"Goedemiddag meneer Pietersen, hoe is het?"
"Ja goed, maar druk."
"Ja, nou ja, als het niet druk zou zijn zou het ook niet goed zijn, toch?"
"Nee, inderdaad, ik klaag ook niet. We gaan gewoon door."
"Ja, zo is het. Druk zijn is niet erg als de zaken maar goed gaan"
"Inderdaad, anders hadden we een heel ander probleem."
"Nou goede zaken gewenst hoor."
"Dank u, u ook."
Een soortgelijk gesprekje ving ik net op. Ik denk dan altijd twee dingen: 1 verkoper. 2 Slijmbal.
Maar omdat ik zelf dit soort gesprekjes niet kán voeren, én omdat ik gewoon een lulletje in loondienst ben, ben ik nog zeker 30 jaar veroordeeld tot het aanhoren van dit soort geleuter.
Wat, o edelachtbare, heb ik misdaan?
Zo’n gesprekje opvangen is nog altijd beter dan er drie per dag te voeren als je geen slijmballerige verkoper bent. Weet ik toevallig.
LikeLike
Ik vind dit soort lullenknullengesprekjes vaak juist de leukste! Ik neem me nog altijd voor eens een log te schrijven opgebouwd uit flarden van gesprekken die ik die dag heb opgevangen. Mensen praten veel, maar zeggen doorgaans weinig…
LikeLike
Ik zeg maar zo: ik zeg maar niks. 😀
LikeLike
Ik zeg maar zo: ik zeg maar niks. 😀
LikeLike
O, help, zo klink ik ook weleens.
LikeLike
O, help, zo klink ik ook weleens.
LikeLike
…
(*teiltje gaat halen*)
😉
LikeLike
Dat is een van de zeer weinige voordelen van niet werken wellicht. Hoewel .. Bij mij gaan sommige mensen heel hard en langzaam praten of gewoon over mijn hoofd heen over mij zitten kleppen. Ook een raar fenomeen.
LikeLike
*zwijgt in spaans*
LikeLike