Elke avond ga ik als laatste naar bed. Ik loop naar beneden, poets mijn tanden en doe het licht uit. Als ik dan op de tast naar onze slaapkamer loop, zie ik bij het passeren van Tammar's kamer altijd op hetzelfde moment een lichtflits. Al een hele tijd. Ik kan het niet verklaren. Het lijkt een beetje op het gevoel in je oren dat je krijgt als je de auto parkeert, terwijl de muziek op stevig staat, en je zet de radio uit. Zo'n drukverschil. Maar dan met licht.
Nu hou ik erg van onverklaarbare dingen. Het geeft mij hoop en het gevoel dat ik nergens alleen voor sta. Van mij mag er zoveel mogelijk onverklaarbaar zijn. Dus als u het weet, laat mij maar even in de waan. Ik hou van waan. Ik waan mij hier en ik waan mij daar. Ik waan iets weg en ik waan iets terug. Als ik net in bed lig, waan ik mij zwevend. Waan is fijn, zolang je de controle hebt.
Mack 
Ik weet niet wat jij slikt tegen die depressie, maar ’t klinkt niet heel hallucineerloos.
LikeLike
Welke kleur heeft het licht?
@Marietje: nu wil ik je niet volledig tegenspreken, maar ik slik niets en lichtflitsen hebben mijn pad ook wel eens gekruist.
LikeLike
@ zustertjen; het licht was ook niet zozeer wat ik bedoelde. Het ging meer om de laatste alinea. 😉
LikeLike
Ik denk dat ze stiekem met een lichtzwaard aan het oefenen is, voor een rol in de nieuwe Star Wars-film.
LikeLike
Ik heb datzelfde met de koelkast. Altijd als ik er een unit uithaal, zie ik een lichie.
LikeLike
Dat heb ik als ik de trap af kom, dan zie ik beneden in de hal altijd een schim wegschieten. Maar ik weet dat het mijn eigen schim is die via de spiegel en het glas van de voordeur weerkaatst op een onverwachte plek. En ergens in België word je verblind door je eigen koplampen omdat er een strategisch plexiglazen bushokje staat. Zoiets zal dit ook zijn, wat ik je brom.
LikeLike
Hè, heerlijk. Wil ik ook weer eens 😉
LikeLike
zoiets heet liefde
LikeLike
In The UK zouden ze ongetwijfeld zeggen: “Oh-” (uitspr: Euh) “That’s your Guardian Angel, sweetie” 🙂
LikeLike