Slaap

Vanmiddag samen met Tammar even een klein slaapje gedaan. Ik was behoorlijk ver heen volgens mevrouw Mack die mij hoorde snurken. En ik moest ook van ver komen toen ze mij riep voor het eten. Heel in de verte hoorde ik mijn naam. Langzaam kwam het dichterbij, tot ik in de gaten had dat ik geroepen werd. Slaap is een vorm van onderbewustzijn. Je bent je niet meer bewust van jezelf. Maar je blijft je wel bewust van het kleine mensje dat op je ligt zodat je niet bang bent dat je haar laat vallen in je slaap. Je kunt dat kennelijk instellen. Als Tammar 's nachts huilt omdat ze gevoed moet worden slaap ik daar doorheen omdat ik weet dat mevrouw Mack haar pakt. Als Hans 's nachts één kik geeft ben ik gelijk wakker. Weltrusten! (voor degenen die nog wakker zijn).

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

23 gedachten over “Slaap”

  1. Van die foto wil ik een tekening maken. Heel beslist. Maar dat vertel ik je morgen wel want ik ben op ’t ogenblik in diepe slaap.

    Like

  2. Wauw; wat lief ! ! ! ! ! !
    (Het valt me overigens nu pas op dat je best veel weg hebt van Bert. Bert van Ernie. Best wel een compliment. Toch ?)

    Like

  3. @Frans; precies. De vorige generatie staat zich momenteel een potje vet belachelijk te maken bij de VPRO. Op Thé Lau na dan. Zonde om al te gaan slapen 😉

    Like

  4. @Felicita: Ja, dat wist ik. Een ex-collega van me vond dat ook. Die heb ik later ontslagen.
    @Frans: Sorry. Dat lukt me echt niet meer. Ik ben een herhaling-kijker geworden.

    Like

  5. Opmerkelijk en hartveroverend. Ze past bijna helemaal in je hoofd. En keurig, dat witte doekje onder je hoofd. Het completeert dit aandoenlijk, bijna oud – Hollands tafereeltje.

    Like

  6. Ja, apart is dat hè? Je merkt niks meer, maar bent je wel bewust van dat kleintje dat op je ligt… Wat hebben wij veel nachten op die manier, half zittend, schuin tegen een dik kussen met kleintje op de borst geslapen. Alleen op die manier kwamen we aan wat rust toe. Mooie foto (geen banaan, spuugdoekje of Bert van Sesamstraat.)

    Like

  7. (na een nachtje slapen)..
    Nu; je wordt bedankt hoor Mack. Ik wil ook weer een baby ! Wel graag een meisje dit keer. Al was het alleen maar voor die genopte pakjes.

    Like

  8. Lief 🙂
    Zulke foto’s hebben wij hier ook in de albums. ’t Valt me wel op dat het altijd de vaders zijn die zo liggen, waar de moeders dan vertederd een foto van maken. Ergens klopt daar iets niet.

    Like

  9. Ik viel vroeger nog wel eens in slaap als ik ’s nachts in bed borstvoeding gaf. Ik zorgde er altijd voor dat ik het kind eerst tussen ons in legde voor de ene borst en bij de tweede legde ik het kind aan de buitenkant, iedere keer bang om in slaap te vallen en bang dat het kind klem zou komen te liggen. Ik schrok eigenlijk altijd als ik wakker werd en baby nog naast me lag. Ja, ik geloof toch ergens wel dat je onbewust aanvoelt dat je voorzichtig moet gaan slapen.

    Like

  10. @Petronella: dat zou een te voor de hand liggende manier zijn om je eigen kinderen te verstikken. De genen van ouders die dat gebeurde zijn, gruwelijk genoeg, al uitgestorven.

    Like

Laat een reactie achter op Petronella :-) Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *