Net als met alles is niets meer zoals het geweest is. Ik had het vandaag toen ik langs de showroom van een Citroëndealer liep. Vijfentwintig jaar geleden zou het een waar feest zijn geweest om er een blik naar binnen te werpen. Nu was het de moeite van het kijken amper waard. Maar dat is natuurlijk persoonlijk. Langebaanschaatsen is ook niet meer wat het geweest is. Nog best leuk hoor, maar de spanning zoals ik die vroeger voelde is totaal weg. Nu kan dat ook aan mijn gevorderde leeftijd liggen, maar ik voelde vroeger mijn hart in mijn keel kloppen als Hein Vergeer aan de start kwam tegen Nikolaj Goeljajev. Dat was pas een geweldenaar. Een Rus, uit echt Russisch hardhout gesneden. Een beer, ernstig kijkend, weinig pratend, en in zijn vrije tijd was hij officier in het Russische leger. Dat maakte diepe indruk op mij, dat laatste. Want als je officier in het Russische leger was, dan moest je wel een kille vechtmachine die geen pijn voelt, zijn. Er waren meer van die geheimzinnige schaatsers uit de Sovjet Unie. Mozin, Pegov, Bozhyev, Sjasherin, Malkov en Igor Zjelezovski. In mijn ogen waren het machines, geen mensen. Ik vreesde ook dat Russische schaatsers door de KGB vermoord zouden worden als ze niet goed presteerden. Misschien ligt het toch aan mijn verbeterde inzicht, dat ik dingen niet meer zo spannend vind als vroeger. Maar Goeljajev, die boezemde mij van allemaal de meeste angst in.
Mack 
Kun je nagaan hoe tijden veranderen. Heb jij het over Russen waarvan je dacht dat ze bij minder presteren omgelegd zouden worden door de KGB, de eerste Russen die ik bij het schaatsen heb zien verschijnen vanachter het toen nog aanwezige ijzeren gordijn, leken mij in hun mysterie en mystiek wel soortgenoten te zijn van de grote Russische schrijvers zoals Tsjechov, Tolstoj en Poesjkin. Of zou jij anders hebben gedacht bij namen als die van Boris Sjilkov, Jevgeny Grishin en Oleg Gontsjarenko?
LikeLike
Starten bij een Citroendealer en finishen met Goeljajev, ik vind het knap.
LikeLike
Heel vroeger had je nog Khlebnikov, dat was ook zo’n enorme sprinter. Alleen nog overtroffen in formaat door Zhelezovski, die zo groot was dat-ie altijd enigszins moeizaam door de bocht gewrongen kwam, vond ik.
Het probleem met schaatsen, en dan vooral het allroundschaatsen, is dat het een bijna exclusief Nederlandse hobby is geworden, er is te weinig concurrentie. Daarom winnen er voortdurend Nederlanders.
De Noren zijn allang bijna helemaal uit beeld verdwenen. Waar zijn mannen als Stensen, Stensjemmet en Storholt gebleven? Later kreeg je nog de eenling Koss, maar daarna bleef het stil.
en Zweden deden ook nogal eens mee in het verleden, maar na Tommy Gustafsson hebben we daar ook nooit meer iets van gehoord.
Overigens vind ik Citroën er wel weer iets op vooruit gegaan sinds die ontzettend deprimerende periode van de AX, ZX en XM.
Maar doe mij nog steeds maar een DS, CX of GS. Qua design dan, hè (ik zag laatst een GS rijden, ongelooflijk!). Volgens een neef van mij die lang GSA heeft gereden gaan de inzittenden van oudere GS(A)’s naar olie ruiken, omdat de verwarming bestaat uit langs het olielekkende motorblok geblazen lucht.
LikeLike
Citroën DS. Dat was toch die snoek hè? Dat was onze eerste auto. Een oudje. Maar we zaten er als vorsten in.
Daarna kwam een Triumph TR3a. Daarvan heb ik de versnellingsbak aan gort gereden.
Met die auto was niet te schakelen, tenminste dat vond ik. We leverden hem in en ik kocht een Mini.
Toen kwamen de kinderen en was het over met de pret.
LikeLike
Ik zou weleens een blik in de showroom van de KGB willen werpen. Ben bang dat ze hem teruggooien.
LikeLike
Ze hadden ook nog Berezin. Vond ik wel een gemotiveerde naam. 🙂 Tegenwoordig maakt een negert de dienst uit en die opkomende Koreaan.
LikeLike
Goeljajev? ja, ik ken hem wel, na het schaatsen is ‘ie fulltime balletdanser geworden. Kon hij meer z’n zachte kant in kwijt.
LikeLike