Categorie: Geen categorie

Ik log maar weer eens een keer, want ik heb weer wat te vertellen en die logs van mack….. Tsja.

Ik ben donderdag bij de verloskundige geweest en we hebben kunnen vaststellen dat "het kind" mijn karakter heeft. Het ligt namelijk nu al dwars, het wil niet indalen. Nu is dat geen ramp, ik ben pas 37 weken, en het zit in de familie. Ik hoorde wel van de verloskundige dat 85% wel is ingedaald met 37 weken (we hebben het nu over het eerste kind). Daar stond ik van te kijken.
Nu mag ik maandag een bezoekje brengen aan de gynaecoloog. Ik heb een donkerbruin vermoeden dat ze me daar gaan vertellen dat ik in het ziekenhuis moet bevallen. Wat wij niet erg vinden trouwens. Ik beval graag thuis, maar als het in het ziekenhuis moet hoor ik het liever van tevoren dan tijdens de weeën.
Mijn zus heeft 2 kinderen, wilde alletwee niet indalen en zijn alletwee op de wereld gekomen met een keizersnee. Ik heb een totaal andere bouw dan mijn zus en ik hoop toch nog echt dat het een natuurlijke bevalling kan worden. Bij mijn zus was het probleem dat de ettertjes niet door haar bekken konden.
Ik kreeg ook nog een waarschuwing mee: Mochten mijn vliezen breken, dan mag ik maar 1 ding doen en dat is gaan liggen. Maakt dus niet uit waar, dit kan ook op de vleeswarenafdeling van de C1000 zijn. Omdat het kind niet ingedaald is zit je namelijk met het probleem dat er dan een arm of been uit kan komen…… Ik moest er wel een beetje om lachen. En wat doe je met die informatie? Drie weken op de bank zitten?? Ik kan daar weinig mee. Ik ben geen paniektype, maar je wil iets wel serieus nemen.
Al met al komt het steeds dichterbij, we hebben de proefdrukken van de kaartjes (jaja, met het gedicht van mack), de klossen staan naast het bed (nee, er nog niet onder, ik ben namelijk 1M61, dus het lijkt me zwaar onhandig) en de emmers staan klaar. Zelfs mack is er eng rustig onder!!!!

Ik ben beroepsmatig geabonneerd op een blaadje "Tips&Advies Belastingen. Vaak verdwijnen ze ongelezen in een map, omdat er besparende tips worden gegeven aan directeur-grootaandeelhouders, en aangezien DGA's vaak al meer verdienen dan de directeuren van Nuon en Essent bij elkaar, lijkt het mij niet nodig dat ze ook nog eens profiteren van allerlei belastingvoordeeltjes.

In elk geval, vandaag stonden er de volgende twee gouden tips in.

Er kunnen ten laste van de algemene reserves zogenaamde bonusaandelen uitgereikt worden. De omzetting van winstreserves in bonusaandelen kan sinds 1-1-2001 belastingvrij plaatsvinden.
En dan letterlijk: "De B.V. is wel kapitaalsbelasting verschuldigd tegen een (te verwaarlozen) tarief van 0,55%."

En dan tip 2:

De kapitaalsbelasting wordt waarschijnlijk per 1 januari 2006 afgeschaft. Dat scheelt bij oprichting van een B.V. toch mooi 0,55% belasting over de nominale waarde van de aandelen.

En dan mijn persoonlijke tip: Laat u niet in met belastingbesparende tips. De financiële mensen zijn ook niet meer wat ze geweest zijn.

Vanochtend was ik voor een demonstratiepartijtje badminton in Zwolle. Ron, ex-nederlands kampioen gemengd dubbel en deelnemer aan de olympische spelen van Atlanta, en voormalig trainer van onze vereniging gaf een showtje weg. Het gros van de lezers kent badminton van de camping en zal het nooit in de zaal gespeeld hebben. Die mensen kan ik ook vast niet uitleggen hoe mooi het is te zien hoe een perfecte backhand clear eruit ziet. Of een loeiharde forehand smash. (De shuttle bereikt snelheden tot 320 km/u, vlak na een harde smash.)
In elk geval, het ziet er erg makkelijk uit. Zo makkelijk dat ik nu denk dat ik volgende week de clubkampioenschappen ga winnen.
Ik heb vanmiddag een nieuw racket gekocht van Ron, top-badmintonners moeten nou eenmaal een beetje bijverdienen, en dat gaat mij onverslaanbaar maken. Ik heb mijn hersenen opdracht gegeven om Ron's spel te imiteren en dan zullen ze nog raar opkijken op de club volgende week.
Nu mijn lichaam nog…

De situatie:

Een gazon met kale plekken. (veroorzaakt door hectoliters bulldogurine)

De oplossing:

Graszaad kopen.

