Tijdens een Sinterklaasfeest in de jaren zeventig kreeg mijn vader eens een glazen hoofd. Zo eentje waar je een koptelefoon op kon zetten. Ik snapte er niet veel van want hoe kon dat hoofd nou horen, dacht ik, maar daar gaat het even niet om. Het was een heel mooi hoofd, van een klein jongetje. Het jongetje had prachtig dik haar, een fijn neusje, en een mooi langwerpig gezichtje. Het was echt een heel zoet kind. Mijn vader vond hem op mijn broertje lijken, zei hij destijds. Enfin, het hoofd kwam later in mijn bezit en heeft een aantal decennia gefungeerd als koptelefoonhouder. Ik raakte gehecht aan het hoofd.
Een paar maanden geleden kwam ik thuis en het hoofd lag ineens op het aanrecht. Er zat een groot gat in. Ik vervloekte de werkster en had al besloten haar te ontslaan, toen ik hoorde dat Linda het hoofd had omgestoten. Knetters, dacht ik toen. Dat gebeurt nou nooit eens met haar laven! Maar ook daar gaat het nu even niet om. Mijn moeder die het nieuws van het gebroken hoofd had gehoord, had voor mij ergens een nieuw tweedehands hoofd gevonden. Erg sympathiek, dat wel, maar het is lang niet zo'n goed hoofd als het eerste. Dit is meer een hoofd van een jonge vrouw met ultra kort haar. Een beetje als Grace Jones maar dan minder kwaad. Nou ja, het hoofd doet weer dienst als koptelefoonhouder terwijl de koptelefoon al jaren geen dienst meer doet. Dit hoofd is het gewoon niet, mijn vorige hoofd was veel beter.
Vanavond liep ik onze slaapkamer op en in mijn bed lag Hans te slapen. Hij lag op zijn rug, met zijn mondje dicht, met z'n prachtige dikke haar, z'n fijne neusje en z'n mooie langwerpige gezichtje. Hij is echt een heel zoet kind.
Mack 
Kun je met een glazen hoofd ook helderder denken?
LikeLike
Verdomd, dat was inderdaad heel erg jaren zeventig, zo’n hoofd. Terwijl Hans toch uit de jaren Nul is (ja, dat klinkt wat onsympathiek maar zo bedoel ik het niet. Hoe noem je dit decennium eigenlijk?) Ik voel een Tien van Toen aankomen van Rob Hamilton.
LikeLike
Laat me raden; je hebt met een heel scherp mesje….nèh 😉
LikeLike
Nah Pauline, ik kan daar nog steeds niet over uit dat ik daar zo op aangevallen werd. Ik heb hem uiterst professioneel van een ongemakje afgeholpen en het is nog steeds weg. Iedereen reageert alsof het om een besnijdenis ging.
LikeLike
Ik heb ook zo’n hoofd en dat draagt, na jaren als koptelefoonhouder dienst te hebben gedaan, nu een Nepalees hoedje. Het is een wit stenen hoofd, niet van glas en ook geen krullen. Als ik een glazen kop met krullen had mocht je hem zo hebben.
LikeLike
@Ria: Mijn hoofd had ook geen krullen hoor. Gewoon van dat dikke haar dat vooraan in een puntje uitliep.
LikeLike
1: knetters?
2: laven?
Is dat ook uit het tijdperk van het glazen hoofd?
(zoek eens op MP)
LikeLike
Simpel. Je hebt nodig; vaseline, gipsverband, water en een model (Hans dus).
Of bedenk één of ander briljante constructie waarbij Hans door een rietje adem haalt terwijl jij een mal maakt van zijn hoofd. Ik bedoel maar, een pvc buis , rotjes voor noodgeval, een alarmknop…
LikeLike
Zet de koptelefoon gewoon bij Hans op het hoofd? Hoeft allemaal niet zo wreed met mallen of mesjes hoor.
LikeLike