Harmonie aan tafel

Er heerste vanavond harmonie bij ons aan tafel. Tammar was tot nu toe meer van de glimlachjes, maar vanavond schaterde ze het uit toen ik geschrokken reageerde op een nies van Linda. En nog een keer, en nog een keer. En toen Linda het zat was, deed Tammar zelf maar even een soort "Tsoe!" En uiteraard schrok ik daarvan en schaterde zij het uit. Probleem is wel dat zij geen genoeg kon krijgen van mijn grapje dus voordat ze uitgeniest was, waren we vijf minuten verder. Daarna deed ze haar handjes voor haar ogen, ten teken dat ik moest roepen: waar is Tammar nou? Ook dat vindt ze langer leuk dan ik. En toen ik daarmee op hield legde ze haar handjes op haar hoofd, en dat betekent: "op het boze bolletje." Dus Linda zet het liedje in en gaf Tammar een hand en met z'n tweeën gaan ze dan heen en weer zoals je vroeger wel eens zag in programma's met Chiel Montagne. Maar daar bleef het niet bij, want Tammar wilde van mij ook een hand. Natuurlijk wilde Hans mijn andere hand en voor ik het wist deden wij de polonaise voor rolstoelzitters. En ik zong nog mee ook. Goed, zoiets kan je één keer overkomen in een moment van overgave aan je dochtertje, maar dit is bepaald niet het imago dat ik als vader wil opbouwen. Een vader gaat geen kinderliedjes met het hele gezin zitten zingen, en zeker niet als de rolgordijn in de keuken gewoon open is. Want ook harmonie kun je overdrijven.

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log, dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

11 gedachten over “Harmonie aan tafel”

  1. Ik weet nog dat Timo voor het eerst zo de slappe lach had toen ik met hem op mijn arm danste op de tonen van het liedje Waterloo van Abba… Zou dat een slecht teken zijn geweest?
    Wel leuk, die lachjes, want je onthoudt het altijd.

    Like

Laat een reactie achter op Smitsky Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: