Het lichamelijk verval

Op het log van Cinner las ik een verhaal over het wegjagen van hangjongeren met extreem hoge tonen. Er stond een gehoortestje bij waarbij je kunt testen hoe hoog de frequentie is die je nog kunt horen. Omdat ik 16.000 hertz niet meer hoorde, ging ik even naar beneden om een cd-tje te luisteren waar dezelfde test op staat. Die cd heb ik al bijna 20 jaar en de laatste keer dat ik het probeerde hoorde ik de 20.000 hertz nog. En wat schetst mijn paniek? Ik hoor godsamme niet meer dan 16.000 hrtz. En dan vraag ik me af: Waar is het fout gegaan? Bij de formule 1 races die ik bezocht heb? Bij het concert van Gé Reinders? Praat mevrouw Mack te hard? Huilt Hans te vaak in mijn oor? Heb ik te vaak en te lang in een ronkende diesel gereden? Of word ik gewoon oud?
In elk geval, dit is geen goed nieuws. Ik ben nog geen 38, een enkele grijze haar doemt op, ik pas de broeken die ik tien jaar geleden kocht niet meer, ik heb inhammen, haar op mijn schouders en nu blijk ik nog stokdoof te zijn ook!
En ouderdom komt met gebreken, ik weet het, maar ik kan me er niet bij neer blijven leggen! Iedere keer als ik een ouderdomskwaal heb geaccepteerd komt er een nieuwe. Wat komt hierna? Oren die groter worden dan mijn hoofd? Ga ik biljarten leuk vinden? Ga ik indutten en kwijlen? Krijg ik bij de dokter te horen: "Meneer mack, op uw leeftijd doen we daar niks meer aan?" Wil ik straks rijden in een automaat?
Wat moet ik doen? In de foetushouding gaan liggen om het slijtageproces te remmen?
Het is niet eerlijk, ik moet misschien nog wel 40 jaar, als het in dit tempo door gaat ben ik straks letterlijk één en al oor! Maar wel doof.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

13 gedachten over “Het lichamelijk verval”

  1. Alles schijnt groter te worden als je ouder wordt, naast oren ook je neus en je voeten bv. Een voordeel, zolang je je in dezelfde generatie blijft bewegen heeft iedereen er last van. Misschien een tip, zoek veel ouderen op dan blijf je een jonge god 🙂

    Like

  2. Ik stapte sjachrijnig uit bed, zocht mijn smoezelige sloffen en vroeg me af wat mijn eerste glimlach van deze dag zou brengen. Of er uberhaupt nog een glimlach zou komen. En ja hoor. Hij kwam. Van groot oor tot groot oor. Wat vreselijk eigenlijk, dat van die grote oren. Kan dit niet gemanipuleerd worden ofzo?

    Like

  3. Ach, ik sinds ik vader ben hoor ik bij bepaalde frequenties aan mijn linker oor mijn trommelvlies meerammelen, is het erg. Neen. Pas als er haren uit je oren gaan groeien (van die dikke zwarte krulharen), slechts dan is het erg. Of dat mensen denken dat je een snor hebt, maar het zijn je neusharen….

    Like

  4. Mijn moeder knipte laatst mijn haren en ontdekte de eerste (nouja, ik moet zeggen, ik heb zelf ook niet heel erg geestdriftig gezocht) grijze haar. Ik heb glashard volgehouden dat het een genetische ‘fluke’ geweest moest zijn en haar de rest van mijn bezoekje vuil aangekeken. De aftakeling is hiermee inderdaad een feit.

    Like

  5. Wees blij dat je niet alles meer hoort, zoveel fraais is er niet te horen! Ga maar eens een weekje naar Schiermonnikoog, als je daar de vogeltjes nog hoor kwetteren en de wind door de bomen hoort ruizen, dan hoor je nog genoeg. Ik hoor nog genoeg, vorige week getest! En ik ben 56!

    Like

Laat een reactie achter op Bjorn Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *