Ik droomde echt naar. Maar dan ook echt. Het was geen nachtmerrie in de zin dat ik gillend wakker werd, maar het waren al mijn demonen die terugkwamen. Ik zat volledig aan de grond, en er was niets meer dat nog hielp. Zelf mijn oma kwam nog terug, maar er was geen plek waar ik met haar kon praten. Ik ging op de weg zitten en wachtte tot ik overreden werd, maar ik werd door een paar mensen van de weg gesleept. Ik had mezelf niet eens vastgelijmd. Ik werd wakker met dit gevoel en schrok. Ik was even bang dat ik dit gevoel mee had genomen naar de wakkere wereld en ik dit niet makkelijk meer van me af zou schudden. Maar nee, toen ik ’s ochtends wakker werd was er niets aan de hand.
Wat een opluchting. Achteraf denk ik wel te weten waar deze waarschuwing vandaan kwam. Nou, niet per se waar vandaan, maar waarom hij kwam wel. Ik moet waken dat ik niet een te grote broek aantrek. Dat ik de apenrots niet beklim. Ik had die dag iets gedaan wat me mogelijk gevaarlijk voor me is. Wie me waarschuwt is een heel ander verhaal. Daar heb ik verschillende ideeën van.
Het zou God kunnen zijn, maar ook het universum. Het zou mijn oma kunnen zijn, mijn onderbewuste of mijn geweten. Misschien is het één van u, weet ik veel hoe het werkt. Feit is dat ik de relatie kon leggen tussen deze droom en mijn gedrag. Iets heeft daarvoor gezorgd.
Zo ver ik weet was ik het niet. Lijkt me een nare droom. Mag van geluk spreken dat die van mij doorgaans prettige zijn.
LikeGeliked door 1 persoon
Ik was het ook niet. Maar wat ik wel weet is dat je ideeën over iets hebt.
Haal dit antwoord wel weg. Anders klinkt het weer zo betweterig.
En lekker slapen vannacht.
LikeLike
Niemand vraagt mij zo vaak antwoorden weg te halen als jij.
LikeLike
Ha ha ha. Wij senioren hebben te veel tijd om alles rustig te lezen.
En? goed geslapen?
LikeLike
Prima, dank je. Niet gedroomd, tenminste niet dat ik weet.
LikeLike