Ik had op de lagere school een leraar die vertelde dat het niet per se zo hoefde te zijn dat we kleuren allemaal hetzelfde waarnemen. Sterker nog, iemand kon best gras rood waarnemen, maar dat altijd groen genoemd hebben omdat iedereen zegt dat gras groen is.
Volslagen belachelijk natuurlijk maar 25 jaar later kan ik zijn ongelijk nog steeds niet bewijzen.
P.S. Ik heb niet met haar overlegd dus hou het stil. hier dus
Omdat wij momenteel weinig te doen hebben, hebben we een dvd gehuurd die ik heel graag een keer wilde zien. "Der Untergang" over de laatste dagen van Adolf Hitler en zijn handlangers in hun bunker te Berlijn. Ik deel films altijd in in twee categorieën. Goeie en slechte. Deze mag wat mij betreft bij de goeie.
Het verhaal is mede tot stand gekomen door de vertellingen van de in 2002 overleden Frau Traudl Junge, Hitler's secretaresse vanaf 1942 tot zijn dood. Op de foto ziet u haar samen met een duits jongetje ongehinderd ontsnappen door de russische linies.
Over de film was nogal wat ophef omdat Hitler gespeeld werd door een acteur die hem iets te sympathiek zou neerzetten. En inderdaad, tegen Frau Junge gedraagt hij zich uiterst sympathiek.
Maar verder overheerst het beeld van een kat in het nauw die rare sprongen maakt. Een doorgedraaide wanhopige man die koste wat kost met de eindoverwinning aan de haal zal gaan. Tegen de adviezen van zijn raadgevers in komt hij met waanzinnige plannen om de Russen de doodsteek toe te brengen met legers die hij op dat moment allang niet meer heeft. Lachwekkend soms. Hoe het afliep met Hitler en zijn kersverse bruid Eva Braun is bekend. Een zorgvuldig voorbereide zelfmoord met uitwissing van alle sporen. Wat mij betreft kunt u deze film rustig kijken zonder bang te hoeven zijn dat u neo-nazi zal worden.
Drie zaterdagkranten had ik vandaag maar liefst. De Stentor, De Volkskrant en de Telegraaf. De Stentor daar ben ik op geabonneerd, de Volkskrant ben ik toe gedwongen, en de Telegraaf kreeg ik gratis bij het tankstation waar ik tankte en de Volkskrant haalde.
Nou verdwijnen de Volkskrant en de Telegraaf weer grotendeels ongelezen bij het oud papier, maar wat ik mij nou afvraag, heb ik die Telegraaf nou gratis bij de Volkskrant of bij de benzine?
Het zou mij niet verbazen als het bij de Volkskrant was. Zo'n tactiek om Volkskrantlezers op andere gedachten te brengen. Ik lees de Telegraaf niet omdat ik ondertussen uitgekeken ben op Hagar en Garfield, en de Volkskrant niet omdat die veel te moeilijk voor me is.
Eigenlijk hou ik helemaal niet van kranten. Behalve de voorpagina en de sport bij het ontbijt. En wat regionale aanrijdinkjes. En wát zijn die kleredingen dik op zaterdag.
Maar om hem op te zeggen…Nee, dat gaat wat ver. Je moet toch een krant hebben. Dan maar liever ongelezen weggooien.
Meneer de P. zette op zijn weblog een mopje over Duitsers en de tweede wereldoorlog.
En als vliegen op een hoop stront komen criticasters erop af om te vertellen dat zoiets niet kan. Er zou haat mee gezaaid worden, en als zulke moppen verteld worden heeft iemand het doel van dodenherdenking niet begrepen.
Ik heb er eens over nagedacht. Mijn opa en oma vertellen vaak hun oorlogservaringen. Zij horen niet tot de zwaarst getroffenen van de oorlog maar hebben wel honger gekend en moesten van Utrecht naar Zwolle fietsen (op houten banden, voegt mijn opa daar steevast aan toe) om eten te halen. Mijn vader (geboren 18-aug-1944) moesten ze bij een zus achterlaten en erop vertrouwen dat de zus de melk bestemd voor mijn vader, niet aan haar eigen kind zou geven.
Mijn oma heeft onderweg difterie gekregen en heeft haar leven te danken aan een Duitser die haar naar het ziekenhuis bracht. Zij is niet haatdragend naar Duitsers toe. Volgens haar hoefde je als jonge vrouw 's avonds op straat nooit bang te zijn dat een Duitser zich aan je zou vergrijpen.
Mijn oma heeft het verhaal altijd zo verteld, aan haar kinderen en kleinkinderen en allemaal snappen we dat de meeste Duitsers niet slecht waren maar werden gedwongen. En waarom snappen we dat? Omdat we zelf na kunnen denken en gevoel hebben. En we snappen zeker dat Duitsers van nu geen schuld hebben.
Zo was het altijd. Tot de mop van meneer de P. Nu haten mijn oma en ik de Duitsers. Wat Hitler niet is gelukt is hem wel gelukt.
Zondag ben je vrij en het is een subtropische dag.
Dan ga je natuurlijk niet achter je pc zitten! Nee, stel je voor zeg. Dat zou toch belachelijk zijn. Nee, dan ga je wat doen. Lekker in een hete auto een stukje rijden. Of naar een strand waar de halve Randstad zich heeft verzameld. Of minimaal in je tuin zitten zweten.
Maar je gaat niet in je koele computerkamer achter je pc zitten. Of in je koele huiskamer een filmpje kijken. Want dan ben je toch niet helemaal in orde hoor. Je moet eruit! Anders denkt men straks nog dat je loser bent.
Oh ja, en vergeet niet massaal te barbecueën vanavond. Anders ziet men u alsnog voor loser aan.
Vandaag heb ik samen met Harrie (die staat naast mij op de clubkampioenfoto een paar logjes geleden) de tuin gedaan. Twee weken geleden heb ik graszaad gezaaid, (gewoon op het gras geflikkerd, maar dat schijnt zaaien te heten) en inmiddels is het resultaat zichtbaar. De kale plekken zijn behoorlijk goed bijgetrokken en na een keertje goed maaien was ik apetrots op mijn twee grasveldjes. (samen 12 vierkante meter)
Zo trots dat ik vanaf nu eigenlijk alleen nog maar over gras kan praten. Derhalve ben ik op zoek naar het telefoonnummer van de grasmatverzorger van Manchester United om hem nog een paar nuttige tips te geven.
Mack (de echte) interesseert het allemaal geen zak en zeikt nog steeds over mijn gras heen. En het vrouwtje geeft hem rustig een groot bot dat hij op het gras gaat staan opkluiven. Liggend op zijn voorpoten en staand op zijn achterpoten met welke hij zich stevig afzet in m'n gras om een betere grip op het bot te krijgen.
En ik zie hem het gras kapot trekken…En ik mag er niks van zeggen van het vrouwtje.
Kijk eens wat er gebeurt als twee enthousiaste boekhouders samen een joint venture aangaan, terwijl ze van web-design de ballen snappen.
Dit is toch de mooiste web-log ooit gemaakt?
Vind je dat nou leuk? Grote Lummel!
Ja. Heel leuk.
(We hebben wel hulp gehad van heer Hoof voor de kopfoto, zo goed zijn we zelf nou ook weer niet.)
Ja, er gebeuren ergere dingen in de wereld. Maar dit vond ik toch ook wel zielig.
Sterkte baasjes!
Nou nou nou, het kon niet op vandaag. 1e in de heren single, 1e in de heren dubbel en 3e in de mix-dubbel. En eindelijk clubkampioen. 11 partijen gespeeld en 10 gewonnen. Dat zijn toch klinkende cijfers, niet?
Mijn nieuwe racket, trainingspak, sokken en mijn bezoekje aan een demonstratiepartijtje vorige week hebben kennelijk hun vruchten afgeworpen.
Ik ben nog totaal in de overwinningsroes.
De eerlijkheid gebiedt mij wel te zeggen dat het niet in de hoogste klasse was, maar in de B-series. Dat wil zeggen, de niet-competitiespelers. Volgend jaar ga ik het in de A-serie proberen. Clubkampioen zal ik daar niet worden, maar ik ga er in elk geval een paar verslaan.
Mack 