De gebruiksaanwijzing:

Eerst het te behandelen oppervlak opruwen met een hark. Losgeharkte delen verwijderen. Graszaad inzaaien in de lengte en de breedte en daarna afdekken met compost of tuinaarde.

De uitvoering:

De doos graszaad wordt leeggestrooid op de kale plekken.
Gebruiksaanwijzingen zijn tenslotte zwaar overdreven.

Het resultaat:

Laat nog even op zich wachten. Het is nu een uur geleden ingezaaid maar er gebeurt nog niets.
Misschien had ik het toch even moeten opruwen?

Bedrijven worden geleid door stropdassen. De stropdas is ook het belangrijkste argument om iemand's prestaties te beoordelen. Geen stropdas is een onbelangrijke werknemer, wel een stropdas is een goede werknemer. Als de stropdas meer dan 40 euro kost, hebben we te maken met een uitzonderlijk goede werknemer.
In een beoordelingsgesprek moet er dus ook zwaar gekeken worden naar het merk stropdas dat iemand draagt. Is het een Hema-stropdas, dan is dat een aandachtspuntje, is het een Boss-stropdas dan is dat loonsverhoging. De werknemer dient er wel voor te waken dat zijn stropdas niet beter is dan die van de opperstropdas, want deze zou zich daardoor wel eens gepasseerd kunnen voelen en dat is niet goed voor de nominale waarde van het dubbeltje dat kwartje wil worden.

U begrijpt het al, ik heb weer aanmerkingen op de leiding, en ik zou graag zien dat een directeur-in-loondienst-positie alleen nog maar bekleed mag worden door diegenen die het directeur-in-loondienst-diploma hebben behaald.
En uiteraard haal je dat niet als je uitsluitend goed bent in 'het bedingen van een trekhaak bij aanschaf van een nieuwe auto.'

Dit steeds groter wordende maatschappelijk probleem zou ik graag aan de kaak gesteld zien worden. Bij welke politieke partij zou ik hiervoor terecht kunnen?
Politici verdienen wel de voorkeur boven managers. Het geblaat is wel van hetzelfde nivo, maar zij geven tenminste nog toe als ze het slecht gedaan hebben.

Jammer dat hij er niet meer is.

Bedrijven worden geleid door stropdassen. De stropdas is ook het belangrijkste argument om iemand's prestaties te beoordelen. Geen stropdas is een onbelangrijke werknemer, wel een stropdas is een goede werknemer. Als de stropdas meer dan 40 euro kost, hebben we te maken met een uitzonderlijk goede werknemer.
In een beoordelingsgesprek moet er dus ook zwaar gekeken worden naar het merk stropdas dat iemand draagt. Is het een Hema-stropdas, dan is dat een aandachtspuntje, is het een Boss-stropdas dan is dat loonsverhoging. De werknemer dient er wel voor te waken dat zijn stropdas niet beter is dan die van de opperstropdas, want deze zou zich daardoor wel eens gepasseerd kunnen voelen en dat is niet goed voor de nominale waarde van het dubbeltje dat kwartje wil worden.

U begrijpt het al, ik heb weer aanmerkingen op de leiding, en ik zou graag zien dat een directeur-in-loondienst-positie alleen nog maar bekleed mag worden door diegenen die het directeur-in-loondienst-diploma hebben behaald.
En uiteraard haal je dat niet als je uitsluitend goed bent in 'het bedingen van een trekhaak bij aanschaf van een nieuwe auto.'

Dit steeds groter wordende maatschappelijk probleem zou ik graag aan de kaak gesteld zien worden. Bij welke politieke partij zou ik hiervoor terecht kunnen?
Politici verdienen wel de voorkeur boven managers. Het geblaat is wel van hetzelfde nivo, maar zij geven tenminste nog toe als ze het slecht gedaan hebben.

Jammer dat hij er niet meer is.

Het is heel gezellig hier in huize mack…

Mack heeft de " het leven is kut en dan ga je dood" bui….

Natuurlijk moet dan ook de moeder van zijn kind daaronder lijden. En ik ben al zo zielig….

Wat leven wij toch in een heerlijk land. We kunnen er altijd lekker over zeiken maar ondertussen….

Als ze in Amerika een discussie hebben over euthanasie, dan wordt Nederland er meteen bijgehaald. Dat wij "zo'n slecht land zijn" en ik vind het heerlijk. Homohuwelijk, abortus, geen doodstraf, euthanasie, we hebben het allemaal (of niet).

Maar het beste van het beste is toch wel de zwangerschapsregeling. Ik ben nu namelijk vrij. "Tot wanneer?" Wil u weten?? Nou, tot 22 augustus, dus eigenlijk de hele zomer. Daar moet ik dan wel even wat voor doen maar ik kan het nu nog niet bevatten. Vrij tot 22 augustus…..

Lang leve Nederland!!! (En jammer dat ik niet in Zweden woon…. )

Het zaterdagje Maastricht is ons goed bevallen. De mensen zijn er vriendelijker dan in het vrije westen, meer zichzelf.
Neem nou eens iets simpels als een ontbijt in een hotel. Je loopt met je bord langs het buffet en een vriendelijke vrouw vraagt met een limburgs accent: "Meneer, blieft u er misschien een spiegeleitje bij?" Dat is toch leuk, of overdrijf ik?
's Avonds in een restaurantje komt een jonge ober heel beleefd vragen of het lekkerrg was. Ja, natuurlijk is het dan lekkerrg. Toen ik om de rekening vroeg kreeg ik een bonnetje voor 45 euro 10. Ik dacht, 'mooi, dan maak ik het af op 50 euro.' Maar toen ik het bonnetje bekeek stond er een koffie verkeerd op. En die had ik echt niet gehad. Dus ik zeg tegen die ober dat die koffie verkeerd was. "Nee, dat hoort zo." antwoordde hij. Dat had ik kunnen weten natuurlijk. Dus ik zei dat ik die koffie verkeerd niet had gehad. Toen hij de vergissing begreep bood hij zijn excuses aan en zei dat het dan 43,25 werd. Ik had dat al in gedachten dus ik dacht:'mooi, dan maak ik het af op 45 euro.'
Ik gaf hem 50 euro en zei dat het zo goed was. Waarop hij mij verbaasd aankeek en mij vriendelijk bedankte en een fijne avond wenste.
Toen ik mijn vergissing opmerkte durfde ik daar niet meer op terug te komen.
Mevrouw Mack heeft mij de hele St. Servaasbrug lang uitgelachen, (en met een hoogzwangere vrouw is die brug heel lang) terwijl ik met argumenten kwam waarom die ober zijn 7 euro fooi waard was. (Cognitieve dissonatie heet dat, leerde ik met SPD)

Na het restaurant zijn we naar de Cinema gegaan en hebben gekeken naar Million Dollar Baby. Echt een prachtfilm. In de pauze van de film (iets over tien) liepen wij naar buiten alwaar de kerkklokken luidden. Om ons heen hoorde we zacht mompelen: "Ohoo, de paus is dood. De paus is dood." En dat vond ik wel zo iets moois. Jongeren die dat zeiden met een lichte aangeslagenheid.
Dat zou in de Randstad toch heel anders gaan. "Is die tyfuspaus eindelijk de pijp uit?" zoiets, denk ik.
Verder is me opgevallen dat het Vrijthof gewoon een plein is, dat maastrichtse mannen vaak hun haar dragen als ware het een toupet, dat de st. Jan een protestantse kerk is, dat de huizen er hoog zijn, de straten smal, de hotelbedden zacht en dat je je 's ochtends op een terrasje in de zon, Jan Brusse in Parijs waant.

Zo, wij zijn 2 maanden en een paar dagen getrouwd, dus het is tijd voor een huwelijksreisje.

Hier gaan we een nachtje slapen.

Gé Reinders en Jacques Poels gaan ook mee.

(Ik hoop dat ik in m'n spijkerbroek naar binnen mag.)