Typediploma

Vroeger, toen appels nog goed voor je gebit waren, en ik nog op de middelbare school zat, was ik de enige in de klas die niet zijn typediploma ging halen. Onzin vond ik dat, ik zou immers directeur worden en dan had je een secretaresse of management-executive zoals typistes tegenwoordig aangesproken dienen te worden. Later, op de middelbare school voor gevorderden, moest ik verplicht mijn type-diploma halen. Ik haalde het net met de volgende cijfers: Correspondentie: 7, Staatwerk en formulier: 7, Vaardigheid: 6, aanslagen per minuut: 110.
Voor directeur bleek ik uiteindelijk toch wat overgekwalificeerd te zijn (ongeëvenaarde dictatoriale eigenschappen) waardoor ik het slechts heb geschopt tot het edele boekhoudersambacht, maar ook in die positie mocht ik mijn brieven laten typen door de management-executive. Hier heb ik precies één keer gebruik van gemaakt. Witheet was ik toen ik mijn brief terug kreeg. Mijn schrijfstijl was hier en daar aangepast aan de moderne tijd door juffrouw Jannie. Dus "Met vriendelijke groet" waar ik "Hoogachtend" had geschreven, en waar ik ook zeer zeker geen vriendelijke groet wenste over te brengen, en meer doodslagbevorderende aanpassingen. Tussen Jannie en mij is het nooit meer goedgekomen. Met het typen wel. Ik heb nu een viervingersysteem waarmee ik zekersteweten ruim boven de 110 aanslagen per minuut zit. Dus dat dat typediploma onzin was en ik best een vooruitziende blik heb, is hiermee maar weer eens aangetoond.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

20 gedachten over “Typediploma”

  1. Ik heb een typediploma waar opstaat dat ik blind kan typen. Dit kan ik echt niet… Het is alleen heel makkelijk om op het examen net iets meer op je toetsenbord te kijken dan op je stensil wat je over moet typen. Die lui zijn dom.
    Maar voor de goede orde: Ik wou dat ik het kon…

    Like

  2. Typediploma…. tsja, ik wilde de mijne ook niet halen via de les die geboden werd op de MAVO. Een jaar later zat ik alsnog op typecursus bij Scheidegger > 10-vingers blind: ik kan het nog steeds, met uitzondering van de leestekens en cijfers, daar moet ik af en toe even spieken.
    Maar ik gebruik bij getallen wel het nummeriek van mijn toetsenbord (dat zat 20 jaar terug echt niet op mijn loodzware typemachien) en het valt mij op dat lang niet iedereen dat gebruikt…

    Like

  3. Kan me dit logje erg goed indenken. Zelf heb ik nooit een typediploma gehaald en dat zal ook niet gebeuren. Na een jaar typeles zag de typelerares in dat het bij mij onbegonnen werk was. 60 aanslagen per minuut was het hoogst haalbare.
    Later begreep ik waarom. Mijn hersenpan werkt iets anders. Zo kan ik geen informatie via mijn ogen naar mijn vingers laten stromen zonder dat het niet eerst geanalyseerd wordt door mijn kleine, grote en overige hersenen. Weken na een type-opdracht kon ik alle setjes ‘aaba abaa bbaa abab’ enz zonder moeite in de juiste volgorde uit het hoofd tikken.
    Dat scheen niet de bedoeling te zijn. Later was ik er erg blij om. Op mijn kantoorwerk gebruikte ik veel eerder de copy-paste functie en de speller dan alle typistes op het bedrijf bij elkaar.
    Zo was daar een zeer ervaren velotypiste (800 aanslagen per minuut) die later op de PC regels uitvulde met spaties. Dat deed ze ook om in te springen. Vervolgens kon ze dus nooit een woord toevoegen want dan stonden opeens alle zinnen een stuk verder van de kant. Dan besloot ze maar om zo’n pagina even opnieuw te tikken.
    Mijn methode om eerst eens te bedenken hoe je effectief met een PC kan omgaan is nooit bij haar opgekomen. Als het om textverwerken ging werd ze als melaatse behandeld.
    Vrijwel direct gebruikte ik vanaf 1984 een PC en daar tikte ik meteen de spullen in die ik vast wilde leggen. Dus niet eerst op een kladje. Bij elkaar was deze methode snel genoeg en heeft nooit iemand over mijn 60 aanslagen per minuut gezeurd.

    Like

  4. Of ik blind kan typen weet ik niet, zo slecht zijn mijn ogen ook weer niet, maar ik kan dankzij een zeer vooruitstrevende mulo met een eigen kantoorpraktijk lokaal wel typen (en ook met een telmachine werken) zonder op het toetsenbord te kijken, en dat met een heel behoorlijke snelheid. Alleen hapert er tegenwoordig af en toe iets in de verbinding tussen mijn hoofd en mijn vingers waardoor er een ander woord komt te staan dan ik in gedachten had of een paar letters in de verkeerde volgorde op het scherm verschijnen. We leerden in dat lokaal ook werken met een telefooncentrale, een telex, een lichtdrukapparaat(een nogal bewerkelijke voorloper van het kopieerapparaat waarvan de afdrukken niet uitblonken door lichtechtheid) en nog wat handige kantoorsnufjes gebruiken die tegen de tijd dat ik uitgestudeerd was grotendeels verouderd waren. Toch hielp die basis wel degelijk om de werking van allerlei apparaten redelijk vlot te doorzien.

    Like

  5. Gelukkig… je relativeert een van mijn Uitzendtrauma’s 😉
    Bij een uitzendbureau vulde ik ooit een diploma met allerlei klassieke talen en een eerstegraadslesbevoegdheid in, waarop de Uitzend-in-ter-ce-dente opmerkte:
    “Heb je een typediploma?” “Nee? Dan ben je ongeschoold….”

    Like

  6. Mijn typelerares was zo’n miep die vond dat mijn ouders een electrische typemachine moesten kopen. Op die oude die wij thuis hadden moest je op hameren om een letter op t papier te krijgen.
    Afijn…de lessen een ramp.
    Ze was dan ook behoorlijk sjacharijnig toen ik mijn diploma haalde. Hahaha
    (Okay okay ik was ook niet altijd even lief voor haar)

    Like

  7. Typistes, ik heb er lang geleden ook mee te maken gehad, domme tikgeiten die fouten in je tekst importeren. Maar ja, de cheffin van de typekamer liet zich gewillig nemen door mijn superieuren. En dan geldt woordenboek noch grammatica…

    Like

  8. Ik heb het ‘tien vingers blind’ diploma gehaald toen ik op de middelbare school zat. Op dinsdagavonden werden wij in een zaaltje van een naburig wijkgebouw neergepoot, waar een Oude Man en een Oude Vrouw rijen Ouderwetsche Tijpmachines hadden uitgestald en ons les gaven. Ik had wel aardige cijfers, geloof ik.
    Tegenwoordig ben ik razendsnel met twee (wijs) vingers.

    Like

  9. Had jij ook typeles van een kleine trol die gruwelijke verhalen vertelde over kinderen die achterover leunden waarbij de papiersteun van de cursist achter hen zich in hun nek boorde?
    (the quick brown fox jumps over the lazy dog)

    Like

  10. @Ellen: ouderwetse electrische? Ik heb het geleerd op een nog iets ouderwetsere, niet electrische, Adler, daar moest je pas echt op rossen.

    Like

Laat een reactie achter op ellen Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *