Maastricht.

Het zaterdagje Maastricht is ons goed bevallen. De mensen zijn er vriendelijker dan in het vrije westen, meer zichzelf.
Neem nou eens iets simpels als een ontbijt in een hotel. Je loopt met je bord langs het buffet en een vriendelijke vrouw vraagt met een limburgs accent: "Meneer, blieft u er misschien een spiegeleitje bij?" Dat is toch leuk, of overdrijf ik?
's Avonds in een restaurantje komt een jonge ober heel beleefd vragen of het lekkerrg was. Ja, natuurlijk is het dan lekkerrg. Toen ik om de rekening vroeg kreeg ik een bonnetje voor 45 euro 10. Ik dacht, 'mooi, dan maak ik het af op 50 euro.' Maar toen ik het bonnetje bekeek stond er een koffie verkeerd op. En die had ik echt niet gehad. Dus ik zeg tegen die ober dat die koffie verkeerd was. "Nee, dat hoort zo." antwoordde hij. Dat had ik kunnen weten natuurlijk. Dus ik zei dat ik die koffie verkeerd niet had gehad. Toen hij de vergissing begreep bood hij zijn excuses aan en zei dat het dan 43,25 werd. Ik had dat al in gedachten dus ik dacht:'mooi, dan maak ik het af op 45 euro.'
Ik gaf hem 50 euro en zei dat het zo goed was. Waarop hij mij verbaasd aankeek en mij vriendelijk bedankte en een fijne avond wenste.
Toen ik mijn vergissing opmerkte durfde ik daar niet meer op terug te komen.
Mevrouw Mack heeft mij de hele St. Servaasbrug lang uitgelachen, (en met een hoogzwangere vrouw is die brug heel lang) terwijl ik met argumenten kwam waarom die ober zijn 7 euro fooi waard was. (Cognitieve dissonatie heet dat, leerde ik met SPD)

Na het restaurant zijn we naar de Cinema gegaan en hebben gekeken naar Million Dollar Baby. Echt een prachtfilm. In de pauze van de film (iets over tien) liepen wij naar buiten alwaar de kerkklokken luidden. Om ons heen hoorde we zacht mompelen: "Ohoo, de paus is dood. De paus is dood." En dat vond ik wel zo iets moois. Jongeren die dat zeiden met een lichte aangeslagenheid.
Dat zou in de Randstad toch heel anders gaan. "Is die tyfuspaus eindelijk de pijp uit?" zoiets, denk ik.
Verder is me opgevallen dat het Vrijthof gewoon een plein is, dat maastrichtse mannen vaak hun haar dragen als ware het een toupet, dat de st. Jan een protestantse kerk is, dat de huizen er hoog zijn, de straten smal, de hotelbedden zacht en dat je je 's ochtends op een terrasje in de zon, Jan Brusse in Parijs waant.

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry. Toon alle berichten van Mack