Oplossing gezocht.

Gisteravond waren we op bezoek bij schoonzus en zwager. Zij hebben een Cockerspaniel van een jaar of vier waarvan ze bang zijn dat het niet goed zal gaan als schoonzus in februari bevalt van hun tweede kind.
Het eerste kind is al tien, en dat geeft weinig problemen.

Koos (een teefje) is erg lief, speels, gek op mensen, honden en katten.
Koos verdedigt echter met hand en tand dingen die ze zichzelf heeft toegeëigend. Bijvoorbeeld haar eten, of haar plaats op de bank.
Als ze slaapt en ze schrikt wakker kan ze ook ineens happen.
Kortom, het is een erg jaloerse hond waarvan je moet weten hoe er mee om te gaan.

Afgelopen zondag heb ik haar nog getrimd, en maar één keer in haar huid geknipt en ze heeft me niet gebeten. Om maar even aan te geven hoe "vals" ze is.

Nu zoek ik dus iemand, ongeveer mijn type, die gek is op honden, geen kinderen heeft, geen conflicten met de hond gaat zitten uitlokken, en niet over de zeik raakt als de hond één keer naar hem/haar gromt. Het is verdorie geen Pitbull!

Ik wil haar desnoods de rest van haar leven gratis trimmen.

Held voor één dag.

Vorige week werd ik gevraagd om afgelopen zondag in te vallen in team 4 van de badmintonclub. Ik was de halve week ziek geweest, zaterdagavond leefde ik nog op asperine, ik was al blij als ik zou kunnen blijven staan.
Invallen valt al niet mee vooral niet als je niet op je medespelers bent ingesteld.
Maar wat gebeurde er in de mixdubbel? Mack en Macksdubbel joegen elkaar op en stegen boven zichzelf uit. Bij iedere service keken wij elkaar aan met een vragende, maar opzwepende blik. Alle andere teams waren inmiddels uitgespeeld en keken naar deze laatste partij. Vermoeidheid voelde ik niet, wel was de kracht uit mijn benen. De backhands werden geslagen als werden onze polsen door een katapult geholpen. De forehands vielen minder dan 5 centimeter van de achterlijn, de drops waren scherper dan scherp. De tegenstanders waren taai en beter op elkaar ingespeeld maar werden steeds onzekerder. Dan leidden wij, dan leidden zij. Een luid gejuich steeg op toen ik sneller dan snel bij het net was om de laatste shuttle tussen de tegenstanders te smashen.

Macksdubbel en ik omhelsden elkaar vanwege de zwaarbevochten overwinning. De overwinning zat erin en kwam eruit.
Ik werd als een held toegejuicht door mijn clubgenoten. Mack, de zieke invaller, de heldenstatus voorbij.

Jammer dat je maar 10 nummers mag kiezen.

Top2000 stemlijst van Mack.

1 Beatles- The long and winding road
2 Gé Reinders- Bloasmuziek
3 Bob Dylan- Just like a woman
4 Billy Joel- Piano man
5 Michel Fugain- Une belle histoire
6 Crosby, Stills, Nash & Young- Our house
7 AC/DC- Whole lotta Rosie
8 Soft Cell- Tainted love
9 U2- Beautiful day
10 Waterboys- The whole of the moon

Alle nummers tellen evenzwaar mee.
De Top 2000 wordt uitgezonden van 26 tot en met 31 december op radio 2.

Stem

Lennerklaas

Dat Lennard van friet hield, was al lang duidelijk.
Hij vertelt erover als ware het een culinair hoogstandje in een 3 sterren restaurant. Een paar weken geleden liet hij zijn eigen site voor wat ie is en begon het frietlog. Eerst dacht ik nog, dit wordt zijn virtuele ondergang, maar nee, het frietlog draait als een tierelier. Samen met een paar andere frietkenners brengt hij ons op de hoogte van al wat wij moeten weten over friet. Ik ben zelf ook niet vies van een lekker patatje frietje dus ik dacht even een logje te wijden aan Lennard's geniale inval. Die jongen komt er wel.

Ik zie het er nog een keer van komen dat ie samen met zijn trouwe helpers een schimmel koopt om een frietkraam mee voort te trekken, en kinderen gaat trakteren op friet.

Gemiste kans

Ik had net een mooi stukje geschreven, hoe het met Nederland gesteld is en hoe we dat konden gaan verbeteren, ging er iets fout waardoor ik het verhaal kwijt ben.

En ik had jullie allemaal nog wel een ministerspost toebedeeld, en ik had mezelf niet eens minister president gemaakt.

Jammer, nu blijven we op de 16e plaats staan. Ierland staat overigens op 1, gevolgd door Zwitserland en Noorwegen.

Godslastering (3)

Ik probeer me altijd afzijdig te houden als het gaat om een politieke discussie. Ik wil me er wel graag mee bemoeien, want ik heb immers altijd gelijk, het is alleen zo irritant dat er ook nog anderen zijn, met gewoon dezelfde wettelijke rechten als ik, die mijn gelijk in twijfel trekken.
Ik word daar sikkeneurig van, voel me verongelijkt, en mag zo iemand niet eens met geweld van mijn mening overtuigen.
Het erge van een politieke discussie vind ik bovendien dat mensen ongenuanceerde dingen roepen zonder nagedacht te hebben over het waarheidsgehalte of de gevolgen.
Blijkt dat zo'n kreet in het luchtledige achteraf echt niet klopte, zie je nooit iemand zijn excuus of nog terechter, zijn ontslag komen aanbieden zoals het hoort, nee, hij is vergeten dat ie het riep en staat om het hardst mee te blaten over het volgende onderwerp. En het is nooit zijn eigen mening die hij de televisie in jenst, nee, het is de mening die kiezers willen horen. Heel irritant. En het zijn ook nog eens altijd de loosers van de klas die Nederland besturen. En die compenseren daar wat ze op school hebben gemist. Soms heb Ik spijt dat Ik het op die zevende dag niet bij België heb gelaten.

Nachtkastje. Ook overdag bruikbaar.


Als mijn vader vroeger een klusje moest doen, laten we zeggen een schilderijtje op hangen, dan ging dat altijd op dezelfde manier.
Hij begon fluitend te boren, op een gegeven liep de boor vast, het fluiten maakte plaats voor een gevloek waar Youp van 't Hek zich nog voor zou schamen en aan het eind van het liedje hing hij het schilderij op aan het afgebroken boortje. Mijn vader hield boek, net als ik.

Ik ben zelf ook onhandig, ik kan bandenplakken, een plankje ophangen, en als ik een goeie dag heb zet ik een nachtkastje in elkaar. (Wel het liefst overdag.)
Vandaag had ik zo'n goeie dag. Ik probeer de tekening te begrijpen wat absoluut niet meevalt, ik ram wat dingen in elkaar, ik haal ze weer uit elkaar, zet ze opnieuw in elkaar maar nu goed en aan het eind van het liedje had ik een nachtkastje met twee laden.
En het leek nog op de foto ook.

Het mooiste komt nog, we hadden twéé nachtkastjes gekocht! En die tweede was precies eender aan de eerste. Dus, wat denkt u? In veertig minuten zat de tweede in elkaar. Ik denk zelf een nieuw record gevestigd te hebben hiermee.
En dan ben ik nog maar gewoon boekhouder. Laat staan als ik timmerman geweest was.