Het was zaterdag vandaag en dat betekent zwemlesdag. Ik geloof het wel met die zwemles hoor. Hans doet lekker mee en het interesseert hem geen bal of ik wel of niet voor het raam sta te kijken. Als hij me ziet gaat hij toch rare bekken trekken. Dus ik zit gezellig aan de koffie met een paar moeders. Helaas komt er altijd wel een opgewonden standje om ons te roepen dat de groep nu naar het diepe gaat en dat ze door het gat moeten zwemmen. Paniek, paniek, peeuw, peeuw.
Nou ja, verveeld hijs ik me uit mijn stoel en ga dan staan kijken naar het groepje van Hans dat dingen gaat doen die Hans vorig jaar in Frankrijk al kon. Vandaag had ik Tammar ook bij me en ik had haar op mijn arm. Om het wat beter te kunnen zien ging ik net om een hoekje staan waarbij ik net een andere invalshoek had dan de tien die eersterangs stonden. Ik keek vanuit de lengterichting over het zwembad, zij vanuit de breedterichting. Ik kon dus zien dat een klein jongetje dat vlak bij de kant zwom, op zich een hele goeie techniek had, zij het dat hij een decimeter te diep zwom. Hoe hij ook spartelde, zijn mond en neus kwamen niet boven water uit. Badjuffrouw Marije (haar naam staat achter op haar badjas) zag het ook en sprong met T-shirt en al het water in om het jochie weer boven te krijgen. Niks aan de hand, het jochie ging gewoon verder met de les.
Maar, al die zogenaamd geïnteresseerde ouders hadden dit niet gezien omdat ze niet vlak achter die rand konden kijken. En toen ik het zei, geloofden ze me eigenlijk niet. Nee, die juffrouw springt voor de lol met haar T-shirt het water in, nou goed! En zo zie je maar, in het leven is niets wat het lijkt. Een onverschillig lijkend persoon kan alles in de gaten hebben en iemand die interesse lijkt te tonen, kan wel eens niet door hebben dat u voor zijn neus verzuipt.
Mack 
Diep!
LikeLike
Mooi moraal, zonder moralistisch te zijn.. en helemaal waar. Ik ga nooit naar zwemles (dat is Bob zijn afdeling), maar ik zie ook nooit wat. Ik zit altijd met mijn neus in een boek, ik vind het wel goed. Eens in de twee maanden is er kijkdag (ga ik ook nooit heen, is eveneens Bob zijn afdeling) en dat vinden we leuk genoeg om te kijken. Bovendien mogen de ouders bij ons niet eens bij de reguliere zwemles aanwezig zijn, omdat de ouders dan de kinderen afleiden.
LikeLike
Ik heb een trauma overgehouden van het drie kinderen naar zwemles brengen en erbij zitten kijken bij 40 graden chloorlucht. Dus ik krijg het spaans benauwd bij het lezen van logjes over zwemles.
LikeLike
Het is niet zo dat vanuit jouw speciale positie die badjuffrouw per ongeluk een klein duwtje van jou ontving, met als onbedoeld gevolg een nat T-shirt?
LikeLike
Nee vast, het zal Hans een vette worst wezen of jij staat te kijken. Moet je ’s een keer voor de duur van de zwemles naar buiten lopen. Kun je meteen de proef van je stelling op de som nemen.
LikeLike
@Frankie: Eens in de maand mogen de ouders op de tribune zitten om van vlak bij te kijken. Een kwartiertje. Toen de bel ging dat het kwartiertje om was had-ie me pas in de gaten.
LikeLike