Trouwen

Een modebewuste, sjaaltjesdragende, opschepperige collega met een laffe (lees: noodgedwongen) kale kop, een grote bek en tweeduizend vriendinnen in de stad, maar aan wie ik niet eens echt een hekel heb, blaat altijd tegen mij dat hij nooit gaat trouwen. Hij woont al jaren samen met zijn vriendin en zij weet ook dat hij niet gaat trouwen. Hij zegt ook gewoon tegen haar dat hij niet gaat trouwen. En zij kan hém wel vragen maar dan zegt hij toch nee, maar dat weet ze ook. Hij zegt het gewoon tegen haar hoor, dus ze weet het en ze hoeft zich dus niks in haar hoofd te halen mocht ze ooit last van nesteldrang krijgen.
Nou die collega, die gaat dus trouwen.

Uit welke film hij het heeft weet ik niet maar hij pakt het groots aan. Zijn vriendin is pas afgestudeerd (zo noemt hij dat) als kleuterleidster en volgende week vraagt zij als elke dag aan de kinderen wat ze die dag gaan doen en dan houden ze allemaal bordjes omhoog met de tekst: Wil je met me trouwen? En dan komt hij binnen met de ring (eerlijk is eerlijk, het is een mooie ring.) En Robert ten Brink is er niet eens bij, dus een echt aandachtsorgel is hij nou ook weer niet.

Het doet mij denken aan mijn eigen aanzoek aan mevrouw Mack waarvan twee versies circuleren, en er slechts eentje waar is, maar welke, daar laat ik me nooit over uit.

Versie 1: Ik zit op m'n werk, de telefoon gaat, het is mevrouw Mack en ze zegt: Volgende week donderdagochtend om negen uur trouwen we. Oh, oké!

Versie 2: Ik zat bij de commando's en mevrouw Mack werkte in een fabriek. Ik had mijn gala-uniform aangetrokken en ben op mijn Harley-Davidson de fabriek binnen gereden, zo naar haar afdeling. Iedereen legde zijn werk stil en kwam kijken. Toen ik bij haar kwam en ze me zag deed ik haar het aanzoek, ze vloog om m'n nek en ze kuste me wel een minuut lang. Daarna is ze achterop de motor gesprongen en onder luid applaus van al haar collega's zijn we de fabriek uitgereden.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

32 gedachten over “Trouwen”

  1. Ik denk optie 1. Voordat Mw. Mack belde heb jij ’s morgens nog gezegd: bel jij even voor een afspraak, maar dan wel het liefst volgende week. Deze week komt me niet uit. Of zit ik ernaast.

    Like

  2. Het een sluit het ander niet, en zo kunnen waan en werkelijkheid door elkaar lopen en de gedroomde werkelijkheid jouw werkelijkheid worden. Want op zo’n duf kantoor mag je toch ook wel eens fantaseren en dagdromen?

    Like

  3. Het een sluit het ander niet, en zo kunnen waan en werkelijkheid door elkaar lopen en de gedroomde werkelijkheid jouw werkelijkheid worden. Want op zo’n duf kantoor mag je toch ook wel eens fantaseren en dagdromen?

    Like

  4. Weet je wat ik denk?
    Dat ie met een bibberlipje en rode wangetjes twee en een half uur heeft zitten draaikonten in z’n DAFje voordat ie zich richting de deur van de familie de J. heeft gemotiveerd. En dan moet ’t nog ze-kerrr een half uur gedraal rond de bel hebben opgeleverd, dit schouwspel, om dan nèt op het ‘moment suprème’ met het zweet in de bilnaad betrapt te worden door de buren, die een insluiper vermoeden. Om vervolgens met een blik alsof ie een scheet ophoudt ‘casual’ aan te bellen en met knikkende knieën te vallen voor de liefde van z’n leven.
    Zoiets. Denk ik dan. Het zou ‘m passen.

    Like

  5. OF……
    Mevrouw Mack rijdt met haar Harley Davidson het boekhoudkundig gevangenkamp in en plukt Mack daar weg. (En leven uiteraard nog lang…..)

    Like

  6. Nouja, het ging ongeveer zo:
    We hadden nog geen verkering, waren nog gewoon vrienden (……..)Ik woonde nog in Zevenaar, Mack bleef daar slapen en de volgende morgen gingen we even naar mijn ouders. Mack, zo attent als hij is (ik kan beter zeggen: Zo attent als hij toen was), had een bosje bloemen meegenomen voor m’n moeder. We zitten in de auto, het was erg warm, Mack had de bloemen op zijn schoot. Ik had al gezegd dat hij die bloemen achterin moest gooien maar dat was niet nodig. We rijden binnendoor naar Duiven, zijn halverwege, hij pakt de bloemen even van zijn schoot en precies bij zijn kruis zat een hele natte plek, van de bloemen dus…
    Nou, hij ging over de zeik!! En ik ook, maar dan van het lachen. Hoe kwaaier hij werd, hoe harder ik moest lachen.
    Mack is er nogal één van extremen. Hij is altijd heel rustig maar áls hij over de zeik gaat, doet hij het goed. Ik kon niet meer rijden, het zag er ook niet uit.
    Hij heeft mijn moeder dus een hand gegeven met een hele grote natte plek op z’n kruis.
    Best grappig, maar als je er bij was nog véél grappiger…
    Ik heb nog wel meer verhalen maar ik moet uitkijken… Ik ga zo weg, met drie vriendinnen stappen, morgenmiddag pas terug, dus hij heeft tijd zat om me terug te pakken..

    Like

  7. @VvM: voordeel is dat we nu gewaarschuwd zijn wat de kans dat we in zijn rookgordijnen de weg kwijtraken en in zijn voor ons gegraven kuil (soort schuttersputje, maar dan voor goedgelovige schutteraars) lopen aardig beperkt.

    Like

  8. @VvM: voordeel is dat we nu gewaarschuwd zijn wat de kans dat we in zijn rookgordijnen de weg kwijtraken en in zijn voor ons gegraven kuil (soort schuttersputje, maar dan voor goedgelovige schutteraars) lopen aardig beperkt.

    Like

  9. Versie twee klinkt als de gedachte ‘had ik het toen maar zo gedaan…….’. Er is overigens een TV-programma waarin je je huwelijk opnieuw kunt doen…….

    Like

  10. Versie twee klinkt als de gedachte ‘had ik het toen maar zo gedaan…….’. Er is overigens een TV-programma waarin je je huwelijk opnieuw kunt doen…….

    Like

  11. Versie twee klinkt als de gedachte ‘had ik het toen maar zo gedaan…….’. Er is overigens een TV-programma waarin je je huwelijk opnieuw kunt doen…….

    Like

Laat een reactie achter op Brownie Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *