Streekrestaurant

Ooit noemde ik een kat naar mijn ex-collega, en vanavond zijn we met hem en zijn vrouw naar El Rancho geweest, de beste en tevens enige Argentijn in Veenendaal. Het was een afspraak die al ruim een jaar geleden was gemaakt, maar door lapzwanserigheid mijnerzijds is daar nu pas een vervolg aan gegeven. En bijna hadden we het afgebeld door de ellende van afgelopen weken, maar gelukkig niet. Frits en zijn vrouw waren verhuisd en wij hadden hun huis nog nooit gezien. Toen hij opendeed zei ik: "Goedenavond, wij zijn Jehova's getuigen en ik zette mijn voet tussen de deur." "Oh, wij ook," zei Frits, en dat was een hele leuke grap omdat Frits ook echt Jehova's getuige is.

Ik heb voor het eerst in twee weken weer eens echt moeten lachen. Ik kon weer grapjes maken maar toen er betaald moest worden bleek Linda maar € 60,- bij zich te hebben. Dat noemt zich financieel directeur hier. Frits betaalde € 100,- en vond het verder prima, maar mij zat het niet lekker. Niet vanwege het te weinig betaalde deel, maar dit soort dingen gaat natuurlijk een stempel op je reputatie drukken. Dit blijft je achtervolgen, dus ik drong aan om nog een tientje wat ik nog bij me had, bij te leggen. Maar nee, dat was niet nodig, dus dan moet je ook niet teveel aandringen. Toen we weer weggingen zei ik dat ik het gezellig en goedkoop was, en dat we dat vaker moesten doen. Ik ben één van de weinige mensen die met dit soort streken wegkomt. Ik kan het u aanbevelen, El Rancho in Veenendaal. Lekker en goedkoop.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

10 gedachten over “Streekrestaurant”

  1. Wat een streek! Om in die streek met te weinig geld aan te komen. Hopelijk ben je met een uitgestreken gezicht daar neergestreken, omdat je niet wist dat de financieel directeur je reputatie zou gaan beïnvloeden.

    Like

  2. Een man en een vrouw, ruim in de zestig, de vrouw vrij gezet, lang, grijs, strak achterover gekamd haar in een paardestaart, groene rok met blauwe sokken (maf dat je dat onthoudt). De man had een beige korte broek aan met geitenwollen sokken, een zwarte aktetas, verwaaide volle grijze bos haar en een brilletje. Zijn dat ze?
    Ze waren hillarisch. Vooral toen men over het paradijs op aarde begon en Jari hem op datzelfde moment peerde. Met de hond in zijn kielzog de straat op en de klok op “schoolkomtuittijd”.
    Wat heb ik gelachen! 😦
    Maar ik neem altijd wel netjes de Wachttoren aan. En lees hem ook nog! 😉

    Like

Laat een reactie achter op Pauline Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *