Inzichten bij het ontbijt

Vanochtend, bij het ontbijt las ik de krant en zag daar staan dat de PVV van Geert Wilders de grootste in de peilingen is geworden. En dat vond ik knap omdat ik hem pasgeleden in een Amerikaanse talkshow zag zitten en hij de Europeanen "big fat cowards" noemde. (op aangeven van de host, dat wel)

Nou, de aanhangers zullen dan op een of andere manier wel denken dat Nederland niet in Europa ligt ofzo, anders vind ik zo'n beloning maar moeilijk te verklaren. Cowards, noemde hij -die niet op straat durft zonder beveiling- ons. Lapzwans. In navolging van Engeland moeten wij hem ook niet meer binnenlaten. Landverrader.

Mijn kamp

Ik ben begonnen in het boek "mein kampf" van een veelbelovend schrijver die niet echt meer tijd had voor een tweede boek. Het boek is in Nederland omstreden en mag hier niet verkocht worden, maar onze zuiderburen doen niet zo moeilijk -gebeurd is gebeurd- en daar kun je het gewoon bestellen, en omdat in België "kamp" waarschijnlijk nog een gangbaar woord is voor "gevecht" hebben ze het vertaald als "mijn kamp." (ik lees net op Wikipedia dat het in jaren '30 taalgebruik is vertaald -ik vond het al barsten van de taalfouten- en dat kamp oud Nederlands is, en dat ik daar niet de Belgen de schuld van moet geven.)

Probleem met het boek is dat op de voorkant een grote foto van de schrijver pronkt. En op één of andere manier is het gezicht van Adolf synoniem geworden aan de duivel, dus dat leg je niet zo even op je nachtkastje neer. Stel dat je 's nachts naar de wc moet (die kans wordt elke dag groter als je ouder wordt) en je knipt het lichtje aan, dan spring je straks in de houding met je rechterarm stram vooruit. Dat moeten we niet hebben.

Geen idee wat ik denk te bereiken als ik dit boek uit heb. Ik vraag me af of ik er doorheen ga komen want echt a la Thea Beckman schrijft-ie ook weer niet. Al is het begin over zijn jeugd vrij normaal, een gewone jongen die graag kunstschilder had willen worden, maar door zijn vader tegengewerkt werd en later zakte voor het toelatingsexamen van de SS. (schildersschool) Een gezonde Amerikaanse jongeman van die leeftijd die zoiets gebeurt, pakt een paar geladen pistolen, een handgranaat en richt een bloedbad aan op die school, maar voor een Oostenrijkse Duitser met het uberalles-syndroom was dat natuurlijk weer niet goed genoeg…

Wat u nog niet wist

Over logcollega Yukiko

1. Ze kan uitstekend koken.
2. Ze struikelt over meubels die er al heel lang staan.
3. Ze vraagt schaamteloos of je zin hebt, gewoon waar je vrouw bij zit.
4. Ze is gastvrij, maar vergeetachtig waardoor je voor je eigen koffie moet zorgen.
5. Ze praat met gemak een dag vol, zonder zichzelf te herhalen.
6. Haar zoon kan vliegen.

St. Darwinius.

Vanavond in Rondom Tien ging de discussie over het foldertje evolutie vs. schepping. Dat is natuurlijk vragen om moeilijkheden. Ik geloof in de evolutie, ik geloof in de schepping. Nee, de evolutie is geen geloof, dat staat wetenschappelijk vast, hoe komt u daar nu bij, die theorie rammelt aan alle kanten! Nee u gelooft in sprookjes, Jezus is een beul, dat hij mensen naar de hel stuurt, nietes, wie Jezus niet aanneemt zal hem ook nooit ontmoeten….enz. enz.
En dan nog een nuchtere moslim erbij, een zalvende evangelist en een ex-moslima die christen is geworden, maar het ergst zijn nog wel die ex-christenen (op dit log spreken we dat gewoon met een K uit en niet met een G) die nu Darwin-fundamentalist zijn geworden. Dat zijn #$@% net ex-rokers. Die kunnen ook zo tekeer gaan tegen hun eigen verleden.

Zelf vind ik het niet zo belangrijk hoe de aarde ontstaan is. Ja, ik geloof ook in de evolutietheorie maar wie zegt mij dat God niet zo almachtig is dat hij de hersenen van Darwin en de wetenschappers in de war maakte? Nou?

Sprookje

Kent u hem nog? De jager die van de boze koningin de opdracht kreeg om Sneeuwwitje's hart eruit te snijden als bewijs dat ze dood was? Die man heeft dus veel te weinig eer gekregen. Want deze held heeft de boze koningin voor de gek gehouden met het hart van een ree. Dankzij deze man leeft Sneeuwwitje nu nog steeds lang en gelukkig. Maar hoe het met de jager afliep wordt in het midden gelaten. Nou, dat ging als volgt.

Toen de boze koningin van haar NSB-spiegel hoorde dat Sneeuwwitje nog leefde, heeft ze de jager laten oppakken en in de kerkers van het kasteel laten gooien. Echter, de jager ontsnapte door een opening tussen de tralies en griste de spiegel van de muur. Thuisgekomen bond hij de spiegel vast en schoor hem kaal. Daarna liet hij de spiegel vrij, die met zijn kale knikker hard het bos inrende, en in wie nimmer meer iemand gekeken heeft. (wat voor een spiegel gelijk staat aan kielhalen voor een mens.)
De jager pakte zijn kalashnikov (wat doet vermoeden dat het sprookje zich in Rusland afspeelde, zodat wij nu mogen aannemen dat met "een land hier ver vandaan" Rusland bedoeld wordt.) ging wederom naar het kasteel en omsingelde het. Na een omtrekkende beweging was de jager bij de achterkant aangekomen en sloop door de keukendeur naar binnen. Nadat hij Saartje aan barrels had geschoten ging hij op zoek naar de boze koningin. Die echter had het schot gehoord en belde de bewaking. Herman, hoofd en tevens enig lid van de beveiliging had echter een papadag, en had zijn telefoon niet doorgeschakeld staan. Dus die hoorde niks. De boze koningin veranderde zichzelf snel in een oude heks met een mand met appels. Toen de jager het vertrek in kwam waar de heks zat, richtte hij zijn geweer op haar. "Wil jij een lekkere appel?" zei de heks? "Nee trut, neem Sneeuwwootje in het ootje" zei de jager, en schoot zijn geweer leeg op de oude heks. De heks ontweek de eerste paar kogels nog door met haar bezem heel hard door de kamer te vliegen, maar de jager was zo slim geweest om de deur achter zich dicht te trekken, dus eigenlijk was het een kwestie van tijd totdat hij haar zou raken. De heks dacht dat het geweer van de jager wel een keer leeg zou zijn, maar ze dacht het net twee kogels te vroeg. BRAKKA BRAKKA klik. De heks lag dodelijk gewond op de grond en haar bezem was ook beschadigd. De jager pakte zijn mes en sneed het hart van de heks eruit. Daarna vermaalde hij het tot kattenbrokken, en dat verklaart waarschijnlijk waarom katten zulke irritante beesten zijn.
Toen de jager zijn missie voltooid had, had hij trek gekregen en nam één van de lekkere appels die in een mandje klaarstonden. De jager voelde zich slaperig worden en ging op het bed liggen. En daar ligt hij nu nog steeds, te wachten op wat eerst komt; een knappe prinses die hem wakker kust of tot die 1000 jaar eindelijk voorbij zijn.

Uruguay

Weet u welk land ik compleet vergeten was? Uruguay. Vandaag hoorde ik de naam een keer vallen en dacht: "Verhip, dat bestond ook nog!" De neuron die dat zat te onthouden is lang niet meer actief geweest zeg. Maar ineens was-ie er weer. Hoe zou het eigenlijk met Uruguay zijn? De laatste keer dat ik er iets over hoorde lag het nog in Zuid-Amerika. Iemand er nog geweest onlangs?

Buurman Bolderbast

Onze buurman van twee huizen verder is nogal een harde prater. Hij is hoofd van een basisschool en heeft de kindertjes goed in het gareel. Vriendelijke man, beetje apart. Tot dusver niks aan de hand.

Maar…de man is Ajax-fan. En niet zo maar eentje, nee, eentje die elke wedstrijd live ziet op canal+. En die verschrikkelijk hard en lang kan juichen als Ajax scoort. Ook gewoon 's avonds laat alsof hij midden in het bos woont. En dat je nu hard en enthousiast juicht bij een Europacup wedstrijd als vanavond, soit, maar hij doet het ook bij Ajax – de Graafschap. Echt niet normaal. En dan hebben wij er nog een huis tussen, maar wij vinden het al een godswonder dat de kinderen er doorheen slapen. Dus dat ik altijd hoop dat Ajax snel uitgeschakeld wordt, heeft niks met antisemitisme te maken.

Mack de Ziener

Zo vlak na carnaval gebeurde er vandaag een tragisch vliegtuigongeluk bij Schiphol. En vanochtend, toen ik mijn tanden stond te poetsen dacht ik: er is al best lang geen ramp meer gebeurd. Maar op een of andere manier maak ik wel de connectie tussen die gedachte en het ongeluk, maar ik verbeeld mezelf niet voorspellende gedachten te hebben, want was er niks gebeurd, was ik die hele gedachte vergeten en dat houdt dus tegelijkertijd in dat ik zoiets wel eens vaker denk en dan gebeurt er ook niks. Maar zo krijg je dus wel dit soort praatjes in de wereld van mensen die iets aan voelen komen en zichzelf Nostradamische eigenschappen toedichten.

Tijdens carnaval is hier vlakbij ook een ernstig ongeluk gebeurd. Twee meisjes op een scooter verongelukt doordat zij op een kruising in botsing kwamen met een auto. De meisjes waren op weg naar een carnavalsfeest van de Vaassense carnavalsvereniging als ik het goed heb begrepen. Toen het nieuws van de overleden meisjes die avond de carnavalsvereniging bereikte waren de feestgangers geschokt. Het feest ging uiteindelijk wel door maar de carnavalsmuziek werd aangepast volgens de voorzitter. Stond echt in de krant! Dus niet het uitbundige "Er staat een paard in de gang" maar het meer ingetogen "Mien waar is m'n feestneus."

Ik heb altijd een hekel gehad aan carnaval ondanks mijn Rooms-Katholieke en Brabantse jeugd. Daar heb je ze alweer, die Nostradamische kwaliteiten.

Geluk bij een ongeluk.

Het lijkt er nu toch op dat de beslissing van twee jaar geleden om eens van baan te veranderen per ongeluk een goeie is geweest. Ik was hoofd administratie bij het ene bedrijf en werd toen hoofd administratie bij het andere bedrijf, maar dat pakte enorm verkeerd uit. De laatst overgebleven voortvluchtige nazi-oorlogsmisdadigers bleken daar directie te voeren, dus na vier dagen had ik mijn cv reeds op internet staan.

Er reageerde een bedrijfje waar ik normaal gesproken nooit gesolliciteerd zou hebben omdat ik dacht dat ik er niks te zoeken zou hebben, en na twee gesprekken maar ook door de hete adem van de voortvluchtige nazi's nog in mijn nek, ben ik nog in mijn proeftijd wederom gewisseld. En dat is goed uitgepakt ondanks twijfels in het begin.

Afgezien van gunstige werkomstandigheden heb ik nu een unieke baas. Iemand met vakinhoudelijke kennis op hoofdlijnen, inzicht en de kwaliteit om problemen van zijn werknemers op te lossen in plaats van te verdubbelen, zoals de meeste bazen doen. Hij is het tegenovergestelde van een gestreste Amerikaanse C.E.O. die uit is op winstmaximalisatie. Hij denkt altijd in het belang van zijn klant, ook al kost dat hem uiteindelijk zijn klant. Verkiest zijn eigen onafhankelijkheid als adviseur boven provisie van banken die hem wordt aangeboden voor het aanbrengen van nieuwe klanten. Hij ziet er niet zo gelikt uit als mijn vorige bazen, maar dat waren de probleemverdubbelaars.

Vandaag had ik mijn eerste functioneringsgesprek hier. Normaal iets waar ik me licht nerveus over zou maken. Hier niet. Op twee verbeterpuntjes na, was hij erg tevreden. Altijd heb ik commentaar gehad op mijn vorige bazen en nu, door omstandigheden min of meer gedwongen, liep ik aan tegen de baan en de baas die ik zocht. Nu alleen dat probleem van die stinkplee nog…

Pervers.

Het kantoor waar ik werk heeft twee wc's, een dames en een heren. Nu werken er bij ons als het volledig bezet is, drie dames en vier heren, drie smeerpijpen en één bunzing. Op een dag als vandaag gaan die allemaal (op één na) zitten bouten. De hele gang giert. Sommigen gaan twee keer waardoor de heren-wc continue onbegaanbaar gebied wordt. Alarmfase drie. Ik deed nog een poging vandaag, maar reeds bij het openen van de deur werd het zwart voor mijn ogen. Ik kan mijn adem niet lang genoeg inhouden om zelf ongeschonden het toilet te bezoeken. En zeker nu de schoonmaakster een weekje heeft overgeslagen i.v.m. wintersport (zelfs die verdient kennelijk meer dan ik) is het een kansloze onderneming.

ik hep vandaag stiekem twei keiâh geplast op ut damestoilet. Dat duh bril nog warm is van ut vôhiguh mèsje.
<img