Af en toe moet ik even berichten over de vorderingen van onze zoon Hans, al was het maar omdat ik dan later in mijn archieven kan terugkijken hoe het er destijds voorstond.
Nou, het gaat goed met het jongetje dat zo'n beroerde start had. Nog geen drie en het fietst al rond op een kinderfietsje met zijwieltjes in een tempo waar Guido Bontempi in z'n beste dagen alleen maar van kon dromen. En daar overdrijf ik niks aan. En slim! Ik weet nog vorig jaar zomer aan de rivier l'Ardèche dat ik hem nog kon chanteren toen hij stenen in het water aan het gooien was.
"Moet papa de rivier afpakken?" zei ik dan dreigend en hij trapte er toen nog in. Ook al voorbij! Nog geen drie hè, ik zeg het er nog maar even bij. Nou, dat belooft wat voor de toekomst.
Mevrouw Mack is veel te snel tevreden. Als hij maar gelukkig wordt en als hij later maar netjes "u" zegt tegen ouderen. Ik ben het daar niet mee eens. Hans moet later in een positie zijn dat ouderen netjes "u" tegen hem zeggen!
Sommigen zeggen dat vaders hun eigen mislukte ambities alsnog proberen te realiseren via hun kind, maar dat is natuurlijk kul. Je wilt gewoon het beste voor je kind.
Je geeft hem nu al les in boekhouden neem ik aan.
LikeLike
Ja hoor, dat is zo..het allerbeste. Nog even en jij trapt erin wat Hans je allemaal wijsmaakt 🙂
LikeLike
En jij denkt dat je weet wat het beste is voor je kind?
LikeLike
Als een kind de gelegenheid krijgt om zichzelf te zien staan, precies zoals het is, ziet het vanzelf ook anderen staan. Respect voor anderen begint altijd bij zelfrespect. Denk ik.
LikeLike