Ik weet niet hoe ik het moet formuleren. Dit moet u gewoon zelf even lezen. Oefent u even de gespeelde verontwaardigde blik van Femke Halsema. Geweldig om te lezen. Ik lees uw commentaar graag daar.
Vind-ik-leuk Aan het laden...
Gerelateerd
Auteur: Mack
Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.
Toon alle berichten van Mack
Mack 
Dan geef ik hier maar geen commentaar.
LikeLike
Van dat stukje ben ik werkelijk uit alle gaten beginnen te ruften. Onderwijl boer ik het alfabet erbij (ik kan niet alleen voor- maar ook achterwaarts boeren). Het advies is dus om maar even uit mijn buurt te blijven.
LikeLike
Denk jij dat het echt is dan?
LikeLike
Geen reden om te twijfelen dat deze adviezen niet bijzonder ver bezijden te toenmalige waarheid zitten.
LikeLike
Ik kreeg laatst toevallig een serie advertenties uit die tijd toegezonden, en daar zakt je onderkaak inderdaad ook wel van op de grond. Misschien is dit wat aangezet (ik geloof met name het fragment over het orgasme niet), maar bizar ver is het ook weer niet van de werkelijkheid af, inderdaad.
(Een van die advertenties: “The harder a woman works, the cuter she is!”).
LikeLike
Ja, zo hoorde ik ooit een spotje van de Amro bank: Ook uw vrouw kan nu haar eigen pasje hebben.
LikeLike
Dit is echt “ten dienste staan van”. Ook die vermelding dat een vrouw haar commentaar even voor zich moet houden omdat de man waarschijnlijk belangrijkere dingen te vertellen heeft. Hahahaa. Bij mijn oma (1917) was het net omgekeerd hoor. Opa kon zijn geld afgeven.
LikeLike
Mijn commentaar staat dus daar.
LikeLike
@Laurent: ik zal die advertenties er ook bijzetten.
LikeLike
Deze tekst circuleert al langer op het internet, en alhoewel ik geloof dat vrouwen in die tijd veel gedienstiger naar hun mannen toe waren dan tegenwoordig, heb ik hier zo mijn twijfels over. Al weet ik wel dat mijn moeder (bouwjaar 1937) in die tijd fulltime werkte als receptioniste, mijn toen tweejarige zus ging naar het kinderdagverblijf (ja, die bestonden toen zelfs al) en als mijn moeder thuis kwam, moest zij ook nog het hele huishouden doen, eten koken, afwassen enzovoort. Want mijn vader werkte ook fulltime, maar die stak inderdaad geen poot uit.
Bij ons is het momenteel zo, dat ik vier dagen werk en mijn man drie dagen. Zoals hij zelf zegt: “aangezien jij meer uren per week werkt dan ik, is het huishouden voor mij en hoef jij niets te doen. De schat. Anno 2010 leven is zo gek nog niet.
LikeLike
Jenni, jij hebt het ideaal geregeld. Zo wilden wij het ook, en veel mensen, maar dat lukte niet…
LikeLike
Die reclameplaatjes zijn via jouw reactie Laurent, op het betreffende logje aan te klikken.
LikeLike
Wat een dolkomisch stukje… 🙂 (Het cartoontje eronder mag er ook zijn trouwens..)
Toevallig kocht ik laatst een damesblad uit 1951, als ik dit stuk vergelijk met het artikel “Kinder-huwelijk” in dat blad, dan denk ik dat het hilarische stuk van Giva ooit is gebaseerd op een ècht stuk, maar dat deze versie enigzins is aangezet, aangedikt. Zou dat kunnen?
In elk geval is het erg geestig (en walgelijk discriminerend natuurlijk, zo’n vrouwdienstmeisje ten behoeve van de man.) Wat een leven voor zo’n vrouw. En man.
LikeLike