Ware liefde

De enige ware liefde is die van een vader voor zijn zoon.
Enzo Ferrari. 1898-1988

Ik denk niet dat het waar is, maar het is natuurlijk wel mooi om zo'n uitspraak op je naam te hebben. Ik hoop binnenkort ook nog eens zo'n soort uitspraak te doen. Dat je na je dood herinnerd wordt om die ene uitspraak. Niet dat je er iets aan hebt hoor, na je dood herinnerd te worden, net zoiets als muziek tijdens je crematie. Je denkt er zorgvuldig over na, je wilt toch indruk maken op de rouwende belangstellenden met je onverwacht goede muzieksmaak, alleen als het dan zover is kun je ze niet meer vragen: "Nou? Wat vond je ervan?" En daar denk je dan niet over na als je je nummers aan het kiezen bent. Je kiest die nummers trouwens ook altijd voor het geval je vroeg dood gaat. Nooit voor het geval je pas op je negentigste mocht overlijden en het halve bejaardenhuis zit te headbangen. Ik denk er sowieso niet over na, want mevrouw mack zegt toch tegen de doodgraver dat ik absoluut niet van Elvis hield en dat dat in geen geval gedraaid mag worden. Wat dat betreft heeft Ferrari misschien toch wel gelijk.
Mijn opa van mijn moeders kant (1901-1985) was een wijs man. Hij heeft ook een uitspraak op z'n naam.
"Ik hoef geen begrafenisverzekering. Ze laten me toch niet boven de grond staan."

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

14 gedachten over “Ware liefde”

  1. Over de doden niets dan goeds.. Alsof dat geroddel verder nog ergens toe doet. Veel meer schade valt immers niet meer aan te richten als je tussen de plankjes ligt.

    Like

  2. Opa van moeders kant, jammer dat ik die niet gekend heb. Moet een geweldige vent zijn geweest.
    En als er geen Elvis op je begrafenis te horen is, dan kom ik niet hoor!

    Like

  3. “want mevrouw mack zegt toch tegen de doodgraver dat ik absoluut niet van Elvis hield en dat dat in geen geval gedraaid mag worden”: Kijk en daar is nu zo’n begrafenisverzekering voor: dan kan je van te voren jouw wensen aan die mensen doorgeven en kan Mevr. Mack hoog en laag springen (voorzover dan op haar leeftijd nog mogelijk) maar wordt toch jouw muziekkeuze gedraaid.
    Je hebt trouwens ook mensen die hun muziekkeuze niet laten leiden door de behoefte nog indruk te maken maar door de neiging over het graf heen nog een trap na te willen geven. Een in mijn ogen net zo zinloze exercitie als dat indruk willen maken overigens.

    Like

  4. De enige ware liefde is die van een ouder voor zijn kind, dat zou ik er van maken.
    Waarom vader > zoon?
    Waarom geen vader > dochter, geen moeder > zoon, of moeder > dochter?? Typisch een latinoman die zoiets zegt, en er nog onsterfelijk mee wordt ook!

    Like

  5. “Ik hoef geen begrafenisverzekering. Ze laten me toch niet boven de grond staan.”
    Dat vind ik een onsterfelijke uitspraak. Op een tegeltje zetten is mijn voorstel.

    Like

  6. @Lennard: Er worden toch geen uitnodigingen verzonden. Dus maak je niet druk
    @Frans54: Maakt allemaal niet uit, ik doe toch wat ik wil. En ik begin met mack te overleven.. Daarna komt de rest.
    En er wordt geen Elvis gedraaid, punt uit. En geen Ge Reinders….

    Like

  7. Mooie trotse foto Mack. En de ware liefde is natuurlijk de liefde van een zoon voor de kookkunst van zijn moeder.

    Like

Laat een reactie achter op Rianne Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *