Mevrouw Mack en ikzelf zijn best dierenvrienden. Hij krijgt dus wel eens een klein bordje met hete roedjak als er nog wat over is.
Een hondepoot is nu eenmaal onweerstaanbaar.
Als dank trakteert-ie ons dan op Arsch-Spritz. Afgelopen nacht is-ie er drie keer uit geweest om het grasveld van sproeimest te voorzien. Soms komt ie wel een meter ver!
Vanochtend maakten wij ons dan ook een beetje zorgen. Of ie het wel zou halen totdat de uitlaatservice kwam. Wij hebben dan ook erg ons best gedaan om iemand in de buurt te bereiken die hem tussendoor nog even zou kunnen uitlaten. Uiteindelijk is dat mijn moeder geworden.
Wij opgelucht. Mack opgelucht.
Belt mijn moeder net op: Hij ligt te ronken in z'n mand, weigert om mee naar buiten te gaan en als ik hem eruit wil duwen begint ie te grommen! Wat moet ik doen?
Wat een lul van een hond hè?