Anton (60) en Danielle (29) wonen samen. Anton is het type dat zijn carriere aan zijn eerste vrouw te danken heeft, en zijn tweede vrouw aan zijn carriere.

  7. Deze Anton heeft geen carrière gemaakt in het vak dat hij leerde op zijn vrouws kosten. Hij werd aangeklaagd wegens ongewenste intimiteiten (die hij ontkende). Kennelijk had hij toch boter op zijn hoofd en vertrok, zijn vrouw en dochtertje achterlatend met de schade. Hij kwam na wat omzwervingen in Korea terecht waar hij voor zover ik weet woont met een Koreaanse en hun kind(eren). Mogelijk maakt hij nu opnieuw carriere op kosten van zijn nieuwe vrouw. De held.

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s