Ik weeg wat af…

Toen ik jong en jeugdig was, dacht ik minder zetten vooruit dan nu. En dat had zijn voordelen; ik kon immers oordelen vellen op basis van mijn eerste en zuiverste ingeving. Nu ik wat middelbaarder ben geworden, ligt het niet meer zo simpel. Ik zie voor- en nadelen, en afwegen is moeilijk. Ik had vroeger veel vaker ongelijk, maar omdat het voor mij de overzichtelijke waarheid was, dacht dat wel zo makkelijk.

Ik vermoed dat dit ongemak te maken heeft met een verschuiving van rechtse denkbeelden naar linkse, maar weet dat niet zeker. Het kan ook zijn dat ik vroeger de begrippen goed en kwaad wat makkelijker kon plaatsen. Nu hou ik rekening met allerlei verzachtende omstandigheden voor kwaad dat geschied is.

Een goed voorbeeld is de val van Sebrenica. Het zit mij niet lekker dat de enclave zonder slag of stoot werd opgegeven. Liever had ik gezien dat er gevochten was tegen de overmacht, met als waarschijnlijke gevolg dat er onder de Nederlandse militairen veel doden zouden zijn gevallen. Maar dat is lekker makkelijk vinden, als je er zelf niet bij was. Bovendien, zouden dan nu honderden gezinnen zonder vader zitten, alleen maar omdat ik dan een trotser gevoel had overgehouden. Maar ja, nu zitten er duizenden Joegoslavische gezinnen met een leegte, die bovendien ook geen brieven naar huis schrijven over het heldhaftige optreden van de Nederlanders. Maar dan denk ik weer: "Ja, ze zijn toch zelf militair geworden, dan dien je het risico ook te aanvaarden." Als ik deze overwegingen op een weegschaal leg, dan lijkt mij het belang van de Joegoslavische gezinnen het grootst. Er had dus verdedigd moeten worden. Maar dan waren de Nederlanders dood, de moslims die bescherming zochten waren dood, en er waren vijanden dood. Echt een hele hoop doden, maar de Dutchbatters zouden als helden herdacht worden door de familieleden van de omgekomen moslims. Er zou een zwarte bladzijde uit de Nederlandse geschiedenis niet geschreven zijn.

Ik kan niet meer zuiver denken. Vroeger kon ik heel simpel zeggen, zo en zo had het gemoeten. Het leven van die en die is meer waard dan dat van de ander. Ik zou niet meer afwegen of over de gevolgen nadenken want dat zou mijn oordeel in de weg staan. Niet dat ik iets te oordelen had, maar stiekem vindt iedereen wel ergens iets van. 

De tijden van de zeehelden zijn reeds lang voorbij. Ik vind het ook niet gek dat praktisch geen scholier meer weet wie Michiel de Ruyter was. Zijn mentaliteit, of zoals mij geleerd werd hoe die was, is mijlenver te zoeken, dus waarom zouden we nog over hem moeten leren? Alleen het Wilhelmus refereert nog aan heldendom, maar weinigen kennen de tekst. 

Morgen weer over tot de orde van de dag. Niet tot de Willemsorde. In een vrij land als Nederland is dat wel zo prettig, dat je slechts over hoeft tot de orde van de dag. Maar om het op den duur ook prettig te houden moet die Willemsorde misschien toch wat latenter aanwezig zijn. Ja, ik vermoed van wel. Zullen we het WK voetbal ooit nog winnen?

 

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

15 gedachten over “Ik weeg wat af…”

  1. Militair gezien kon Dutchbat niets kwalijk genomen worden, waren ze machteloos. Maar ze hadden wel kunnen proberen mensen binnen de compound te houden, en dan eens zien of Mladic het lef had gehad die met geweld aan de handen van hun troepen te onttrekken. Dat zou toch wel nog een stap verder zijn geweest.
    Maar ook dat hebben ze niet gedaan, ze hebben mensen van de compound zelfs rechtstreeks in de handen van Mladic gestuurd.
    En daar komt nu dan ook eindelijk een rechtszaak van.
    Merkwaardig, dus jij wordt ook linkser naarmate je ouder wordt. Ik was nooit rechts, maar ben wel nog wat linkser geworden. Het gaat tegen het algemene idee in, dat je steeds rechtser wordt als je ouder wordt.

    Like

  2. In Srebrenica is iets vreselijks gebeurd onder toeziend oog van de Dutchbatters. Ze hadden geen idee wat er gebeurde. Ze waren een vreemd toneel opgeschopt en hadden geen notie in welk toneelstuk ze speelden en welke rol ze hadden. Ze wisten niet eens wie de good en wie de bad guys waren. Ze keken en wisten niet wat ze zagen. Ze waren volkomen onnozel. Als je die films ziet, zie je ze kijken: wat gebeurt hier?
    Ik denk dan niet in termen van wie had het leven moeten laten. Ik denk dan dat als je ergens een rol wil gaan spelen je toch minstens moet weten wie je tegenspelers zijn. Vooral als dat Serviërs zijn.

    Like

  3. Dit logje klinkt mij in de oren als een schreeuw om het lezen van existentialisten.
    Niet dat je daar antwoorden vindt. Je vindt hooguit meer inzicht in de aard, omvang en onontkoombaarheid van ons aller vertwijfelde staat. Onze permanente staat van vrijheid is onze vloek. Wij zijn opgezadeld met een grote en almaar voortdurende keuzeverantwoordelijkheid zonder dat iemand van ons een richtlijn of protocol heeft. Met andere woorden: geen van ons mensen heeft een andere keus dan maar wat raak te pielen tot onze dood.

    Like

  4. Dat is toch iets te makkelijk geredeneerd, denk ik. Kijk, dat niet elke eenvoudige soldaat daar alles helemaal doorgrondde dat kan nog, maar de officieren wisten wel degelijk hoe de vork in de steel stak.
    Bovendien was het domweg hun taak om de inwoners van Srebrenica te beschermen, en daar hebben ze niet de geringste poging toe gedaan toen het erop aan kwam.

    Like

  5. @Laurent: Elke eenvoudige soldaat heeft slechts de taak een eenvoudig soldaat te zijn en heeft voornamelijk geleerd te doen wat hem wordt opgedragen. Zelf denken mag een eenvoudig soldaat niet. De soldaat valt niets te verwijten. De officieren hadden geen flauw benul van hoe de Serviers in elkaar staken en waar zij toe in staat waren. Serviërs zijn geen Europeanen maar een middeleeuws soort primitievelingen. Gangsters. Zij zien zichzelf als eeuwige helden. Door de eeuwen heen, welke veldslag ze ook verloren, ze wonnen hem toch, want zij zijn Serviërs. Het Duitse Übermensch gevoel is niets vergeleken bij de megalomane eigenwaan van de Serviërs.
    Ze hebben niet de geringste poging gedaan de Srebrenicaners te beschermen omdat ze geen notie hadden met welk tuig ze te maken hadden. Ze zagen de mannen en jongens gescheiden worden van de vrouwen en afgevoerd worden. En ze staken geen poot uit. Ze dachten dat ze in Europa waren, het Europa van de twintigste eeuw. Maar ze waren op Mars beland en hier heersten totaal andere wetten.
    Ik zie nog het beeld van Karremans die het glas hief met oorlogsmisdadiger en psychopaat Mladic. Op welk niveau de grootste schuldigen zitten weet ik niet.
    Het is wel een beetje de Nederlandse niets-aan-de-hand mentaliteit. Denken vanuit hun eigen belevingswereld, vanuit het veilige alles-wordt-voor-je-geregeld, doe-maar-gewoon-dan-doe-je-gek-genoeg, het-zal-toch-wel-meevallen Nederlandse denken.
    De eenvoudige soldaat is na de inwoners van Srebrenica ook slachtoffer. Natuurlijk zagen zij wel dat er dingen gebeurden die niet klopten, die ze toen misschien niet konden plaatsen. En die later thuis in het veilige Nederland, de beelden steeds weer zagen, voor hun geestesoog en op de buis, en toen wel wisten wat er onder hun ogen was gebeurd. Zij moeten daar mee leven. En ik benijd ze niet.

    Like

  6. Nou, in mijn herinnering was tegen die tijd wel duidelijk dat de Serven in Bosnie bepaald niet beschaafd te werk gingen. Bovendien herinner ik mij die Franse generaal Morillon in Tuzla, die op een balkon eenvoudigweg riep dat hij er nu de baas was (of Frankrijk) en dat niemand het in zijn hoofd moest halen daar zonder zijn toestemming binnen te trekken.
    Die werd dan ook gauw vervangen, want dergelijk duidelijke taal werd door de VN niet gewaarderrd.

