De laatste keer…

Vijf jaar geleden, toen ik mevrouw Mack leerde kennen, had zij Mack (de echte) al. Omdat ik gek ben met honden nam zij hem vaak mee als ze bij mij op m'n flatje op bezoek kwam.
Mack en ik konden het gelijk goed vinden. Toen wij drie jaar geleden introkken in ons huidige huis, heeft Mack ingevoerd dat er iedere avond na het eten een kwartiertje buiten met hem gespeeld werd. Hij is helemaal gek van ballen en piepende speeltjes, zo gek dat hij tijdens het spelen ineens niet meer mank loopt, zelfs als hij dat de hele dag wel deed.
Naarmate hij ouder (hij is nu 9,5) werd kreeg hij langzaam wat kwaaltjes, kapotte voetzolen, trekken met z'n achterpoot, last van z'n oog, regelmatig diarree, het deerde hem niks wanneer er maar met hem gespeeld werd of meegenomen werd naar het bos.
Al bijna twee jaar blaft hij ons met de regelmaat van de klok 's nachts wakker omdat hij eruit moet.
De laatste maanden steeds vaker, meestal als je hem net 's nachts uitgelaten hebt en je ligt net weer in je bed, begint hij weer. Ook 's avonds wordt hij steeds onrustiger. Snel ademhalen, opstaan, vier passen, neerploffen, snel ademhalen enz. Dinsdagochtend had hij in de huiskamer gepiest, en vanochtend in z'n mand terwijl hij er gewoon in lag.
Toen ik thuis kwam had mevrouw Mack de dierenarts gebeld en die zag niet dat hier nog verbetering in zou komen, en dat er eigenlijk maar één oplossing is, hem in laten slapen. Wij waren er al een beetje bang voor. Vanavond heb ik hem voor de laatste keer geroepen voor het spelen, en vrolijk (hij dan, ik huilend) liep hij achter me aan om voor de laatste keer te gaan spelen.
Morgen als ik thuis kom is hij er niet meer. Mevrouw Mack doet het vuile werk, zij is een stuk dapperder dan ik, zij heeft Mack al vanaf pup en vindt het zo mogelijk nog erger dan ik.
Sinds anderhalf jaar staat hij op de veteranenlijst van oudste bulldoggen van Nederland, maar de eerste plaats zal hij niet meer halen.

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry. Toon alle berichten van Mack