Auteur: Mack

In een week tijd zijn we alledrie naar de kapper geweest. Hans als eerste met als resultaat dat al zijn krullen weg zijn en het mij daardoor van schrik niet opviel dat er een kerstboom in huis stond, mevrouw Mack als tweede met als resultaat dat ze nu een pony heeft en ik van schrik vroeg of het mislukt was, en ikzelf als derde en laatste maar bij mij is er maar één model mogelijk, dus daar schrikt niemand meer van.
Bovenop kortgeknipt, de rest met de tondeuse (een op de lange stand), vloeiend laten overlopen en bakkenbaarden eraf is mijn vaste recept.
Nu had ik in verband met de kerstdrukte net die ene wat oudere kapster die ik eigenlijk liever niet heb, maar omdat je het lullig vindt dat te zeggen, laat je haar maar begaan. Dat vloeiend laten overlopen zeg ik er nooit meer bij omdat de kapsters wel snappen dat je niet met een bloempotrand wilt rondlopen.
Deze snapte het dus niet. Mevrouw Mack heeft mij heel erg uitgelachen en elke keer als ze me ziet schiet ze weer in de lach. Ik zoek nu tijdelijk een onderduikadres totdat het tondeusegedeelte weer dezelfde kleur heeft gekregen als het geknipte gedeelte.

Dames en heren, omdat jullie dit jaar zo hard gewerkt hebben, heeft de directie besloten…bla bla bla..

Daar zaten wij dus afgelopen donderdagavond bij Novomundo in studio 21. Dinnershow voor wie van musicals houdt. Iedereen krijgt hetzelfde te vreten. De rekening was van tevoren betaald dus de obers haastten zich niet om de glazen bij te vullen. En steeds maar klappen voor de grote sterren. Jeroen van de Boom kwam zijn eigen cd uitdelen. "Triest" dacht ik nog, maar later bleek die cd ook op de rekening te staan.

Het enige wat mij op m'n plek hield waren de danseressen. Ongeveer vijftien blote meiden. Prachtige benen en strakke buiken. Ik zocht naar die ene die een schoonheidsfoutje moest hebben. Die was er niet. Niet een had te dikke benen, niet een had een vetrolletje. Op straat zie je zoiets nooit lopen. En hier liep het podium door tot achter in de zaal. En dan staan ze op drie meter voor je half bloot te dansen.
Ik zei nog tegen mevrouw Mack: "Niks voor jou?" Nah, ze vond het wel wat, nu ben ik thuis een podium aan het timmeren.

Mack, ik vind het ontzettend jammer dat je weggaat maar ik begrijp je beslissing. Je bent erg belangrijk geweest voor het bedrijf omdat je ons altijd op tijd van de juiste cijfers hebt voorzien. In de tijd dat het moelijk was en niemand meer wist hoe het ervoor stond was jij de enige die z'n rug recht hield en ons betrouwbare cijfers gaf. Als je ooit ons advies nodig hebt is een telefoontje genoeg.

De grootaandeelhouder van het bedrijf sprak vandaag deze woorden tot mij tijdens een vergadering. Ik kan er nog steeds niet van zitten. Ik heb de man in 11 jaar slechts af en toe gesproken. Toch wist hij veel over me. Hij liet zich kennelijk door het management informeren over zijn mensen. Ik moest maar eens wat zekerder van mezelf worden. Mijn moeder zal trots zijn als ze dit hoort…

"Hans is naar de kapper geweest en al z'n krullen zijn eraf." vertelde mevrouw Mack mij door de telefoon.
Nu hou ik van kort haar maar Hans had wel erg mooie krullen vond ik. Toen ik thuiskwam was ik benieuwd naar het resultaat en aanschouwde het mede door mij geproduceerde wereldwonder. Het was anders, maar toch ook wel weer mooi, bovendien komen die krullen wel weer terug. Het gezichtje eronder was gelukkig nog hetzelfde.
"Ja best mooi hoor.", zei ik tegen mevrouw Mack.
Vijf minuten later zat ze me redelijk geërgerd aan te kijken.
"Wat? Mis ik iets?"
"Oh! Je hebt de kerstboom opgezet! Goh! Viel me helemaal niet op!"

De mannen onder ons herkennen (hopelijk) het probleem. Normaal valt het me al niet op wanneer er ineens een bloemetje op tafel staat maar nu miste ik gewoon een anderhalve meter grote kerstboom in de huiskamer. Gelukkig blijft ze niet lang boos en is ze tot op zekere hoogte vergevingsgezind, maar je zal een vrouw hebben die al kwaad wordt als het je niet opvalt dat ze nieuwe oorbellen heeft ofzo… HEL!