Kinderen zijn een verrijking van je leven. Tenminste hele jonge kinderen. Uiteraard geen puistige niks-presterende pubers die hun brommer opvoeren. Het kan dan immers nog alle kanten op met kinderen. Net zoals toen ik klein was, ik heel gelukkig was omdat ik alle kanten nog op kon. Ik kon roepen wat ik wilde, zonder verplichtingen en niemand die het controleerde. Als ik zei dat ik piloot wilde worden, dan was dat zo. Mijn kinderen kunnen op dit moment nog makkelijk F1-coureur en zangeres worden. Om maar wat te noemen. Daarom moet je er ook nu van genieten en niet pas als ze al achttien zijn als onomstotelijk vast is komen te staan dat ze op kantoor zullen eindigen. Maar dat is van later zorg.
De basisschool, die is prima. Die geeft je een veilig gevoel en dat is hoe het later ook wordt. De middelbare school daarentegen, die slaat helemaal nergens op. Je moet dingen leren die je nooit meer gebruikt en je wordt op een volkomen foute manier voorbereid op het leven dat voor je ligt. Ze maken je gestrest en doen net alsof het leven alleen een succes wordt als je het allerhoogste bereikt. Dus dat je moet presteren en jezelf te allen tijde fier overeind moet houden tegenover anderen. En eerlijk is eerlijk, mensen met een carrière om jaloers op te zijn doen ook hele interessante dingen. Ze vliegen van buitenland naar buitenland, overnachten in luxe hotels en heffen het glas op een zojuist gesloten order voor de levering van 100.000 onderdelen die ergens toe dienen.
Maar die missen toch de ochtenden van een doorsnee gezin. Ochtenden waarop hun oudste zoontje zich als elke ochtend achter de gordijnen verstopt en zich uiteindelijk, als vader overal 'gezocht' heeft, zich met een luid en blij "hier ben ik!" weer present melden. Of het kleine meisje dat door de huiskamer loopt te stappen, overal naar wijst en alles "ah" noemt. Of dat ze gaat staan dansen als ze muziek hoort. Om nog maar te zwijgen van de avonden dat je ze in bad doet. Dat je dochtertje van Sinterklaas vier teletubbies heeft gekregen. En dat als jij telt het er ineens vijf zijn geworden. Een bruine teletubbie erbij. Maar door de waarschuwing "Papa, Tammar heeft in het bad gepoept!" snap je ineens hoe dat kan. Ja, dat mis je dan toch allemaal. Of van die simpele kinderlijke wijsheden. Het lijkt misschien niks maar ik daag u uit om eens een gat te schieten in een bewering die mijn zoontje vanavond deed. "Papa, weet je wat best veel is?" Tweeënveertig."
Heb jij 42 haren op je hoofd? En noemt Hans dat troostend: ‘best veel’. Heel sympatiek van hem. Tactisch.
LikeLike
Jij bent toch nog helemaal geen 42?
LikeLike
@Mellody: ik lig nog bij te komen van deze hilarische grap die je nu voor de 42e keer maakt. 😉
@Gabry: Nee 40. Maar ik heb verder niet gevraagd waar het op sloeg. Want het was denk ik een algemene constatering.
LikeLike
Een fenomenaal logje dat mij, iedereen wel gelukkig op aarde terug moet brengen. Nog meer daarvan s.v.p. en dan wel bundelen!
LikeLike
Ik dacht :”Laat ik ook eens heel voorspelbaar reageren….”
LikeLike
@Mell: Ah, het was een ordinaire wraakactie voor mijn opmerking dat het licht uit ging van drie weken geleden? Sjonge jonge zeg! Keer me de andere wang toe! 😉
LikeLike
42 ja?
Zijn ze niet een beetje te jong om ze al uit The Hitchhackers Guide voor te lezen?
LikeLike
Heb jij meerdere zoontjes waar wij niks vanaf weten?
LikeLike
Dan moet je wel raak slaan!
LikeLike
Het gekke is dat je toch blij kunt zijn, als ze na een wilde tijd, op kantoor eindigen.
LikeLike
David is me voor, hahaha!
Scherpe analyse: vooral die middelbare school was ook heel vervelend, vond ik.
LikeLike
Gelukkig, ik ben nog maar 41. Da’s best weinig.
LikeLike
Voor vrouwen is dat best veel Emma!
LikeLike
Best wel vies trouwens; een bruine teletub in the tub, vond Hans het niet vies erbij te zitten?
LikeLike
Tot die dreigende pubertijd wordt alles met de jaren nóg leuker volgens mij. Straks kun je discusseren op niveau met je kinderen (niet sarcastisch). En ze blijven steeds meer van de wereld ontdekken, leuk man.
En heel erg OT: Je hebt Nuit Blanche gelinkt. Briljant 🙂
LikeLike
hahaha doet me denken aan een “stukje” van Eddy Murphy uit Raw (geloof ik). Zat hij in bad met z’n broertje die dus ook in bad had gepoept. “Here comes a big brown shark”. Hilarisch.
LikeLike
@Emma: Daar wil ik in mijn volgende logje op terugkomen als ik het doorzet.
@Margo: Ja, Hans is bang van poep. En dat is een goed teken!
@Henderijn: ik zit al weken te bedenken wie ik eens moest linken om er te gaan lezen. Want veel van mijn bemoeials plaatsen logjes met de regelmaat van de jaarwisseling. Als je er nog eentje weet waarvan je zegt: mack, dat moet je lezen, dan hoor ik het graag.
@Kwebbel: Wij hebben ook drie (rubberen) goudvissen voor in bad, nu was er een bruinvis bij. Dat bruin doet het trouwens leuk in het verhaal, de werkelijkheid was afschuwelijk groenig.
LikeLike
Sh… David en Laurent zijn me voor, ik dacht ook meteen aan Deep Thoughts “Answer to the Ultimate Question of Life, the Universe, and Everything” 🙂 http://nl.wikipedia.org/wiki/Het_antwoord_op_het_Leven,_het_Universum,_en_Alles
LikeLike
@ Mack; http://www.octaview.nl. Een briljanter bevallingsverhaal is er niet. Die moet je lezen.
LikeLike
@Henderijn: Het zal wel aan mij liggen, maar mij ontgaat het totaal.
LikeLike