Ik wilde per se in mijn proeftijd nog weg bij mijn vorige werkgever zodat ik niet aan opzegtermijnen gehouden kon worden, en oh wonder, het is gelukt. Best een prestatie, al zeg ik het zelf, maar eigenlijk is het diep triest wat er is gebeurd. Het meeste medelijden heb ik nog met de personeelschef die me zei dat als hij jonger was geweest, hij hetzelfde had gedaan.
In elk geval, de nieuwe baan is stukken beter begonnen. Er werden bloemen bezorgd op de dag voor mijn eerste werkdag. Ik kom weer in een chaos, maar dat is niet wat me afschrikt. Ik hou van orde scheppen in een chaos. Ik was gewend bij een redelijk groot bedrijf te werken, met nette klanten in pakken, die een keurige auto reden en van wie je het idee had dat ze erg succesvol waren. De werkplekken moesten er netjes zijn. De chaos lag dan in de kast, maar dat zag je van buiten niet. De bureauladen hadden er een hele andere functie maar daarover heb ik al eens geschreven.
Mijn eerste klus vandaag was de jaarrekening 2005 van een kermisexploitant samen te stellen. Dus ik, in mijn positie, die gewend was om te rapporteren aan mensen met stropdassen, trof vandaag verdomme een Hully Gully op de balans!
Mack 
Kijk dat gaat al wat meer richting “extreme book keeping”
Hou je taai!
LikeLike
’n watte?
LikeLike
Gezellig! 🙂
http://www.hullygully.nl/
LikeLike
Gezellig! 🙂
http://www.hullygully.nl/
LikeLike
Geen chocola meer?
LikeLike
Geen chocola meer?
LikeLike
Goeie zet, Mack! Veel plezier en succes in je nieuwe baan!
LikeLike
Beginnen met een Hully Gully is sowieso een beter begin. Voor alles ongeveer.
Ik wens je een goeie tijd.
LikeLike
Ik wist niet dat kermisexploitanten een administratie bijhielden?
LikeLike
Gezien de klanten ben ik benieuwd hoeveel ‘creatief’ boekhouden bij deze job zal komen kijken… 😉
LikeLike
@de P.: Slechts 1 maand was ik Willy Wonka.
@Futre: Dat doen ze ook niet. Op speciaal verzoek wordt er een schoenendoos gevuld met bonnetjes.
LikeLike
Klinkt in ieder geval een stuk gezelliger. :-))
LikeLike
Dergelijke schoenendozen kennende zitten daar allerlei bonnetjes in, variërend van de grote kosten voor de standplaatsen tot een rolletje pepermunt voor de cassiëre tot huishoudelijke uitgaven maar slechts heel weinig over de inkomstenkant. En als je er dan naar vraagt kan tot op de cent nauwkeurig verteld worden hoeveel de standplaats in een bepaalde plaats kostte maar was de omzet iets in de orde van grootte van “uuuuh…doe maar….. uuuuuh… € x” Hele kunst om daar nog iets van te maken dat de belastindienst nog acceptabel acht maar wel interessant en reden voor een trots gevoel als dat zonder al teveel strubbelingen met de inspecteur en de klant gelukt is.
LikeLike
@Frans: Het leven is mooi…
LikeLike