Er is een nummer dat ik zo mooi vind, dat ooit toen het gedraaid werd op een crematie, ik door de emoties spontaan een bloedneus kreeg. Sommige nummers vond ik zo mooi dat ik ze nooit op cd wilde hebben uit angst dat de magie eraf zou gaan doordat ik het te vaak zou horen. Maar de moderne tijd verpest bijna al onze mooie dromen dus kun je het tegenwoordig gewoon op youtube bekijken en beluisteren. Want bijna alles is te vinden. Je moet er alleen even aan denken om het op te zoeken.
Muziek kan je terugbrengen naar vroeger, en dat was heus niet altijd leuk. Ja vroeger vroeger, dat was leuk, maar die nare jaren '80 (die ik ergens ook wel weer heel mooi vond) waren ellendige jaren van gewongen zelfstandigheid, waar ik mij heftig tegen verzette, van kakkers op school die geen idee hadden wat ik doormaakte en alleen maar stom konden ouwehoeren, van leraren die je dingen wilden bijbrengen waar je toen al het nut niet van inzag en nu al helemaal niet, van onzekerheid, verdriet en eenzaamheid.
Nog een wonder dat het allemaal weer goed is gekomen met me. Ik denk dat in de jaren tachtig, God even met vakantie was.
Dit was trouwens het nummer wat mij een bloedneus bezorgde en mij inspireerde tot dit logje.
Mack 
De jaren ’80 waren jaren van de verheerlijking van het ego. En dus voelde zowat iedereen zich eenzaam. Vooral jongeren. Nadenkende jongeren helemaal want die waren zich er bewust van.
LikeLike
Ja, dat is een mooi en indringend nummer.
Ik heb een haat/liefde-verhouding met muziek. Ik heb nog steeds regelmatig dat ik bewust de radio uit laat uit angst dat bepaalde nummers langs gaan komen waarvan ik weet dat ik er op dat moment niet tegen kan, en die nummers hebben dan altijd met bepaalde mensen te maken, zelfs al zijn die mensen niet meer in mijn leven.
LikeLike
De jaren tachtig. Muzikaal en qua auto-design een barre tijd.
LikeLike
Muziek kan me zo grijpen, dat ik alles in mijn hoofd wil uitschakelen en alleen nog maar wil genieten van de muziek, de hele dag door, en al mijn emoties de vrije loop wil laten.
Mooi nummer inderdaad!
LikeLike
Niks kan je beter terugbrengen in de tijd, inclusief alle emoties waarvan je dacht dat die al lang weggeëbd waren, dan muziek. Jouw jaren 80 waren bij mij de jaren 60. Als ik een liedje hoor uit die tijd ben ik terug naar toen. En dan komen de tranen vanzelf, want het was zo’n warme, onbezorgde jeugd.
Ik luister tegenwoordig alleen naar “nieuwe” muziek, liedjes die nog niet een ingebakken emotie oproepen.
LikeLike
Ik begrijp waar je het over hebt.., jouw jaren ’80. Beslist geen makkelijke tijd. Vooral de leeftijd waarin jij toen zat. Toch heeft het jou gemaakt tot de persoon die je nu bent. Zo’n muziekje voert je dan even terug naar die tijd, incl. emoties…etc. Mooie tekst heeft dit nummer.
LikeLike
@Mell: Toch was er ook wel moois in de jaren 80. Ik werd een beetje beroerd begeleid, dat was jammer.
@Laurent: Dat hoor ik wel vaker zeggen. Ik ben het er niet mee eens. Zoveel mooie muziek uit die tijd en de jaren 80 brachten de mooiste Ferrari aller tijden, de Testarossa.
LikeLike
En nu twintig jaar verder ben je een trotse vader met een fijn gezin, of niet soms?
We dragen allen een bepaald pakket mee waarmee we het moeten doen.
Leuk of niet, cheer up!
LikeLike
In de jaren ’80 was de muziek weer anders goed dan in andere tijden. Gek van auto’s ben ik nooit geweest. Maar wel van deze.
http://www.youtube.com/watch?v=uKRQpkjXIrE
LikeLike
Mooi nummer.
Die jaren 80 hadden wel wat qua muziek.
LikeLike
Je schetst precies het gevoel dat de jaren tachtig kenmerkt — toch? Voor mijn gevoel wel, zo wà s het gewoon: niemand zat op “onze generatie” te wachten. Mensen hadden genoeg van pubers, want de babyboomers hadden net bij alles alles alles de Waarom?-vraag gesteld en omvergeschopt. Alle banen waren bezet, en overal was krimp — geen enkele noodzaak om te leren of af te studeren, voor zover dat nog kòn met al die krimpende beurzen en studieduur. Nee Mack: perfect verwoord: HET jaren-tachtig-gevoel.
LikeLike
Kunnen we wel gewoon even vaststellen dat muziek uit de jaren 80 ruk is? Om maar niet te beginnen over muziek van de jaren 90? Kijk, in de jaren 60 is het begonnen en de jaren 70 heeft het afgemaakt. Daarna werd het stil….
Fijn, dan kunnen jullie nu weer verder.
LikeLike
@Frankie: hahaha, ik heb ooit een Ford Taunus, helemaal matzwart gespoten, gezien waar ze een rood, heen-en-weer gaand ledje in de grille hadden gemonteerd.
LikeLike
De meisjes in mijn klas ontdekten Doe Maar. Ik ontdekte the Stones, the Doors en Jimi Hendrix. Ik vond ook dat ik wijzer was dan iedereen, inclusief de leraren, alleen kwam die wijsheid er pas (erg) laat uit.
Ik moet lachen om je openingszin… “Ik was vroeger al een laatbloeier”….
Leuk log!
LikeLike
@Klaartje: Helemaal zelf verzonnen!
LikeLike
Ik vond de jaren ’80 geweldig. De jaren van middelbare school, vervolgopleiding en eerste baan, muziek ontdekken, stappen en concerten, ja hoor! Ik zou ze zo weer over doen.
LikeLike
Ik speelde met mijn vriendjes altijd Miami Vice na. Ik had een fout colbertjasje van mijn vader aan met daaronder een zelfgemaakt schouderholster. FREEZE!!! MOTHERFUCKER…BENG BENG BENG.
LikeLike
Jaren tachtig. Mijn tijd. Zou je daar vanaf willen blijven? Dank u.
LikeLike
The Waterboys, geweldige band. Ook het nummer “A Girl called Johnny” is geweldig.
LikeLike
Verhip, nr. 18! ik dacht nog toen ik reageerde… Waterboys.. die heb je al eens genoemd.. Zonder aan het juiste logje te denken..
LikeLike