Het is 23:10 en ik lees dat er een zeldzame aardbeimaan te zien is vanavond tussen 22:45 en 23:15. Ik lees verder en ik zie dat de volgende zich pas in 2043 weer aandient. Ik snel mijn bed uit, naar de badkamer en stap op het bad om zo door het raampje te kunnen kijken. Nergens een maan te zien. Ik probeer nog snel twee andere ramen maar ook hier word ik geen maan gewaar. Ik heb het gemist. Ik moet achttien jaar wachten, dan ben ik 73, als ik er nog ben.
Belangrijker is natuurlijk wat ik ga doen in die tussentijd, en ook hoe ik zorg dat ik hem niet weer mis. Ik heb geen plannen, ik ben er gewoon. To be or not to be, that’s the question. Ieder ander is er gewoon, alleen ik zit opgescheept met moeilijke kwesties. Een ander bestaat helemaal niet, tenzij ik hem tegenkom. Maar zolang ik hem niet zie, heb ik geen idee van wat hij doet. Misschien wel niks. Misschien wel letterlijk niks. Geen beweging, geen gedachten, geen ademhaling, net als in Tita Tovenaar. Misschien bent u helemaal uzelf niet maar slechts een figurant in mijn leven. Ik zal het nooit met zekerheid weten. U bent Schrödingers kat. U bent 0 en 1. U verkeert in superpositie.
Mack 
Waarom heb je een paar blogjes gewist? Had je medicijnen genomen?
En gaat het wel een beetje? Of zak je een depressie in.
LikeLike
Nee, volgens mij heb ik er maar één gewist en dat was per ongeluk, of zelfs een software probleem. Hij bleef bij mij in de concepten staan en het was ook nog een versie die nog niet verbeterd was. Dus ik dacht weg ermee, want dat is mijn autistische trek. En wat depressie betreft, ik ben chronisch een zes. Soms een zeven.
LikeLike
Ik las dat er niet sbijzonders is aan de aardbeimaan, dat het gewoon de maan tijdens het aardbeienoogtsseizoen is.
LikeLike
Dat klopt niet, tenminste niet volgens mijn bron, waarbij de maan extreem laag staat, en daardoor roder lijkt. Maar wel tijdens het aardbeioogst seizoen
LikeLike
Aha.
LikeLike