Ik heb bepaalde gaven. Net als iedereen trouwens, maar ik weet het ook van mezelf. Sommigen weten het ook van zichzelf, maar kunnen dan gelijk niet meer met de roem omgaan. Maar zelfs dat kan ik, al is dat niet de gave waar ik op doel. Nee, ik zal een voorbeeldje geven van wat ik kan. Stel, ik kom ergens en ze hebben daar een kat. De baas zegt dat de kat nog wel eens wil slaan als je hem aait. Ik aai hem en het beest komt spinnend op mijn schoot liggen. Het kan toeval zijn, maar ik had het ook met een valse dobermann. Het beest stond bekend als een onbetrouwbare angstbijter, maar toen ik hem voor het eerst zag lag hij al snel naast mij op de bank met zijn kop op mijn schoot. Een ander hondje beet zich in iedereen vast, en de enige die hem kon optillen was zijn bazin. En ik ook na een poosje. Hij verzette zich eerst wel, maar daarna liet hij het zich rustig welgevallen. En nu dan weer: een meisje uit de klas van Hans wil nergens spelen waar vaders thuis zijn. Kennelijk zijn vaders te wild of praten te hard. En wat denkt u: één grote glimlach bij het meisje als ik binnenkom. Ik bedoel maar. Dieren en kinderen voelen het feilloos aan, alleen volwassenen hè, die zien het niet.
Nou ja, je hebt er verder niks aan hoor, maar één logje mag er wel aan gewijd worden, dacht ik zo.
Gaaf!
LikeLike
Alles en iedereen heeft direct in de gaten dat je een goedsul bent?
LikeLike
Moet je het nu voelen, of moet je het zien?
LikeLike
Ha, dat met kleine kinderen had mijn vader ook, terwijl die op oudere kinderen juist een wat barse indruk kon maken (was alleen maar een eerste indruk overigens).
LikeLike
Ik heb dat met katten. Ik kan wel zeggen dat ik het een soort van plaag vind, die beesten, en bij wie komen ze liggen??? Juist ja.
Verder maak jij op mij een uiterst betrouwbare indruk en dat trekt mensen en dieren aan. Ze/we gaan altijd af op diegenen die ze/we kunnen vertrouwen.
LikeLike
Dank je. Ik kan dan ook gewoon een Alfa Romeo rijden zonder dat dat afbreuk aan mijn reputatie doet.
LikeLike
Wrong! Niet nu ik weet dat het ding in coma ligt. Daarom zou ik er gewoon niet meer over beginnen Mack. Gewoon niet doen.
LikeLike
Hallo zeg, dat was een slappe constatering van de garage. Hij rijdt nog steeds elke dag.
LikeLike
Je vergeet je gave om de grootste en gevaarlijkste hond die er bestaat tegen je in het harnas te jagen, en dat je nooit meer veilig bent bij die mensen thuis omdat het beest nu een pesthekel aan je heeft…. 🙂
LikeLike
Oh, was dat dat beest van anderhalve meter hoog?
LikeLike
Ja die. En die pittbull die achter me aan kwam. Ach, eigenlijk heb ik helemaal geen gave.
LikeLike
Dat van dat meisje is wel vreemd. Niet jouw gave, maar dat dat meisje niet durft te spelen waar vaders zijn.
LikeLike
Nou vreemd..het wordt gewoon een feministe, dat is alles.
LikeLike
@Mellody: ik keek ook altijd een beetje uit voor vaders van vriendjes. Je mocht nooit wat van die lui, en van mijn vader mocht altijd alles. Ondanks dat-ie ex-beroepsofficier was 🙂
LikeLike
Mack is gewoon een push-over. Tammar heeft hem al in de zak en het meisje in kwestie heeft ook een lief zacht karakter (als ze niet thuis is) dus dan is Mack ook lief. En rustige vaders zijn errug fijn voor kinderen….
LikeLike
En Mellody, ik kan begrijpen dat het vreemd overkomt maar ik ken meer kinderen die moeite hebben met papa’s…. Dus ik zoek er niks achter 😉
LikeLike
Mellody, als ik zulke dingen hoor rijzen bij mij ook allerlei vraagtekens, maar meestal is het inderdaad iets onschuldigs.
LikeLike
Dat denk ik ook, maar ben toch altijd alert bij zulke signalen
LikeLike
Mack de allesfluisteraar, daar zit een RTL66 programma in
LikeLike
Ik vind het altijd eng om weblogs te bezoeken maar hier niet. Zodra ik begin te lezen, lig ik gelijk met m’n kop op schoot te spinnen……
LikeLike
He ho wacht even, dan klopt mijn theorie niet meer dat het alleen bij kinderen en dieren werkt.
LikeLike
Als het je ook bij de kat/hondachtigen in de dierentuin lukt ga ik in een gave geloven, anders houd ik het toch op de al eerder genoemde goedesulligheid.
LikeLike