De stot-te-raar

Ik praat-te met een stot-te-raar,
hij stot-ter-de woor-den aan el-kaar
De oor-zaak van zijn stot-ter-en
die deed mij wel wat snot-ter-en
want als kind was hij wat bang
en kor-te let-ter-gre-pen wer-den lang

Zijn zelf-ver-trou-wen raak-te weg
hij had dus ook nog dub-bel pech
Maar hij ging in the-ra-pie
als wa-re het een ze-re knie
Het ge-stot-ter werd snel min-der
hij on-der-vond niet lang-er hin-der
van het pro-bleem dat hem al ja-ren
zijn le-ven hielp ver-zwa-ren

Ik lui-ster-de naar zijn plei-dooi
en sprak toen ui-terst mooi:
"dat stotteren valt nog lang niet mee"
maar hij vond gewóón praten dan juist weer lastig.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

5 gedachten over “De stot-te-raar”

  3. Ik kwam hem tegen in de straat
    “Ha!” zei ik toen, hoe dat zo gaat.
    “Ha!” riep hij, wel een keer of drie.
    ???
    Pas toen ‘k dichtbij was riep hij “Tsjie!”

    Like

    Beantwoorden

  4. Ik stond eens met een collega te praten toen er een medewerkster aan kwam. Collega maakte een praatje met haar en zij stotterde, viel mij op. Toen ze wegliep zei collega “doeidoei”.
    Ik zei dat hij haar stotteren niet zo belachelijk moest maken.

    Like

    Beantwoorden

Zegt u het maar

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *