De bever en de beer

Wij aten elke vrijdag bever,
met een lekker sausje van saté
en als je op tijd thuis was
had je daar dus mazzel mee.

Maar onze buurman was een bruine beer
die te lui was om te jagen.
En elke vrijdag ging de bel,
en kwam ie iets te eten vragen.

Dan gaf mijn moeder hem een poot
uit meelij met de oude beer.
De bever was al dood
maar toch deed het mij zeer.

Liefde voor een beer
dat deed mijn moeder goed.
De beer die kreeg steeds meer,
wij raakten ondervoed.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

9 gedachten over “De bever en de beer”

  4. Vroeger werd nog wel eens gezongen:
    ik zag 2 beren
    een broodje smeren
    o dat was een wonder
    twas een wonder
    boven wonder
    dat die beren smeren konden
    hi hi hi ha ha ha
    ik stond erbij
    en ik keek er naar
    maar dat was vroeger 😉

    Like

    Beantwoorden

  7. Volgens mij is het pindasaus. Saus van pinda’s. Ik heb nog nooit saus van saté gezien.
    Verder: Mooie timing, ritme goed. Redelijke performance. Maar de uitstraling verbeterd niet. Ik blijf steeds aan een boekhouder denken. Maar misschien dat het publiek er anders over denkt.

    Like

    Beantwoorden

Laat een reactie achter op Mack Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *