Vanavond was de film Billy Elliot op televisie. Het verhaal speelt in 1984 en gaat over een Schots jongetje dat in een kansarme buurt opgroeit, van de gebaande paden afwijkt en professioneel balletdanser wil worden. Uiteindelijk lukt het hem ondanks de bezwaren en vooroordelen van zijn familie. De flim is low-budget maar weet te boeien. Wat mij persoonlijk erg boeide was de triestheid van zo'n arme arbeiderswijk. Allemaal dezelfde rijtjeshuizen met allemaal dezelfde tuintjes. In alle huizen hing overal was te drogen en overal hadden ze groen bloemetjesbehang zoals je dat alleen in Engeland tegen kunt komen. Geld voor iets fleurigs is er niet, de enige extraatjes zijn de drank en de sigaretten. En toch weten kinderen er wat van te maken. Het is een kansarme wijk vol ellende, maar het is wel hún kansarme wijk vol ellende. Billy Elliot weet eruit te ontsnappen door zijn danstalent maar moet daarvoor op 11-jarige leeftijd wel afscheid nemen van zijn familie en vriendjes om in Londen te gaan wonen en studeren. Het grauwe maar inmiddels ontdooide gezin moet het voortaan stellen zonder het meest kleurrijke gezinslid, Billy. Maar wel in de wetenschap dat een van hun het verder schopt dan ooit iemand uit het trieste dorpje het geschopt heeft.
De film legt ook feilloos twee zwakheden in mijn karakter bloot. Dingen waarvan ik me altijd afvraag hoe ik ermee om zou gaan. Daarom spreekt de film mij ook zo aan. Welke zwakheden dat zijn, daar zal ik in een volgend logje eens over verhalen.
Mack 
Grauwe wijken in Schotland zijn inderdaad héél erg grauw…
LikeLike
Je bedoelt dat je ook altijd zo graag had willen ballet dansen?
LikeLike
Twee jaar geleden kwam ik tijdens een journalistieke opdracht aan de praat met een zekere directeur. Op een gegeven moment vroeg deze voor welk goed doel ik geld zou inzetten als ik daar nogal wat van ter beschikking zou hebben. Ik zei het dierenasiel, maar het moest iets met mensen zijn. Ik zei: meer ontwikkelingskansen voor getalenteerde kinderen uit kansarme families/wijken. Toen zei hij: als jij van zo’n project nu eens de uitvoering doet, dan zorg ik voor alle geldzaken. Huh? Bleek dat hij iets wilde opstarten. Met mij dus. Kennelijk.
Ik voelde mij best lichtelijk vereerd, heb even nagedacht en toch bedankt. De ene reden was mijn beperking, die ik toen ook danig voelde zitten, al wist ik de naam er nog niet van. Daar had ik echter wel een mouw aan kunnen passen door hulp te vragen van capabele bekenden. Maar de belangrijkste redenen waren vragen als deze: Hoe bereiken en motiveren we de doelgroep inclusief hun omgeving? Hoe presenteren we onze plannen, hoe breng je zoiets in hemelsnaam? Welke wijken wel en welke niet, welk kind wel en welk niet? Brengen we niet meer narigheid bij en tussen mensen dan kansen teweeg?
Meerdere mogelijkheden passeerden mijn gedachten (bv. betrek er ook niet-kansarme slimme kinderen bij) maar ik zag meer knelpunten dan oplossingen in een dergelijk project. Het zoveelste goed bedoelde project. Maar het zou uiteindelijk vooral meerdere glorie van die directeur en zijn instituut betekenen, in plaats van werkelijke en structurele hulp aan de geisoleerde begaafde kinderen.
LikeLike
Ik zag die film vorig jaar voor het eerst op televisie. Vond het een bijzondere film over iets wat zo bijzonder niet hoeft te zijn.
LikeLike
“Zwakheid” nr 1: hoe je ermee om zal gaan mocht blijken dat Hans liever balletdanst dan dat hij voetbalt?
LikeLike
Billy Elliot is een ideale film voor een 23e date.
LikeLike
Nou doe mij maar een leuke balletmeneer hoor. De jongen op wie ik heel de basisschooltijd verliefd was speelde bij de afscheidsmusical ook een balletmeneer. Vrijwillig. Het was een hoofdrol. Hij droeg een turnmaillot die hij van mij had geleend. Hij leek best een goede ballerinus. Ik zelf speelde dan weer een stoere jongen. Vrijwillig. Eigenlijk ging ik voor de rol van de Gravin maar ik werd uitgeloot en de rol van Bink was mijn tweede optie. Met die jongen is het nooit serieus wat geworden. In de brugklas nam hij verkering met mijn beste vriendinnetje, voor een behoorlijk lange tijd. Ze hebben nog altijd contact. Hij is tegenwoordig mede-eigenaar van een flitsend maar absoluut niet yuppen IT-bedrijf.
LikeLike
Eeen beetje dictator heeft geen zwakheden.
LikeLike
@Eva, lees voor voetballer: autocoureur 😉
LikeLike