De engelse Bulldog

De engelse Bulldog is een uitermate vriendelijke hond. Helaas is dit ras erg gebruikersonvriendelijk.
De engelse Bulldog geeft ' s avonds aan dat-ie uitgelaten moet worden door middel van uitermate geurige blaaswinden. Dit gewoon onder het snurken door. Als de baas hem roept, wordt deze totaal genegeerd. Als de baas naar de mand toeloopt en zachte duwtjes tegen de hond geeft, ten teken dat-ie mee moet, resulteert dit alleen maar in een nog harder gesnurk. De engelse Bulldog probeert hiermee de suggestie te wekken dat-ie ligt te slapen, alleen denkt-ie er niet aan dat de baas hem door heeft, omdat hij tijdens dit nog hardere gesnurk zijn ogen open heeft.
Als het gesjor van de baas het beest teveel wordt, geeft-ie zich gewonnen en loopt mokkend naar de deur.
Als de baas reeds de poort van de tuin heeft bereikt, staat de engelse Bulldog nog bij de achterdeur. In het midden van de tuin blijft hij nog vragend bij zijn bal staan, maar dit wordt beleefd geweigerd door de baas.
Eenmaal buiten bedenkt de engelse Bulldog dat-ie toch wel nodig moet en zet een sprintje in. Deze gallop is met een stevige pas gewoon bij te houden door de baas. Als de plasbestemming is bereikt tilt de engelse Bulldog om beurten zijn linker-en rechterachterpoot op omdat evenwicht een eigenschap is dat dit ras ontbeert. Tenslotte plast ie gewoon staand op vier poten.
Na het plassen dringt de baas erop aan dat er ook gepoept moet worden en sommeert de hond door te lopen. De engelse Bulldog sjokt naar het daarvoor bedoelde grasveld en blijft tijdens deze afstandsoverbrugging minimaal 2 keer het heelal in staan staren.
De baas wekt hem uit deze trance door een keer met de voet een schijnbeweging te maken, waardoor de indruk wordt gewekt dat er tegen iets wordt aangetrapt.
Nu komt de engelse Bulldog in beweging en hapt naar de voet van de baas. Het maakt hem weinig uit of er echt tegen iets wordt aangetrapt of dat het een trap in het luchtledige is.

Als het grasveld is bereikt, is het de beurt aan de engelse Bulldog om schijnbewegingen te gaan maken. Hierbij doet hij minimaal 4 keer net of-ie gaat poepen voordat-ie zijn vijf drollen aan de zwaartekracht onderhevig maakt. En als hij dan eindelijk lijkt te gaan poepen, komt hij eerst weer blaffend overeind omdat er in de verte een andere hond uitgelaten wordt.
De baas heeft inmiddels haast gekregen omdat ook hij naar bed wil en lokt de hond mee terug met de woorden: "krijgt-ie koekje?" De engelse Bulldog kijkt even op, maar laat zich hierdoor niet in de luren leggen. Eerst gaat het beest stilstaan en maakt met krabbende achterpootbewegingen in het luchtledige duidelijk dat hij jeuk heeft. Als de baas de hond op dat moment roept, wordt er haast gemaakt en de hond komt in de krabhouding bij de baas staan. Als de baas de krabfunctie van de hond overneemt kronkelt hij knorrend zijn lichaam in allerlei bochten, onderwijl met zijn achterpoot op de grond tikkend. De tong van de hond gaat tijdens dit ritueel veelvuldig uit en in de bek.

Als dit achter de rug is kijkt de hond de baas dankbaar aan en schudt zich even uit. Dat de hond hierbij zijn evenwicht verliest en op zijn bek gaat is een normaal verschijnsel.
Weer thuis gekomen loopt de hond achter de baas naar de keuken, waar hem het lang geleden beloofde koekje ten deel valt.
Na het nuttigen van het koekje klimt de hond in zijn mand, (de mand is tien centimeter van de grond) alwaar hij gaat zitten, wachtend op een knuffel van de baas. Gevraagd en ongevraagd geeft de hond hierbij pootjes.
Met een doffe klap laat de hond zich ten slotte vallen om in een tevreden slaap te vallen.

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry. Toon alle berichten van Mack