Onze directie heeft weer wat nieuws. Na het overlegorgaan waar niemand kritsche vragen mag stellen hebben ze nu een Management Informatie Meeting waar niemand kritische vragen mag stellen.
Ik en een paar andere sneue collega's moeten dan om de zoveel tijd een half dagje bij elkaar komen, om elkaars aars te openen en daar hele donskussens in te verstoppen.
Ik had in eerste instantie de bedoeling niet begrepen want ik stelde een kritische vraag aan een andere ter kantoor veroordeelde, maar toen die wilde antwoorden nam de directeur het woord over, lulde vijf minuten aan een stuk, maar gaf geen antwoord. Voor mij het sein om door te vragen net zolang totdat de directeur 'in het kader van de tijd' naar het volgende onderwerp moest.
Er was ook een prettige bijkomstigheid. Er komt een bonusregeling voor alle Mim-leden. Mits je natuurlijk persoonlijke doelstellingen inlevert. (Ik wed nu vast dat iedereen de bonus krijgt, ongeacht of de doelstelling gehaald wordt, want onze directie houdt nu eenmaal van tijdverspilling.) Dat had ik dus voor de vijfde moeten doen. Prompt kreeg ik een mailtje dat ze nog geen persoonlijke doelstellingen hadden ontvangen. Ja, dát houden ze uitstekend in de gaten. Dat wel.
Vroeger, toen Frankrijk nog ver was, vertelde de baas je wat je moest doen, het ging op zijn manier en zoniet vloog je eruit. En wee je gebeente als je je met wat anders bezig hield dan waarvoor je was aangenomen, hele dagen loon werden er op je salaris ingehouden.
Tegenwoordig loopt iedereen een beetje daas om zich heen te kijken, en degenen die het daast kijkt, wordt directeur. En omdat directeur net als politicus niet een vak is waarvoor je hoeft te leren, zul je andere wegen moeten zoeken om indruk te maken op anderen. En dat doe je dan door anderen na te doen of door seminars te bezoeken. Het echte werk wordt steeds minder belangrijk. Het managen des te meer.
Al met al zit ik dus nu in een vreemde positie. Ik moet wat verbeteren terwijl alles al perfect is en ik moet doelstellingen inleveren terwijl ik erg druk ben met de maandcijfers samen te stellen. Wat ik dus ten einde raad maar ga doen is een verslechtering doorvoeren want ja, ik kan toch niet aankomen met het verhaal dat ik niks weet omdat alles al goed gaat. Dat geloven ze nooit. Dus ik stem ze gewoon tevreden met wat onzin. Dan heb ik weer aan mijn plicht voldaan, en zij kunnen tevreden zijn want ze leiden het bedrijf op een behoorlijke manier.
Iemand nog suggestieve doelstellingen?
Mack 
Oei oei oei, zijn jullie opgekocht door KPN ofzo? Of betrekken jullie daar ‘managementstrategieen’?
Mijn 1e reactie is, lever dit stukje in, met het voorstel die MIM-rommel e.d. op te heffen. Lijkt me een uitstekende verbetering: gewoon kunnen doen waar je goed in bent. Probleem is (meestal) alleen, dat iedereen dat weet, maar degene die het durft aan te kaarten het niet makkelijk krijgt. En dat lijkt me zonde van je energie.
*fluistertoon* zoeken naar een ander bedrijf?
(ik hoop dat ik een pessimist ben ;-))
LikeLike
Dat zakt wel weer in de schoenen. Ik heb een aantal keren van dat soort ‘fantastische’ plannen meegemaakt. De eerste keer lijkt het nog iets en de 2de keer is het alweer bij het oude, maar dan onder een andere naam.
LikeLike
Wat dacht je van het komen tot een beter inzicht in de opbouw van kostenpost “X” als doelstelling. Een handvol extra grootboekrekeningen en het lijkt al snel heel wat. Zij blij, jij niet te veel werk ervan, bonus binnen.
LikeLike
Het is dan toch zeker wel zo dat jij ook bepaalt of jij je doelstellingen hebt gehaald en in welke mate, zodat je ook zelf de hoogte van je bonus kunt vaststellen. Anders is van dit systeem geen chocolade te maken…
LikeLike
N.B.: Als je ze echt wilt frustreren kan je natuurlijk overwegen om de kosten van de vergadercultuur in kaart brengen als doelstelling te nemen….
LikeLike
Stel voor dat ze de riolering opplussen, zodat er geen problemen ontstaat met je doelstelling om meer te zeiken. 🙂
LikeLike
Het lijkt errug op mijn baan, maar dan zonder de vraag om verbeteringsvoorstellen. Want die weet het management zelf. Zijnde volledig op de hoogte en he-le-maal niet gediend van papieren tijgers.
LikeLike
We vinden ons allemaal zo belangrijk en dat terwijl ze in de USA en Japan, ons tien stappen voor zijn (behalve in de waterhuishouding dan, o sorry water managment).
LikeLike
Persoonlijke doelstellingen op zakelijk of persoonlijk gebied? Je kan ook aanbrengen dat je je meer wil richten op een totale overgave aan de directie misschien.
LikeLike
Dit klinkt verdacht veel als het bedrijf van mijn lief. Ook cijfermatig bezig. Maar die management workshops vragen er nou eenmaal om om uitgetest te worden en dus worden de voorbeelden klakkeloos gevolgd.
LikeLike
Mack, leestip voor de vakantie: ‘De intensieve menshouderij’ van Jaap Peters.
http://www.intensievemenshouderij.nl/start/index.php
(website wemelt van de goede suggesties.)
Nieuwsgierige vraag vanuit het onderwijs: hebben jullie ook een POP en moeten jullie ook je eigen competenties quickscannen? Zeven hoofdcompetenties opgesplitst in 59 deelcompetenties? Ik geef nu 33 jaar les en de eerste vraag bij de quickscan is: Bent u in staat contact te leggen met uw leerlingen?
Hahhhahahhahahaha.
LikeLike
@ Claar: en ben je daartoe in staat?
LikeLike
Ik wel, nou zij nog.
LikeLike
Persoonlijke doelstelling: Meer tijd aan het echte werk besteden en minder aan MIM-gel*l. 🙂
LikeLike
Ik vergat nog te vertellen dat ik in die 33 jaar zeker negen onderwijshervormingen heb meegemaakt, daar naar schatting 360 uur over heb moeten meevergaderen want het roer moest natuurlijk helemaal om. Maar eigenlijk is er nooit echt iets veranderd.
Ik bedoel, de veranderingen die er kwamen, waren zonder er die 360 weggegooide uren ook wel gekomen, zoals de elo (elektronische leeromgeving).
LikeLike