Ik zit in een stress-ontkenningsfase, en ik voel me er prima bij. Het is januari dus ik draai op volle toeren. Vanochtend kreeg ik een vuurdoop, ik moest namelijk zorgen dat Hans op school kwam, zonder dat Linda daar aan te pas kwam. Aankleden, broodje eten, fruit en drinken mee, maar het allerlastigste is het in model brengen van zijn haar. Linda kan dat met haar handen en wat gel, ik maak er helemaal niks van. Ik gebruik water, een kam, gel en hoor het gejammer van Hans aan omdat de klitten in zijn haar pijn doen als ik het kam. Na een paar minuten wederzijdse irritatie was ik tevreden. Hij zag er weer pico bello uit. Hans mag dan het mooiste haar van de familie hebben, volgende week gaat hij met mij mee naar de kapper. De tondeuse erover.
Goed. Ik bracht hem naar school, gelukkig nieuwjaar Juffrouw Kim, gelukkig nieuwjaar papa van Hans, en daarna bracht ik de kranten naar mijn moeder. Dat voltooid hebbende, speerde ik naar mijn werk, niet omdat ik haast had, maar omdat de weg vrij was, zowel van auto's als van sneeuw. Dat is ontstressen, dat kleine stukje naar mijn werk scheuren. Ik begon om kwart voor negen, heb amper een woord gezegd, en ik nam slechts een kwartiertje pauze. Zo buffelde ik door tot kwart voor zes, heb thuis gegeten, ik kwam er achter dat de moeite met het haar van Hans voor niks was omdat er luizencontrole was en de kinderen geen gel in hun haar mochten. Ja, weet ik veel! Ik doe niet aan dat soort regels hoor. Bij mij is school school, en die is elke dag hetzelfde. Gezeur.
Na het eten deed ik de kinderen onder de douche en naar bed, en om acht uur ging ik weer verder met mijn werk. Zojuist heb ik voltooid wat ik wilde voltooien zodat ik morgen fris weer verder kan. En ik blijf de stress ontkennen. Ik voel me prima. Lichte pijn in mijn schouders, maar dat gaat er zo wel uit. Ik neem mijn studieboek vennootschapsbelasting mee naar bed, want dat vind ik tegenwoordig interessanter dan Martin Bril. Of het nog goed met me gaat dat weet ik niet, u mag alarm slaan als u dat nodig vindt.
Ik vroeg me dus af waarom een jongetje van vijf z’n haar ‘in model gebracht’ moet worden! En nog gel erin. Moet dat van het kind? De kam er doorheen en klaar! En als’ ie gel wil doet’ ie dat zelf maar. En als hij dat nog niet kan is het bewijs geleverd dat dat allemaal waanzin is.
LikeLike
Is de volgende test met Tammar erbij? Sterkte 😉
LikeLike
Hoezo bestaat er tegenwoordig eigenlijk luizebcontrole? Dat was er toch nooit toen ik nog op school zat? Ik kende die verhalen alleen van mijn ouders.
LikeLike
Laurent: tegenwoordig verpak je je kind in een flinke laag bubbeltjesplastic, nadat je het kind eerst met een waterdichte spray hebt behandeld. Vervolgens moet je op school de jas, sjaal, muts en handschoenen onder een witte luiswerende cape hangen en mogen de kinderen alleen op steriele sloffen het klaslokaal betreden.
Ik vraag mij af; wat is er mis met een stevige luisepidemie? Zo bouwen die kinderen toch ook geen weerstand op?
Mack: Zie je wel, jij hebt er ook last van. Kijk maar uit dat je niet over je toeren raakt. Kun je niet om de dag gaan leren? Vaste vrije avonden inlassen? Die van mij is vanavond (joepie!). Echt, het helpt!
LikeLike
Ontspanning moet, pardon mag je denk ik ook als verplichting zien. Al is het maar omdat het een waardevolle investering is in het volhouden van je andere gestelde taken. Ontspanning, niet als sluitpost van je agenda dus, maar als even belangrijk element als die andere verplichtingen. Streng tijd reserveren daarvoor. Kan je Linda niet op massagecursus sturen? Ghe ghe. Nou geloof ik dat jullie persoonlijk weinig opknappen van new age en aanverwante klanken, dus dan zet je keihard Elvis op terwijl je uit je hoofd zakt. Volgens mij kon Elvis ook goed uit zijn hoofd zakken. Alleen had die daar andere methoden voor.
LikeLike
Jessai’s haar kam ik nooit. Gel gaat er dan wel weer in, sinds kort. Omdat hij dat wil. Behalve afgelopen woensdag, tsja… luizencontrole. Dat weet ik dan weer wel.
Maar ik vroeg het me vanochtend nog af (serieus). Hoe gaat het met Mack. Ik ben niet veel wijzer geworden na dit stukje.
LikeLike