Mack is in zijn eer aangetast.

Vier jaar geleden heb ik voor het laatst hardgelopen. Twee jaar geleden ben ik wegens rugklachten gestopt met badminton. Tweeëneenhalf jaar geleden ben ik gestopt met roken. Ik ben een kilo of vijf zwaarder dan destijds. Maar ik ben nog even overtuigd van mijzelf als altijd. Twee jaar terug had ik al een keer een discussie met collega’s over het al dan niet kunnen hardlopen mijns persoons.  Ik beweerde dat ik ongetraind zo een half uur hard kon lopen en iedereen weigerde het te geloven. Ik deed er natuurlijk wel wat schepjes overdrijfsel bovenop, maar uiteindelijk durfde niemand met mij de weddenschap aan. Tenminste niet met een fatsoenlijke inzet.

Nu wil het toeval dat mijn zus en mijn overbuurvrouw ook aan het hardlopen zijn. Die hebben zo’n opbouwschema. En als ik ergens een hekel aan heb, zijn het wel opbouwschema’s die beginnen met een minuut hardlopen. Een minuut zeg! Sjongejonge, we zijn toch geen bejaarden! Dus dan word ik arrogant en honend. Mijn overbuurvrouw (29 jaar, dus in de kracht van haar leven) kan nu na drie weken oefenen wel vijf (!) minuten hardlopen. Ja sorry hoor, maar als je geen vijf minuten kunt hardlopen is er iets goed mis met je gestel, zeg ik dan.

Vandaag kwam ik haar in de judozaal tegen en na afloop jende ze me dat als ik hiervan al zo zweette, hoe ik dan in godsnaam dacht een halfuur te kunnen hardlopen? Linda gelooft mij ook niet, niemand gelooft mij! Wat is er nu moeilijk aan ongetraind een half uur hard lopen?

Nou, veel! Vanavond, ik was opgefokt door de buurvrouw en ik had zelfvertrouwen opgedaan bij judo, ben ik voor het eerst in vier jaar gaan hardlopen. Heel simpel. Eerst een kwartier heen, en dan een kwartier terug. Dat kwartier heen…eitje. Makkie. Simpel. Maar dat kwartier terug zeg. Ik kwam adem tekort, ik kreeg steken, mijn benen werden slap, ik snakte naar het einde. Na 28 minuten ben ik ermee gekapt. Kapot en ik wilde nog een klein stukje uitwandelen en ik had absoluut geen zin meer in die laatste twee minuten. Fuck you! Dus volgende keer als ik opschep, hou ik het op een kwartiertje zolang ik ongetraind ben. En dat ben ik, want dit ga ik echt niet nog een keer doen.

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry. Toon alle berichten van Mack