Categorie: Elvis Presley

Toen ik vanochtend in de spiegel keek, vond ik dat ik best op Elvis leek.

Het is 16 augustus. Vandaag ga ik naar mijn zwager, wij zetten een Elvis-beeld op tafel, trekken onze witte, met diamanten verfraaide pakken aan, eten broodjes pindakaas-banaan en kijken de hele dag jankend Elvis DVD's.
Maar dat is niks bijzonders, dat doet iedereen met een beetje kijk op muziek vandaag.

In het kader van "Mack komt overal jaren te laat achter" volgt hier een kort verslagje van de film "True Romance"

Hoewel ik niet een enorme Quentin Tarantino-fan ben herkende ik toch direct zijn hand in deze film.
Waarom we hem op video hadden staan weet ik niet, waarschijnlijk heeft iemand me getipt dat Elvis Presley de hoofrol zou opeisen ondanks dat Hij maar twee keer onduidelijk in beeld komt. (Nou ja, een acteur -Val Kilmer- met een gouden pak die de kijker moet laten denken dat-ie Elvis is.)

Als er een Oscar uitgereikt zou worden voor beste scène ooit dan zou die moeten gaan naar Christopher Walken en Dennis Hopper waarin Walken een maffiabaas speelt die Hopper informatie probeert te ontfutselen op een mensonvriendelijke manier, maar wat niet lukt doordat Hopper slimmer is en er vanaf komt met een stuk of zes kogels door z'n hoofd.
En de Oscar voor mooiste one-liner ooit zou gaan naar Christian Slater die zegt: " It's better to have a gun and not need one, than to need one and not have one.

Verder zien we de, denk ik, kortste scene die Samuel L. Jackson ooit heeft gespeeld en Brad Pitt doet nog, in tegenstelling tot Val Kilmer, een veel betere Elvis-imitatie. Rest mij nog te zeggen dat ik niet zoveel verstand van films heb als hij of hij maar dat zijn beroepsveenendaalers die weinig beters te doen hebben dan films kijken op een hete zomeravond.
En voor degenen die niks beters te doen hebben op een hete zomeravond, hier kunt u het hele script van de film nalezen.

Loop ik door Amsterdam, wie kom ik tegen? ANNA-MARIA!!

De Idols finale is weer achter de rug.
Dat duetje met Elvis was leuk geprobeerd, maar Raffaëla viel hopeloos uit de toon naast the artist of the century.
Terwijl ze volgens de jury toch echt geweldig kan zingen. Kun je nagaan hoe goed Elvis was.

You know I can be found

Sitting home all alone

If you can't come around

At least please telefone

Don't be cruel

To a heart that's true

In de Beurs van Berlage was afgelopen weekend, op Graceland na, de grootste collectie van Elvis' privé bezittingen ter wereld bijeengebracht.
Zijn muzikaliteit moet haast ten koste zijn gegaan van zijn gevoel voor inrichting van z'n huis, want veel lelijkere meubels heb ik zelden gezien. Je kunt je trouwens afvragen of die meubels wel echt van hem zijn geweest, want volgens mij kopen ze gewoon vlak voor het begin van zo'n tentoonstelling bij de plaatselijke kringloop wat troep, bellen ze Siem Schroothoop om de oudste goudkleurige Mercedes te leveren die hij heeft staan, en slaan op de plaatselijke rommelmarkt wat goudkleurig bling-bling in en stellen de boel ten toon.

Wat uiteraard wel echt was, was zijn karate-pak, zijn Harley-Davidson, zijn televisies met kogelgaten, zijn rode tandem, pistolen en alle elpees die er hingen.
En niet te vergeten de fans; naar achteren gekamde kapsels, enorme bakkenbaarden en "Elvis liedjes" zingende vijftigers waarbij je snel een paar passen achteruit liep als die jou kant op kwamen. Ik zag er één wat door Elvis geschreven regeltjes overschrijven in z'n agenda.

Nee, veel Elvis fans zijn niet bepaald de meest vlotte verschijningen. Ze realiseren zich waarschijnlijk niet dat Elvis, had hij nog geleefd, nu ook een modern kapsel zou hebben, en misschien gewoon in een spijkerbroek had opgetreden. Nee, die blijven met hun zwarte haar en zonnebrillen steken in de zeventiger jaren. En door dat soort gasten worden moderne jonge mannen als mijn zwager en ik er raar op aan gekeken dat we Elvis fan zijn.

We ondervonden het wederom op de terugweg in de trein. Het was warm, we dreven bijna onze diamanten pakken uit, we veegden zweet in onze sjaaltjes en deelden die uit aan de reizigers. Binnen de kortste keren kwam er een conducteur aan die zei dat we daarmee moesten ophouden. Hij vond zelfs dat ons meegebrachte Elvis beeld ook een kaartje moest hebben. Maar dat hebben we geweigerd. En waarom we die pillen niet thuis slikten.

Because we need th'm, man!

Tegenwoordig zit het programma 'Topgear' het programma 'Zomergasten' in de weg, dus ik zie het beroemde VPRO-programma praktisch nooit meer. First things first, zeggen de Engelsen.
Toch vond ik het altijd wel een goed programma al heb ik nog wel eens moeite om intellectueel Nederland te volgen.
Ik herinner me ook helemaal niet veel 'zomergasten'.
Harrie Mulisch, Youp van 't Hek, Sylvia Toth zijn slechts enkele namen die me te binnen schieten. Als je me nou vraagt naar presentatoren kom ik verder. Adriaan van Dis, Peter van Ingen, Freek de Jonge, Joost Zwagerman, en nu Connie Palmen.
Vanavond Katja Schuurman te gast. Dat kan niks zijn, dacht ik nog. Maar dat viel alleszins mee. Atheneum gedaan, fragmenten uit de film Ghandi, Jaques Brel, Theo van Gogh en wat er zoal past in een programma als Zomergasten.
Nou, ik kan niet wachten op de aflevering met Georgina Verbaan.

(Ik ga hier echt geen foto van Katja of Georgina plaatsen hoor.

Donderdag 12 mei is mevrouw Mack uitgerekend. Ik vind het altijd knap dat verloskundigen dat kunnen, de vermoedelijke bevallingsdatum uitrekenen. Ook al is het me vier keer uitgelegd, nog snap ik het niet.
Wat ik natuurlijk wel kan is terugtellen. Veertig min twee weken om precies te zijn. De zwangerschap is namelijk al twee weken aan de gang voordat de bevruchting plaats heeft. (Je hoort nog eens wat in zo'n periode.) En dan kom je op 16 augustus 2004 uit. De sterfdag van Elvis Presley.
Op 15 augustus schreef ik een gedichtje over mijn babynichtje Jasmijn, op 16 augustus heb ik geen logje geschreven, ik moest getroost worden i.v.m. Elvis, en op 17 augustus stelde ik de vraag of Mack zwanger was.
Terwijl wij dat pas op 8 september wisten.

Ik noem dat geen toeval meer, zou Herman Finkers zeggen.

Dit bedrijf heeft zojuist haar eigen doodvonnis getekend. Over de rug van de allerhoogste geld proberen te verdienen.

Albert, ik neem terug wat ik laatst zei. Ik ben nu wel voor de doodstraf.

Zit ik net op de site van Vonneke, u weet wel, ons aller heilige muziekvader Elvis Presley te verdedigen, omdat ik beschuldigd werd van het vereren (hoe komen ze erbij!) van een rock-en roll lijk, roept mijn vriendin of ik even beneden kan komen.
Na tien minuten, het is nogal een end, kom ik in de huiskamer aan tref haar aan met de afstandsbediening van de videorecorder in de aanslag.
Als ze op play drukt, komt er een man in beeld die zegt: 'Don't worry, even Elvis sang out of tune sometimes.' Gevolgd door een triomphantelijke grijns van mijn vriendin.
Terwijl daar alleen maar bedoeld werd dat het de beste kan overkomen. En nu we het er toch over hebben, misschien kunnen we de uitdrukking 'het kan de beste overkomen' vervangen door 'Elvis zong ook wel eens vals.'

Ik vind Elvis goed, maar Hem vereren, dat gaat te ver. Oké, op 16 augustus zetten mijn zwager en ik een beeld van Hem midden op tafel en kijken we de hele dag jankend Elvis dvd's, maar dat zou ik geen vereren willen noemen.