Pan

Het was vandaag Linda’s verjaardag, en dus moesten er cadeaus worden gekocht. Niet door mij want ik ben inspiratieloos door al die momenten in het jaar waarop cadeaus moeten gekocht. Ben nog maar net bekomen van kerst en dan kun je weer aan de gang. Toch ga ik volgend jaar maar weer wat beter mijn best doen want het alternatief, uit eten met zes man, was veel duurder. En dat zou nog niet zo erg zijn ware het niet dat ze laatst voor eenzelfde bedrag schade reed aan mijn auto.

Mijn dochter denkt wel aan haar moeders verjaardag, maar die carnavalslapzwans hier natuurlijk niet. Die koopt de meest idiote outfits die je maar kunt bedenken maar de verjaardag van zijn moeder, nee, daar denkt hij niet aan. Ik redde hem door een cadeau te bestellen. Een grote pan, want de vorige brak in stukken. Ik had Linda horen zeggen dat 10 liter niks was, dus ik ging voor iets groters. Er bestaan echt joekels van pannen, daar kun je de hele straat mee voeden tijdens de hongerwinter, dus dat was wat overdreven. Ik ging voor 30 liter, maar dat leek nog steeds wat groot, dus ik veranderde naar 25 liter. Prima.

De doos die bezorgd was, was overdreven groot, maar dat doen ze eenmaal bij bol.com. Ik zette de doos op Hans z’n kamer en verder mocht hij het uitzoeken. Hij kwam ‘s avonds al gelijk verhaal halen, wij lagen al op bed, stormde de slaapkamer op en vroeg wat die doos daar moest. Ik zei hem dat dat het cadeau was dat hij voor zijn moeder besteld had, en ja, dat herinnerde hij zich ineens.

De volgende dag kwam hij mijn werkkamer op om het ding in te pakken. De enorme doos ging open een ik verwachtte een kleinere doos die ingepakt kon worden. Maar nee, uit de enorme doos kwam een enorme pan. 25 liter is echt enorm.

Linda vond hem ook enorm en dat klonk me bekend in de oren, al was dat 25 verjaardagen geleden. Toen kreeg ze ook een pan, dacht ik. In elk geval, ik had haar verkeerd begrepen, ze wilde tien liter. Maar nadat ze van de eerste schrik bekomen was, wilde ze deze toch wel. Het is echt een enorme pan. Hij past niet in de keukenkastjes, of althans, dan zou hij in z’n eentje een keukenkastje in beslag nemen. We zetten hem op het gasfornuis om te testen of hij daar wel paste. Dat ging dan nog wel, op de middelste pit, mits er er geen andere grote pannen op de andere pitten hoeven te staan.

En elke keer als we vanavond de keuken in liepen riepen we naar de huiskamer: “het is echt een enorme pan!”