Zes!

Toen ik ruim 20 jaar geleden begon met werken, destijds als manager of the empty bottle department bij een jonge, dynamische supermarktketen met korte communicatielijnen en waar alle neuzen de zelfde kant op wezen, kon ik niet bevroeden dat ik mijn genen ooit zou doorgeven aan dit jongetje. Hij is hier drie, maar morgen wordt hij zes. Ik vind het jammer hoor, dat de tijd zo hard gaat. Hier was hij nog twee keer zo schattig dan dat hij nu is. Dat klinkt misschien gek, maar hij wordt al een doerak. Hij maakt af en toe al grapjes die mijn niveau benaderen, maar dat zegt meer over mij. Gisteren, we doen een spelletje memory en hij had verzonnen dat we beiden een knuffel moesten kiezen die ons zou assisteren bij het omdraaien van de kaarten. Hij nam zijn cowboy Woody en liet die een kaart pakken, maar het was niet de kaart waarop hij hoopte. “Ehm, volgende keer wel een beetje beter, Woody!” zei Hans verontwaardigd. Toen moest ik lachen. Gelukkig hebben we voor het schattige Tammar nog, al ontwikkelt die zich nog veel sneller dan Hans. Nog even en hij krijgt van die voortanden die veel te groot zijn voor zijn hoofd. En niet veel later worden het van die slome slungels. Wat dat betreft vind ik de natuur wel knap. Zij vertekent het beeld van het kind zodanig, dat degene met wie het kind genen deelt, het kind ziet als het mooiste. Dat werkt bij mij niet anders. Bovendien, andersom werkt het ook zo. Ik had vroeger geen enkel vriendje dat een knappere vader en moeder had dan ik. Het kwam niet eens in de buurt. Het gold zelfs voor mijn grootouders. Familie, dat is niet zomaar iets. Dat is een ingewikkeld systeem van optisch en psychologisch bedrog. Maar daar moet je niet verder over nadenken. Je moet je gewoon laten foppen. Ik doe dat graag. Gefeliciteerd Hans. Dat je je maar vaak mag laten foppen door de natuur.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

21 gedachten over “Zes!”

  1. JAAAA, 6 jaar!!! Gefeliciteerd met jullie zoon, fijne dag toegewenst.
    Ben trouwens heel nieuwsgierig wat je hebt gemaakt om uit te delen.

    Like

  2. ‘…destijds als manager of the empty bottle department bij een jonge, dynamische supermarktketen met korte communicatielijnen en waar alle neuzen de zelfde kant op wezen’, hahahaha, weet jij zeker dat je niet ook nog een tijdje vacature-opsteller bij een uitzendbureau bent geweest?
    Gefeliciteerd!

    Like

  3. Van harte gefeliciteerd. 🙂
    Ik werd vanmorgen wakker en dacht: Hans is ook jarig.
    Zeg niet dat ik nooit aan je denk. Nou ja, aan je zoon dan.

    Like

  4. Hiep hiep! Hij wordt al groot ja. Nou mooi toch?
    Zeg wat is dat dan voor dynamische supermarkt? Het gaat zeker over een reclame?

    Like

  5. Zes alweer!!?? Manoman time flies! Mijn jongste werd gisteren 18!! Gisteren liep ik nog met hem op m’n arm!
    Gefeliciteerd hele familie!! 

    Like

  6. Ik dacht al, zes, en dan nog zijwieltjes, tssss, maar ik lees dat het om de schattigheid gaat. Hartelijk gefeliciteerd, en nu nog graag een foto van de zesjarige irl …

    Like

  7. Jij bent mij iets te veel op de hand van Linda. Linda had pirateneierkoeken gemaakt, maar ik heb ze in een pan naar school gebracht. Telt dat ook?

    Like

  8. Nee, maar dat was een grapje dat destijds in die supermarkt de ronde deed, en waarbij me opviel dat dat grapje van hoog niveau was, in tegenstelling tot de meeste grapjes die door supermarktpersoneel gemaakt worden.

    Like

  9. Die supermarkt is allang verkocht door de eigenaar. Mooie praatjes, maar als aandeelhouders geld ruiken zijn het net bloedhonden. Beloftes om niet te bijten zijn dan nooit gemaakt.

    Like

Laat een reactie achter op Eva Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *