Een aantal mensen was benieuwd waar de naam Tammar vandaan kwam. Dat zit zo: een maand geleden waren Linda en ik het nog niet eens over de naam van het meisje. En met namen is het over het algemeen zo, of je vernoemt het kind naar (overleden) ouders/grootouders zoals bij Hans Antonie, of je moet zelf aan het verzinnen. En als je iets denkt te hebben, kent of mama of papa iemand die zo heet, en diegene was helemaal niet leuk, dus dan gaat het over. Stomme gedachtengang, maar wij hebben die nou eenmaal.
De tweede naam was het makkelijkst. Simone was een achtergrondzangeres die nogal een verpletterende indruk heeft achtergelaten op papa, dat verhaal staat hier. Linda kon er wel om lachen en stemde toe in de naam. We wisten nog niet helemaal zeker of het de eerste of de tweede naam zou worden maar plots kwam daar een volgende leuke naam op de proppen: Nina. Nina Simone zou het dan zijn geworden. Ergens vond ik het geweldig en aan de andere kant vond ik het weer een beetje een-kijk ons eens origineel zijn-naam. Ik bleef dus twijfelen, vooral toen ik plaatjes bekeek van de echte Nina Simone. (De Simone in kwestie heeft nog gereageerd op het vorige logje. Leuke vrouw, geen spijt van de vernoeming.)
Linda kwam nog met Grietje, wat ik een leuke naam vind maar ik weiger straks een keer bij McDonalds in zo'n overdekte glijbaan te roepen: "Hans en Grietje, kom onmiddellijk naar beneden!"
Al met al, een maand voor de geplande datum werd Linda een beetje geïrriteerd over mijn lakse houding qua naam verzinnen. Dus toen zei ik dat ik de naam van de eerste leidster die Hans op de kinderopvang had, zo mooi vond. "Ja, ik ook!" riep Linda blij en toen was het geregeld.
Vol trots ging ik afgelopen vrijdag Hans naar de kinderopvang brengen en toen de juffrouw vroeg hoe de baby heette zei ik: "Tammar." Ik verwachtte een gegil maar in plaats daarvan kwam er een lachend: "Ja, dat hadden we al gedacht." Ik keek haar niet begrijpend aan en toen verklaarde ze: "Je vrouw had al een hint gegeven dat een van de leidsters nog verbaasd zou staan over de naam."
Vrouwen, en vooral Linda, kunnen echt helemaal niks, nul, noppes geheim houden!
Mack 
Hoezo? Ze had toch alleen maar gezegd dat een van de leidsters nog verbaasd zou staan over de naam? Dat is echt geen geheim verklappen hoor!
LikeLike
@Margo: Nee. Vandaar dat ze het in één keer goed raden.
LikeLike
Eigenlijk moest ik ogenblikkelijk denken aan de column van Renate Rubinstein in Vrij Nederland. En aan Simon Carmiggelt dus. Maar dat zegt jullie jonkies waarschijnlijk nog weinig ?
Overigens leert Wikipedia dat een ‘Tammar’ ook een klein kangoeroetje is.
LikeLike
@Felicita: Ik heb het net even op wikipedia opgezocht, en ik begrijp de connectie nu, maar inderdaad, dat wist ik niet.
En dat van dat kangoeroetje wist ik ook niet. Maar het had slechter gekund.
LikeLike
Ik vind ‘Tammar’ een prachtige, sterke én sfeervolle naam ! Bij ‘Simone’ denk ik uiteraard onmiddellijk ‘de Beauvoir’. Haha; feminisme in het kwadraat dus……
LikeLike
Ik kende vroeger een Tamar. Dochter van de leraar engels. Woonde ook in Vaassen. Mijn zusje roept ook altijd dat als zij ooit een dochter krijgt ze die Tamar wil noemen. Ik vind Tammar wel een orginele naam en ook mooi!
LikeLike
Wees blij dat het toch niet Nina Simone geworden is. Want zo’n leukerd en rolmodel was dat nou ook weer niet. Dan vind ik de connectie die Felicita noemde, toch een stuk aansprekender.
LikeLike
Als het beestje maar een naam heeft en het blijft altijd even wennen..
Tammar is prachtig, maar ook Grietje had ik zeer kunnen waarderen.
LikeLike
Ik kende de variant Tamar-met-één-m ook. Kennis van heel lang geleden heet zo. Maar met één m of twee m-en, het is een erg leuke naam!
LikeLike
Tammar met een m (Tamar) is een Joodse naam die palmboom betekend. Er gaat kracht uit van dit kind, dat zie je zo!
LikeLike
Mijn schoonzusje heet Thamar. Die naam komt geloof ik uit de Bijbel.
LikeLike
en toen juf sandra met hans de naam van de baby kwam vertellen werd ik helemaal ontroerd!!!
LikeLike