Vanavond moest ik haast maken. Ik zou om 20:30 voor mevrouw Mack "desperate housewives" opnemen, en ik was wat aan de late kant. Vlak voor Vaassen dacht ik eerst mijn huissleutels op mijn werk te hebben laten liggen, maar later bleken ze toch in m'n zak te zitten. Om half negen precies parkeerde ik de auto, in twee keer, normaal altijd in één keer, achteruit achter de schuur.
Ik rende naar binnen en was nog precies op tijd om de record-knop in te drukken.
Ik was dus een klein beetje gestrest, wilde net een boterhammetje gaan klaarmaken toen de bel ging. 'Godver', dacht ik en spoedde mij naar de deur. Op slot, sleutels weer kwijt, terug de kamer in zoeken, gevonden, slot opendraaien, zit helemaal niet op het slot, onderste knip eraf, "Hallo."
Een man van in de vijftig sprak tot mij: "Goedenavond, namens de Stentor wens ik u prettige feestdagen en een voorspoedig 2006."
Ik nam zijn kaartje aan, bedankte hem en deed de deur weer dicht.
"Shit" dacht ik, dat klopte niet helemaal wat ik daar deed. Nah ja, typisch geval van op het verkeerde moment aanbellen.
Onder het eten dacht ik er nog eens over na. Best lullig. De krant komt hier elke dag keurig op tijd en dan heb je die man zo afgescheept. Mijn wroeging won het al snel. In mijn portemonnee alleen een tien euro biljet, da's toch ook weer een beetje veel van het goede. Wat nu? Ah, je kerstgratificatie, maak snel open. Ja, een 5 euro biljet.
Ik ben de man achterna gegaan en twee straten verder vond ik hem. Ik heb hem het geld overhandigd en gezegd dat het daarnet niet helemaal tot me was doorgedrongen.
De man bedankte mij, en ik liep weer terug.
Weer thuis realiseerde ik mij dat ik helemaal was vergeten, hem prettige feestdagen te wensen. Want wat is nou belangrijker, geld of de kerstgedachte?
Klote-materialistische wereld!
Mack 
Bijna (lang) weekend 😉
😀
LikeLike
Hang een briefje/kaartje aan de brievenbus om hem de beste wensen te doen.
LikeLike
wat ben je toch typisch Mack
LikeLike
Ik vind het wel heel lief van je hoor en die man denk ik ook 😉
LikeLike
Tegen zessen kwam bij ons de bezorger van een plaatselijk krantje dat bij ons het werk niet wordt gelezen met een visitekaartje. Ze waren weer weg voordat ik het doorhad. Ik keek mijn ander overgebleven collega aan: “Ach, zoveel verdien ik hier nou ook weer niet…” 🙂
LikeLike
De echte Mack zou je een poot hebben gegeven…
LikeLike
Kwam jij pas om 20.30 uur in de stress thuis van je werk? Eindejaarswerk of heb je dat te danken aan die fantasten in dat prentenkabinet (levensloop, zorgverzekering of hoe de rest van die shit ook mag heten)?
LikeLike
Ik heb een Nee-Nee-Nee-Nee-Nee-Nee-Nee-en-noggerus-Nee-sticker op mijn deur. Die laatste Nee is voor bedelaars. 8)
LikeLike
Bij ons kwam er gisteravond een folderbezorger aan de deur met die fijne kaartjes. Aangezien wij een sticker op de deur hebben dat we geen folders krijgen vonden we dit wat merkwaardig. Afijn, hij ging weer weg.
Nog geen half uur later ploft er een pakket folders op de deurmat.
LikeLike
@Rob: Gisteren vooral aan dat laatste. (een envelop met kerst is tegenwoordig ten strengste verboden)
LikeLike
@Kwebbel: Wel humor.
LikeLike
Zucht… soms gaat het niet precies zoals je zou willen. Petje af dat je erachteraanging tenmniste.
LikeLike
Luister Mack. Mevrouw Mack was blij (want DH opgenomen) en die meneer was blij (want fooitje). Maak gewoon even drie mensen blij door jezelf niet te kwellen met het feit dat je vergeten bent hem de beste wensen te doen. Komt vanzelf goed, wedden? 😉
LikeLike
Je eigen kerstgratificatie… Dat krijgt ie nergens, die wensen krijgt ie van iedereen al 😉
LikeLike
Vroegah toen ik nog in het wilde westen woonde kwamen er allerlei krantenbezorgers en tijdschriftenleveranciers aanbellen om hun kaartje te overhandigen. Wij hadden daartoen een busje met geld op de trap staan, want het was elk jaar hetzelfde liedje. Maar hier in het hoge noorden kennen ze dit gebruik helemaal niet. We krijgen wel een kaartje van de bezorger maar dat stopt hij bij de krant. Er komt nooit iemand aanbellen. Toen ik het er eens over had met dorpsgenoten vonden ze het maar een vreemd verhaal geloof ik.
LikeLike
Mack, toen je weer huiswaarts keerde was je de huissleutels vergeten?
LikeLike
@Eduardo: Nee, gewoon de deur open laten staan.
LikeLike