    Like

  7. Over soldaten en waar zij zelf voor kiezen: Nadat ik mijn eerste kind baarde ontdekte ik dat je zelden precies weet waar je aan begint. Soms pakt dat goed uit, sosm kun je terug, soms wil je niet terug, soms moet je gewoon het vege lijf zien te redden… Ik mis het ook, het radicale denken van mijn jeugd, het zwart-wit kunnen fulmineren tegen alles wat ‘fout’ was. mensen heel eenvoudig indelen in rechts (fout) en links (goed) Ik mis de tijd dat ‘El Che’ mijn held was, die ik te vuur en te zwaard kon verdedigen. Ik ben van veel dingen teruggekomen. Niet van alles trouwens. Zorreguieta bijvoorbeeld, hoort achter de tralies. Hoe oud, wijs en mild ik ook word, dát staat buiten kijf.

    Like

  8. Ja. Het voordeel is wel dat ik mijn oordeel goed uit handen kan geven aan een rechter. Dus als die beslist, vind ik het al gauw goed. El Che is nooit mijn held geweest. Kende hem vroeger eigenlijk niet. Ik heb Cruijff als politiek voorbeeld. Of rechts fout is en links goed…Ja, neiging tot die denkwijze heb ik ook een beetje. Maar het is een pertinent verkeerde denkwijze. Rechts wil vasthouden aan wat is, links wil een kant op waarvan het denkt dat het vooruit is.

    Like

  9. Dus jij denkt wel, dat als ze beter geweten hadden waartoe de Serviers in staat waren, dat er anders was gehandeld? Ze hebben anders wel luchtsteun gevraagd, om de Serviers met de grond gelijk te maken. Dat is mislukt, om knullige redenen.
    Ik kan me echt niet aan de indruk ontrekken dat er ook veel angst bij de Nederlanders was. Omdat ze in de minderheid waren en omdat ze slecht getraind en bewapend waren. Marco Kroon had erbij moeten zijn.

    Like

  10. Dat rechts vast wil houden aan wat is vind ik nog het minst onaantrekkelijke aan hun gedachtegoed, want dat is menselijk. Hoewel wat nu is, morgen was, en het vasthouden aan wat was voortkomt uit angst voor het nieuwe dat nog komt en ik helemaal niet van lafaards en bangeschijterds houd :o) haha zo ken ik mezelf weer! Ik maak maar en grapje hoor.

    Like

  11. Als vastgeroeste pacifist vind ik al dat soldaten uitzenden onbegonnen en dom. Vrijwel overal gaat het mis. VN-troepen zitten op sommige plekken (o.a. Noord-India, Cyprus, Congo) al 50 jaar zonder dat er enige verbetering te bespeuren is. En vrijwel altijd is er te kort geld en zijn er te kort middelen. Toch kan het voor een fractie van dat bedrag. Ga onderhandelen en koop de lastpakken om/uit. Kost echt veel minder tot een 1000ste van wat er nu jaarlijks in omgaat. Er vallen ook veel minder tot geen slachtoffers. En in IJsland weten ze hoe goed onze VOC-Nederlanders zoiets kunnen. 🙂

    Like

  12. Ja, die missies zijn misschien niet zo handig. Maar Bin Laden koop je niet om met geld. Hij is bij zijn standpunt gebleven, de Amerikanen zijn een keer gedraaid.

    Like

  13. @Mack: Van Bin Laden is al 10 jaar niet bekend of ie nog leeft. Het is net zo min bekend of ie de aanslag tegen het WTA destijds beraamd heeft met medewerking van de CIA (waar ie eerder jaren voor gewerkt heeft), om zo een situatie te creëren voor de USA om oorlogje te spelen in Iraq en Afghanistan. De onzin die de USA heeft vekondigd over Iraq (dat er massavernietigingswapens waren) zijn inmiddels flink weerlegd. Ik sluit niet uit dat dat met Afghanistan en/of Al Qaida ook een keer gaat gebeuren. Tot die tijd is het dom om soldaten te laten vechten tegen een tegenstander (de Taliban), die in elk geval niet heeft meegewerkt aan de WTA-aanslag.
    Er zijn trouwens wel geheime besprekingen gaande, maar wat mij betreft wordt daar veel meer tijd ingestopt als nu het geval is en vooral minder geheim. Oorlogen zijn nl het eenvoudigste te voeren als er niet met elkaar gepraat word. En dan ben je weer terug bij je uitgangsstelling die ook op gaat voor complete landen. 🙂

    Like

Laat een reactie achter op Xiwel Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *