Het gevoel van 28 maart 2010.

Ik heb daarnet misschien wel de domste en meest zinloze berekening uit mijn leven gemaakt. Maar misschien ook niet want het spookte al maanden door mijn hoofd. De berekening geeft als uitkomst 28 maart 2010. Het is een mijlpaal maar niet één om te vieren. Ik ben dan op de dag af even oud als mijn vader geworden is. En dat voelt niet prettig. Als ik mij niet oppak voelt het alsof ik in blessuretijd beland, maar tegen dat gevoel ga ik me natuurlijk wel verzetten. Want feitelijk slaat die datum nergens op. Mijn vader was een man toen hij overleed en ik ben nog maar net jongen af. Hij was de afgelopen 25 jaar wel de man waar ik me onwillekeurig aan spiegelde. En sinds de geboorte van Hans nog veel meer want hij heeft mij geleerd hoe je vader moest zijn. Dat was zijn grootste talent. En misschien wel daarom maak ik me niet echt zorgen over hoe het verder moet. Ook al niet omdat ik een unieke vrouw heb. Atheïste (niet praktizerend) maar toch een geschenk uit de hemel.

Ja, mijn vader is jong overleden maar ik zou niet willen zeggen te vroeg. Te vroeg zou betekenen dat je erop rekent dat je minstens 80 wordt en dat haalt nu eenmaal niet iedereen. Sommigen moeten eerder sterven anders heeft het geen enkele betekenis meer om 80 te worden. Voortleven doet hij toch wel, in mij.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

18 gedachten over “Het gevoel van 28 maart 2010.”

  1. Beide kanten herken ik niet, mijn vader is er nog, maar zonder het talent om vader zijn. Koester je herinnering en je geschenk uit de hemel.

    Like

  2. R van InR: Maakt niet uit. Ik vertel het hem wel tegen de tijd dat ik hem weer tegenkom. 😉
    Emma: we zijn lotgenoten.
    Linda: Ik heb je laatst nog een keer gezegd dat je zo geweldig goed kan strijken.
    Rob: Het nummer had eigenlijk 40 moeten heten maar dat is een detail.
    Henderijn: ga door met loggen!
    @Roelie: Zou hij nog geleefd hebben zou alles anders zijn geweest. Misschien hadden we dikke ruzie.
    Overige bemoeials: dank jullie wel.

    Like

  3. Het is net alsof je het niet tegen ons hebt maar tegen jezelf. Daarom weet ik in zo’n geval niet goed hoe ik moet reageren behalve dat je een goede beredenering maakt. En het mooi hebt verwoord.

    Like

  4. Even een nieuwsgierige vraag; Heb jij (als boekhoudcommando ook rekening gehouden met alle schrikkeljaren? Dus op de dag precies berekend?

    Like

  5. Mellody: Ik heb dit in Excel gedaan en die houdt daar rekening mee ja. Ik zal het nog wel eens narekenen op mijn rekenmachine want die doet dat zeker goed. Maar aan de andere kant is het ook niet zo belangrijk.

    Like

Laat een reactie achter op rob hamilton Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *