Onbetaalbaar

Ik had het zwembad opgezet en Hans was met drie vriendjes uit de straat aan het keten in het water. Maar plotseling verdwenen de drie vriendjes en Hans bleef huilend achter. Nu hou ik niet van gehuil om niks, maar ik ben ook niet helemaal ongevoelig voor het leed van mijn kroost. "Ik wil met iemand spelen," snikte hij en ik ging op mijn hurken zitten en sloeg mijn armen om hem heen. Hij drukt zich dan tegen me aan en gaat nog een tandje hartverscheurender snikken. Nu verscheurt het mijn hart geenszins omdat dit alledaags klein leed betreft waarvan hij nog veel zal meemaken in zijn kinderfase, maar ik probeer hem wel te troosten.

"Hans, weet je wat? Jij mocht dinsdag als je uit het ziekenhuis komt (neusamandelen, red.) toch een cadeautje uitzoeken? Wat vind je ervan als we dat nu gaan doen, maar dan laten we het inpakken en krijg je het als je uit het ziekenhuis komt? En dan gaan we voor nu een frisbee halen dan kan jij met papa frisbeeën op het veldje." Hij steekt dan zijn beide armen gestrekt in de lucht en laat een onderdrukte juich horen en op dat moment kan ik hem wel opvreten, zo gek ben ik op hem.

Even later lopen wij hand in hand naar de speelgoedwinkel in het dorp voor een frisbee en een cadeautje. Ik probeerde hem aan een afstandbestuurbare auto te krijgen (€ 17,95) maar die wilde hij niet. Hij wist niet goed wat hij wilde dus zijn we de hele winkel een paar keer rondgelopen. Uiteindelijk wilde hij een vilten piratenhoed. (€ 1,95) "Nou Hans, wat zou je ervan vinden als we er een pistool bij doen? (€ 6,95) en een dvd van Sneeuwwitje (€ 1,99)?" Ja, dat was een geweldig idee. "Weet je papa, dan wil ik graag de piratenhoed en het pistool en de sneeuwitjedeeveedeef nu en de frisbee als ik uit het ziekenhuis kom."

En toen moest ik weer streng zijn en hem duidelijk maken dat dat niet de afspraak was. Hij wordt dan weer verdrietig en dramt een paar keer dat hij de cadeautjes nu al wil, maar ik ben -ahum- keihard. Nee, het liefst zou ik hem zijn zin geven maar puur uit opvoedkundig oogpunt vond ik dat niet verantwoord en bleef op mijn vaderlijke strepen staan.

Bij de kassa kreeg hij nog een oranje bal (gratis) van de kassajuffrouw, maar nadat ik die één keer in de struiken geschoten had was die al lek. Ze weten best wat ze weggeven.  Hans en ik liepen op de terugweg weer hand in hand terug en wij waren de dikste vrienden. Ze zeggen altijd dat je geen vrienden met je kinderen moet proberen te zijn, maar een betere vriend dan Hans heb ik nooit gehad. Ik ben blij dat ik hem niet zijn zin gaf, anders zou hij dinsdag zo'n waardeloze frisbee krijgen in plaats van een klappertjespistool met 1800 klappers. Hands-up!

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

15 gedachten over “Onbetaalbaar”

  1. Wat een waardeloze vriendjes, -even op funda.nl kijken 😉 of er al iets te koop is daar*), want L. en R. zouden Hans NOOIT zomaar huilend achterlaten! *)Hoe zit het met de werkgelegenheid voor nerdiaanse programmeurs? Anders moet E. zo ver rijden elke dag 😉

    Like

  2. PS, Dacht ik, laat ik voor de gein ‘ns ECHT kijken op Funda.nl… (ooit moeten we als toekomstige schoonouders toch… enz enz.. ;)) Maar HEMEL, wat wonen jullie in een onbetaalbaar dorp! Kijk maar ‘ns bij de Kornoeljestraat! Daar staat een (ja heus echt…) modderpoel te koop, voor meer dan ons hele huis hier gekost heeft – vóór de waardedaling van de crisis! Een modderpoel!
    PPS, wel zielig voor Hans, die amandelen…. (ik herinner me dat geknip nog, ik was zelfs niet blij met het “ijs toe.”) ;-/

    Like

  3. Deeveedeef. Wat schattig! Ik ben gek op kindertaal 😀
    Ik ben zelf ook zo keihard. Als ik ze een kadootje voor de nabije toekomst met ze koop, kost het me erg veel moeite om het ook echt een kadootje voor de nabije toekomst te houden. Zelfs met verjaardagskadootjes kost het me moeite het niet meteen te geven. Die Dora laptop op de kast voor Jody voor haar derde verjaardag volgende week ligt daar te branden. Maar ik doe het niet hoor. Ik kan me nog wel beheersen.

    Like

  4. Het wordt steeds enger. Mijn zoon, die op dezelfde dag jarig is als de jouwe en ook ergens Antonie heeft als doopnaam, wordt ook deze week aan zijn neus geopereerd.
    Verder doe ik er maar het zwijgen toe. Even deze schok verwerken.

    Like

  5. @Emma: Straks ga je me nog vertellen dat hij hetzelfde sterrenbeeld is als Hans! 😉
    Maar sterkte ermee. Ik zal blij zijn als het weer achter de rug is.

    Like

  6. @Pauline: Ja, mooi hè? Wat-ie allemaal zegt soms. Van de week begint-ie over dat-ie opa Hans nooit heeft gezien omdat die dood is, en hoe oud die was. Ik zeg veertig. Zegt-ie gelijk, oh, veertig, waarom ben jij dan nog niet dood?
    @Jolie: Ik heb die modderpoel uiteindelijk niet kunnen vinden hoor.

    Like

  7. @Mack; Ja, geweldig die uitspraken en logica. Misschien soms confronterend maar wel lekker ontwapenend. Finn begint ook al lekker naar alle bekende en onbekende wegen te vragen. En inderdaad, 40 is stokoud 😉

    Like

Laat een reactie achter op Pauline Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *