Ik haalde Jan Peter Balkenende in, en koerste de laatste kilometers van de etappe. De finish was in Vaassen. Dit was voor mij bekend terrein. Ik zette de eindsprint al vroeg in en het peloton zat me op de hielen. Eigenlijk was het niet eerlijk want ik zat op een gewone fiets, maar goed, ik had epo gebruikt.
Ik lag op kop en ging rechtdoor terwijl het peleton rechtsaf ging. Dit was mijn kans want het peloton zou nu één bocht meer moeten nemen dan ik. Ik nam de laatste bocht en sprintte zo hard als ik kon. Mijn fiets ging nu ook niet meer zo hard vooruit als een minuutje geleden. Daar was de finish al en ik trapte voor mijn leven.
Als ik geluk had kwam ik nu als eerste bij het kruispunt, als ik pech had kwam het peloton net voor mij van rechts en zou ik ze voorrang moeten geven. Ik hapte naar adem en trapte uit alle macht. Ik redde het. Net voor het aandenderende peloton reed ik over de kruising en won de Tour de France.
Volgens mevrouw mack heb ik vannacht de halve buurt wakker gesnurkt.
tja, daar kan je zomaar heel druk mee zijn ’s nachts 🙂
LikeLike
Toch bepaald geen nachtmerrie!
LikeLike
Wat een sportieve droom 🙂
Zat Donner eigenlijk niet in het peloton?
LikeLike
Zijn dit soort dromen de bijwerkingen van seroxat of gewoon zwaar getafeld?
LikeLike
Ik kon je g@#*!domme horen in Veenendaal.
LikeLike
Hoorde je mij ook vloeken Kidtwist?? En dat mag helemaal niet in Vaassen… Maar iedereen sliep toch, behalve ik….
Ik heb een slaappil genomen…
LikeLike
In plaats van de start de finish in Nederland? Waarom heet het dan eigenlijk nog tour de france?
LikeLike