Auteur: Mack

Mijn gebit is zo goed dat de tandarts banger voor mij is dan ik voor hem.

Altijd. Altijd als ik terugkom uit Frankrijk maakt een weemoedige stemming zich van mij meester. Je crosst de autoroute du soleil af door Luxemburg en België en als het mooie landschap ophoudt ben je in Nederland. Ik heb me daar altijd over verwonderd. In België zie je vlak voor de grens nog hoge rotsen langs de Maas en één kilometer verder zie je alleen maar vlakke snelweg met groene weiden en blauwe verkeersborden. Alsof het erom gedaan is. Persoonlijk zou ik bij de grensonderhandelingen de Ardennen er bij bedongen hebben. En dan Texel afgestaan.

Verder hebben we in Millau het nieuwe viaduct bekeken dat hoger dan de Eiffeltoren is. Nou tenzij de Eiffeltoren gekrompen is of wij bij het verkeerde viaduct stonden is dat niet zo. Dat zeggen ze alleen maar om een hoop bezoekers te krijgen. Zo zijn ze, die Fransen.

Een dagje vroeger dan gepland zeg ik tot alle lezers:

Laterrrrrrrrrr.

En als ik terug ben krijgt u misschien een kant van Mack te zien die u nog niet kende. Maar dat merkt u vanzelf.

We gaan vrijdag op vakantie. Dus we moeten ons vast zorgen maken. Over wat er allemaal mee moet.
Mijn vriendin had er iets op gevonden. Alles wat me te binnen schoot wat mee moet kon ik op het logeerbed gooien.
Waarop ik haar oppakte en op het logeerbed gooide.

En dan me niet begrijpend aan gaan zitten kijken.

Idee goed, uitvoering goed, presentatie goed, alles goed. hulde

Naar de kapper gaan is toch wel een hoogtepunt in je leven vind ik.
Kapsters zijn communicatiedeskundigen vind ik.
Ze praten met je terwijl ze je aankijken in de spiegel. Ik heb altijd de neiging om m'n hoofd om te draaien zodat je ze kan aankijken.
Meestal gaat een gesprek ongeveer zo:

"Zo, wat is de bedoeling?" (Ik heb al 5 jaar hetzelfde kapsel, maar iedere keer leg ik het weer uit.) "Nou," zeg ik dan," de tondeuse op stand twee en bovenop kort geknipt en niet z'n rare rand achterop."
"Bakkenbaarden eraf?"
"Ja, die moeten eraf. Ik ben Elvis niet!"
"Hahahaha….nee dan kwam je hier waarschijnlijk niet."
"Zooo, het is al weer aardig lang hè?"
"Jaaaah."
"Het groeit hard hoor!"
"Ja hier en daar wel!" (bovenop niet meer zo)
"Ga je nog op vakantie?"
"Ja, ik ga naar Frankrijk."
"Oh, daar zou ik ook nog wel eens heen willen, maar het is zo'n eind rijden. Henk (?) en ik gaan dit jaar naar Brabant op vakantie."
"Jaah, Brabant is ook mooi."
"Ach als je maar mooi weer hebt, en de kinderen vermaken zich, dan is het al gauw goed."
"Zo…kort genoeg zo?" " Jaaah, veel meer kan er niet af hè?"
"Wou je er gel in?"
"Ja, doe maar een beetje."
"Zo, alsjeblieft, kun je er weer een poosje tegen. Heb je het kaartje bij je?"
"Ja, alsjeblieft."
"Aah, 5 % korting. Dat scheelt toch weer hè?"
"Inderdaad."
"Nou prettige vakantie."
"Ja jij ook hè?"
"Doeei"

Aardige meiden.

Gisteren waren we bij vrienden. Ze hebben twee Jack Russels. Eén ervan lijkt niet op een J.R. en is erg lelijk. Dat is dus Sjimmie.
Sjimmie is voor een hond hoogbegaafd. Ik schat hem op een iq van ongeveer 90. Dat is voor een hond buitengewoon hoog. Om u een indruk te geven, Tatjana en Regilio Tuur hebben 80.

Sjimmie kan tv kijken. Gisteren was Turner&Hooch (met die grote kwijldog) op tv, en Sjimmie kijkt mee. Hij gaat voor de televisie liggen en iedere keer als Hooch in beeld kwam zie je een ruwharige pluk witte wol (Sjimmie) 80 cm verticaal opstijgen. Blaffend. Erg vermakelijk om te zien. Hij doet het ook alleen als er een hond of kat in beeld is. Bij geblaf alleen kijkt hij slechts naar het scherm.
Sjimmie kent reclames uit z'n hoofd. Als een reclame komt waar een kat in voorkomt, en hij hoort alleen maar het begin van de reclame, komt ie uit de keuken sprinten en gaat voor de tv zitten wachten tot de kat in beeld komt en hij zichzelf weer kan lanceren.
Tekenfilm honden trapt ie niet in. (Tatjana en Regilio dus wel) Bij een tekenfilmhond kijkt ie niet op of om.
Voetbalwedstrijden, zodra het fluitje gaat volgt ie de wedstrijd. Begeleid door een enthousiast geblaf.
Het is jammer dat Sjimmie zo lelijk is, anders had ie het vast tot filmhond geschopt.

Vorig jaar zijn mijn vriendin en ik naar Ierland geweest.
Wees niet zo dom om het vliegtuig te pakken maar ga lekker met de boot naar Harwich. Vandaar uit naar Wales. Je komt dan langs prachtige plaatsen zoals Kwnknrth en Bbsstwyth maar dat mag de pret niet drukken. Je komt dan in een troosteloos plaatsje genaamd Holyhead, en daar moet je de boot naar DUNLOGHAIRE (dunlierie) hebben.
Dan moet je verder geen plannen hebben en genoeg geld en ongeveer twee weken de tijd. Ga rijden richting het zuiden en neem 's avonds een B&B. Vertel aan de B&B houder dat je uit Holland komt en er wordt voor je gezorgd. 's Avonds ga je de pub in waar je een Guinness bestelt. Dan ga je de voetbalwedstrijd bekijken en je laat vallen dat je uit VanNistelrooy-country komt. Je zult de avond van je leven hebben.
Zing luidkeels mee met Wiskey in the jar en je wilt de rest van je leven alleen nog maar Ierse volksmuziek horen. Bots tijdens het toiletbezoek met opzet tegen een paar mensen aan, en wees verbaasd over het oprechte "sorry" dat je aangeboden wordt. Vraag waar je op dit tijdstip nog ergens kunt eten en minimaal acht Ieren gaan je de weg wijzen.
De volgende dag zeg je tegen de B&B houder dat je nog niet weet waar je heen gaat en hij komt met een kaart om je de mooiste routes te wijzen. Alle plaatsnamen daar beginnen met Kill maar laat je daardoor niet afschrikken. Maak een ronde langs de kustlijn (de oostkust overslaan) en bezoek ook Dublin. En vergeet het Irish breakfast niet. Laat je niet kennen en eet die bloedworst ook op. En drink thee. Geen gekleurd warm water.
Ieren zijn de vriendelijkste van de west-europeanen. Op de Gelderlanders na. Maar dat is logisch.

Vroeger had ik vaak discussie's met m'n baas over de vakantieperiode.
Hij mocht in het hoogseizoen omdat hij een gezin met kinderen had en dus gebonden was aan schoolvakanties. Ik moest dus buiten het hoogseizoen. In het begin accepteerde ik het. Totdat het me de keel begon uit te hangen.
Ik gebruikte de volgende redenering: "Dus, omdat ik te lelijk ben en daarom geen vriendin kan krijgen en dus geen kinderen heb moet ik tot in lengte van dagen buiten het hoogseizoen? Weet je wel hoe het is om in je eentje met je tentje op een camping aan te komen als iedereen al aan het afbreken is? Dat je daar staat met je zielige tentje op een Godsverlaten weiland? Dat je op de bingo-avond bingo hebt omdat er geen tegenstanders zijn? Dat je in de kampwinkel komt en ze precies twee pakken melk hebben staan omdat je toch de enige bent? Dat je als je naar de douches gaat ziet dat er nog maar ééntje opengehouden wordt speciaal voor mij? En dat het hele campingmanagment je achter je rug zit uit te lachen omdat je zo'n looser bent? "
"Godsamme, dan dobber ik daar een beetje rond op een waterfiets in een verlaten meer! En ik ren me te pleures met badminton omdat ik naar mezelf loop over te slaan! Leuk hoor, zo'n vakantie! Jouw schuld, weet je dat baas?"

Nou, zo had ie het dus nog niet bekeken en vond het toch wel vervelend.
Dus ik mocht vorig jaar in het hoogseizoen. "ja, maar" zei ik, " Nou kun je wel denken dat het allemaal opgelost is maar omdat ik van jou zo hard moet werken heb ik dus geen tijd om een vriendin te zoeken dus ik vind dat ik dit jaar met jouw gezin op vakantie mag. Dan ga jij maar een keertje in het naseizoen! Mag je mijn tent hebben!"
Daar was ie het niet helemaal mee eens dus heeft ie bedongen dat ie met z'n kinderen weg mocht. "Prima, dan ga ik alleen met je vrouw."
Prima vakantie gehad vorig jaar. Best fijn zo'n begripvolle baas.