Normaal gesproken ben ik een erg geduldig man, zeker als het op het gedrag van Hans aankomt. Hans voelt ook aan dat hij bij papa veel verder kan gaan dan bij mama, al lijkt hij de laatste tijd een loopje met ons beide te nemen. Zo komt hij geen beloftes na en daar houden wij niet van, en moeten wij hem chanteren om dingen gedaan te krijgen.
Maar de laatste tijd ben ik wat minder geduldig. (november, slaapgebrek, keukenverbouwingsstress) Dus hij was goed de klos.
"Hans, we gaan zo naar boven, welke trein wil je meenemen?"
"Ik woe geen trein meenemen."
"Hans, ik zeg het nog één keer, als we boven zijn is het te laat."
"Ik woe geen trein meenemen."
"Mooi, dan gaan we naar boven."
"Ik woe wel een trein meenemen."
"Te laat."
Nou, en dan is het schreeuwen, brullen, huilen, snikken, maar ik was het zat. Geen trein.
"Wil je in bad? Nee! Mooi, dan ga je onder de douche."
"Ik woe wél in bad spelen."
"Te laat!" Hoppakee, hardhandig onder de douche met nog een straal die in het begin te koud was ook. Krijs, jank, blèr!
Nou, toen wilde hij eerst geen Yoki maar toen ik dat prima vond ineens weer wel, met als gevolg gillen, huilen, snikken, het werd godsamme van kwaad tot erger. Nou ja, ik had hem nu al twee dingen ontzegd, dus de yoki heb ik hem alsnog gegeven. (ik vond hem toch zielig) Toen heb ik hem nog één waarschuwing gegeven over het tanden poetsen, met als inzet het wel/niet voorlezen van een verhaaltje, maar hij koos heel verstandig voor het vrijwillig tanden poetsen en dus voorlezen.
En toen ik aan het voorlezen was vond hij in z'n bed nog een treintje dat hij aan mij gaf en zei: "mag ik die morgen weer hebben?" (zo eerlijk, net z'n vader) En al snel was het al net of er niks gebeurd was tussen vader en zoon en lachte hij alweer om het verhaaltje.
Het grote verschil met de afgelopen weken was wel dat hij me normaal nog drie/vier keer roept als ik alweer beneden ben, maar nu lag hij na vijf minuten al te slapen. Alsof hij tevreden was dat hij papa's grens gezien had. Ergens heb ik iets goed gedaan.
Mack 
Zonder enige twijfel heb je iets goed gedaan. Kinderen hebben recht op grenzen. Duidelijke grenzen geven veiligheid.
LikeLike
Ga zo door en je kunt naast “boekhoudcommando” binnenkort “opvoedcommando” toevoegen op je visitekaartje.
LikeLike
Het is wel altijd weer frappant om te zien dat Rosalie met haar 3 dagen leeftijdsverschil met Hans telkens door precies hetzelfde stadium gaat, alsof ze in dit stadium “ik en mijn te wijzigen standpunt (versus dat van..)” aan het oefenen zijn 🙂
LikeLike
Je wilt discipline ? Laat ‘m maar een nachtje bij mij in huize ‘Adelaarsnest’ logeren.
LikeLike
Hij kan zo de Ouders van Nu in 😉
LikeLike
Het zal hem aan het bouwjaar liggen. Hier in huis exact hetzelfde. Ergens enorm aandoenlijk dat die kotertjes zo`n last hebben van hun hormonen want volgens mij worden ze er zelf ook niet gelukkig van.
Wel prettig om te lezen dat het bij een ander precies hetzelfde gaat, staan we als ouders niet alleen 😉
LikeLike
Tuurlijk heb je het (bijna helemaal) goed gedaan. Als ouder doe je het toch nooit perfect. Moet je ook niet willen.Maar het voelt altijd megakut. Harmonie, dat is wat we willen toch? Geen gezeur en gezeik, maar zoals je hebt gemerkt moeten we er allemaal doorheen. Sterkte!
LikeLike
Duidelijke taal, dat hebben ze nodig.
Heerlijk om zo’n rechtvaardige ouder te zien.
LikeLike
Ik heb er werkelijk geen ene reet verstand van, maar geloof direct dat je ergens iets goed hebt gedaan…!
LikeLike
Ze proberen op een bepaalde leeftijd een loopje met je te nemen, kijken hoe ver ze kunnen gaan. Het geeft ze duidelijkheid daar niet in mee te gaan.
Je hebt het goed gedaan dus. Zie maar eens hoe goed november, slaapgebrek, keukenverbouwingsstress kan uitpakken!
Overigens, off topic, ik droomde afgelopen nacht dat ik in Bulgarije was, en wie kwam ik daar tegen? Jou!
Wat een rotdroom, wat moest ik in Bulgarije? En jij?
LikeLike
@Margo: Er was een conventie van boekhoudcommando’s in Bulgarije. Dus dat klopt wel.
LikeLike
Maar wat had ik daar dan te zoeken??? Bulgarije + boekhoudcommando’s = genoeg reden om weg te blijven.
LikeLike
Wanneer kom je eens uit die Ouders van Nu modus? Wat een gezanik! Leer dat jong eens fatsoenlijk spreken. Het is WIL en niet WOE!!!
LikeLike
Slaapt dat nou niet ongemakkelijk, zo’n hele trein mee in bed?
LikeLike
@Margo: Mooie foto’s maken van bijv. de rotskerken van Ivanovo of de zandformaties van Melnik…. Had je je fototoestel ook bij je? Foto gemaakt van Mack?
LikeLike
Goed bezig mack.
Linda doet het ook zo? Zo ja, dan leven jullie nog lang en gelukkig samen met elkaar.
LikeLike
Ik maak vast aantekeningen. Die komen over een paar jaar vast heel goed van pas. @Mell: ook Bulgarijefan? Leuk!
LikeLike
@Mell: Nee, geen camera bij me in Bulgarije! Nou weet ik wat die droom zo bizar maakte, geen camera bij me, dat gebeurt in’t echt nooit!!
@Mack: Wat een rare vraag: We gaan naar bed, welke trein wil je meenemen? Dat vroeg mijn vader vroeger nooit aan mij!
LikeLike
Lekker tegendraads is Hans. Even kijken wie er aan het langste eind trekt.
Jij dus, en het had ook tot gevolg dat hij snel ging slapen. Dubbele winst 🙂
LikeLike
Maar Hans is ook goed bezig geweest door jouw gezag al uit te dagen en te laten zien dat hij er nu echt aan komt. Berg je dus maar vast!
LikeLike